Χορός της κοιλιάς (οριεντάλ)

Γεια σας.
Τελικά πήγαμε τη Τετάρτη το βράδυ στο Σταβάρα,να τιμήσουμε το Χάρη το κουμπάρο μας.
Φάγαμε,ήπιαμε,ακούσαμε το Βάγγο,το Μήτσο αλλά και τη Νίκη στις μουσικές τους επιλογές,όμως επειδή είχαμε τη κόρη μας μαζί (τη βαφτισιμιά του Χάρη) κι επειδή είναι μικρούλα ακόμα,φύγαμε νωρίς και δε προλάβαμε το οριεντάλ της βραδιάς σε ώρα εργασίας.
Στα αξιοσημείωτα της βραδιάς,οι πολλές ανεπιτυχείς προσπάθειες να ανάψει ο ναργιλές της άλλης παρέας των 50-50 (όχι η δική μας).
Το λάθος τους πιστεύω πως ήταν η προσπάθεια να ανάψει το χαρμάνι,με το καρβουνάκι πάνω από αλουμινόχαρτο.
Δε ξέρω από ναργιλέδες,αλλά υποθέτω πως εκεί ήταν το λάθος τους.
Τους το είπα,αλλά με διαβεβαίωσαν ότι το αλουμινόχαρτο είχε τρυπούλες και θα ανάψει το χαρμάνι.
Δε παίρνω όρκο,αν στη γυάλινη φιάλη του ναργιλέ είχε μέσα νερό.
Υγρό υπήρχε,αλλά μπορεί να είχε και ρετσίνα!!!
Στα αξιοσημείωτα επίσης - για την εν λόγω παρέα - περνάει το γεγονός,ότι έκοψαν το τσιγάρο,όσοι κάπνιζαν.
Δεν έμαθα όμως τι έγινε και στο υπόλοιπο της βραδιάς.
Αν μετά το ναργιλέ λάκισε κανείς τους κι άρχισε το κάπνισμα.
Δεν έμαθα επίσης εντυπώσεις για το κλου της βραδιάς,τη χορεύτρια του οριεντάλ ή χορού της κοιλιάς όπως τον ξέρουμε.
Αυτό που έμαθα όμως,είναι ότι η συγκεκριμένη οριεντάλ χορεύτρια έχει ξανάρθει στα BAR του Κολινδρού.
Είναι παλιά γνώριμη της κοινωνίας του χωριού μας.
Το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι,εξαιτίας των θερμών χαιρετισμών που είχε με συγχωριανούς μου,όταν μπήκε στο μαγαζί με τα πολιτικά ακόμα ρούχα της.
Μετά από λίγο φύγαμε και δε προλάβαμε να τη δούμε εν ώρα εργασίας.
Είδατε ο Κολινδρός?
Όχι παίζουμε!
Αν και δεν έχω δει ποτέ μου οριεντάλ σε live εκτέλεση,υποθέτω πως δε θα χορεύουν τσιφτετέλι.
Μπορεί να μου πει κάποιος,"ποιος κοιτάει τι χορεύει?"
"Άλλα μας ενδιαφέρουν."

Να συγχαρώ το φίλο μου το Δημήτρη,για τη γενναία του πράξη,που ενώ περνούσε τυχαία έξω από ένα σπίτι με το κουμπάρο του το Γιώργο,κατάφερε αστραπιαία να τραβήξει τα ξύλα από την εστία καύσης,και να ανέβει σε σκεπή Κολινδρινού σπιτιού,με πυροσβεστήρα στα χέρια,για να σβήσει φλεγόμενο καπνοδόχο τζακιού,ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα.
Όπως κι έγινε.
Κι όπως γίνεται πάντα,- εφόσον έσβησε η φωτιά - ήρθαν και οι πυροσβέστες.
Δε ξέρω μόνο αν βγάλανε αναμνηστικές φωτογραφίες με τη καμινάδα.
Εν τω μεταξύ αν πεις του Δημήτρη μπράβο,θα σου απαντήσει "τι να κάνω,αφού οι φωτιές με κυνηγάνε!!!"
Έχει παρόμοια πείρα,σας το λέω με βεβαιότητα αυτό,δίχως όμως να είναι πυροσβέστης.
Το καφέ "Μέλισσα" έχει ο άνθρωπος.

Των φρονίμων τα παιδιά,πριν πεινάσουν πηγαίνουν στο Σταβάρα

Γεια σας.
Τελικά η καθιερωμένη συνάντηση της Παρασκευής των 50 - 50,δεν έγινε αυτή τη φορά,στου Κώστα το Χαμάμ(ήταν κλειστά),αλλά στο Σταβάρα.
Ο Σταβάρας είναι η μοναδική σταθερή εδώ και χρόνια ταβέρνα του Κολινδρού,του φίλου μας του Σωτήρη.
Οι πιο παλιοί θα θυμούνται τη παλιά τοποθεσία της ταβέρνας στο Μπράβο,επί της Μεγάλου Αλεξάνδρου,αλλά εδώ και λίγα χρόνια,έχει μεταφερθεί στην οδό "(δροσιάς)" ή Παυσιλύπου,στο πρώην πεζόδρομο και νυν μονόδρομο.
Θυμάμαι ότι τον αείμνηστο κύριο Μανώλη,πατέρα του Σωτήρη τον φώναζαν Σταβάρα - ενώ δεν ήταν αυτό το επίθετό του - κι ο Σωτήρης προς τιμή του,ονόμασε έτσι το μαγαζί του.
Από τη συγκεκριμένη ταβέρνα έχουν περάσει και φάει όλοι οι Κολινδρινοί και όχι μόνο.
Ακατάπαυστος μάγειρας και ψητάς διοργανώνει συνάμα με τεράστια επιτυχία,πολλές μικρές ή μεγάλες εκδηλώσεις και happening.
Ότι ώρα και να πας,θα σε κάνει τα καλύτερα να φας.
θυμάμαι πριν κάποια χρόνια,όταν ήμασταν πιο αδύνατοι κι ελεύθεροι και πηγαίναμε για φαγητό μετά τις 1 το βράδυ,μας εξυπηρετούσε στο ακέραιο,αλλά ανέκαθεν φεύγαμε λίγο πριν ξημερώσει,εξαιτίας της οποιαδήποτε συζήτησης άνοιγε και που ποτέ δε τελείωνε,βασικού συμμετέχοντος και του Σωτήρη.
Ο Σωτήρης είχε αναρτημένο ένα ωραίο αξέχαστο ρητό του στο πρώην χώρο του κουτουκιού του:
Των φρονίμων τα παιδιά,πριν πεινάσουν πηγαίνουν στο Σταβάρα.
Ωραία χρόνια περάσαμε στο κουτούκι του Σταβάρα.
Τώρα έχουν σειρά οι νεότεροι να μαθαίνουν,γιατί εμείς οι παλιότεροι,σιγά σιγά συμμαζευτήκαμε λόγω δημιουργίας οικογενειών και δε θέλουμε να ξενυχτάμε τόσο πολύ.
Μπορούμε όμως...