Χρόνια πολλά Περσεφόνη μου

Σήμερα γιορτάζουν οι:
Θέκλα,Μυρσίνη,Περσεφόνη.

Χρόνια πολλά λοιπόν στις εορτάζουσες και ιδιαίτερα στη κόρη μου την Περσεφόνη...

Εκεί που τελειώνει η λογική ξεκινάει η τρέλα...

Γεια σας.
Χθες έγραψα ότι είχε κι αρνητικά η βραδιά,δίχως όμως αυτά να αφορούν τους συντελεστές της συγκινητικής αυτής προσπάθειας,αλλά εμάς τους θεατές και τη χαμένη πολιτιστική μας ταυτότητα.
Αφού απολαύσαμε όλοι το έργο μασουλώντας κατιτίς και θορυβώντας κατά τη διάρκειά του,σαν Νεοέλληνες της πλάκας που είμαστε ότι περίσσευε ή μας ήταν επιπλέον βάρος,το αφήσαμε όταν φύγαμε στη θέση μας,για να θυμίζει σε όλους το αδιαμφισβήτητο πέρασμα και την καταστροφική μας παρουσία,σε μια όαση πολιτισμού που είδαν τα μάτια μας,αλλά δυστυχώς από τη μια μπήκαν κι από την άλλη βγήκαν.
Μπαινάκης βγαινάκης.
Η απορία μου είναι αν στο σπίτι τους κάνουν τα ίδια.
Δείτε παρακάτω:

Απορώ γιατί πήγαμε να δούμε το έργο!!!
Να δούμε τα παιδιά μας πήγαμε και να βρωμίσουμε το τόπο που μας φιλοξενεί?
Έτσι μας θέλουν τα παιδιά?
Ωραία παραδείγματα προς μίμηση και πρότυπα προς διαιώνιση...
Αυτός τελικά είναι ο πολιτισμός μας και γι' αυτό στη ζωή μας παίρνουμε ότι αξίζουμε.
Σκουπίδια θα δώσεις,σκουπίδια θα πάρεις.
Μπορεί να μην υπάρχουν κάδοι απορριμάτων,αλλά αυτό δεν είναι εμπόδιο για όποιον θέλει να κρατά το χώρο του καθαρό.
Αντιθέτως η έλλειψη κάδων απορριμάτων βολεύει τους βρωμιάρηδες και τους τεμπέληδες,οι οποίοι βρίσκουν άλλοθι για την ανευθυνότητα που τους διακρίνει.
Όλα τα άλλα είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.
Είδα χθες φεύγοντας από το θέατρο νεαρά παιδιά με το άδειο κουτάκι του αναψυκτικού τους ανά χείρας,να κοιτούν δεξιά κι αριστερά για κάδο.
Αφού είδαν κι απόειδαν συνέχισαν να τα κρατάνε κι έξω από το θέατρο,μη τα ρίχνοντας όμως πολύ σωστά κάτω στο δρόμο ή στα διπλανά πρανή.
Ευτυχώς που υπάρχουν και αρκετοί τέτοιοι συγχωριανοί μας με σύνδρομο καθαριότητας και μετριάζουν την αρρωστημένη νοοτροπία που μας διακατέχει.
Το χωριό μας είναι γενικά πολύ καθαρό με τη πρώτη ματιά ενός επισκέπτη.
Συμβάλλουν πολύ σ' αυτό υπάλληλοι του Δήμου Κολινδρού,με τις μηχανοκίνητες αλλά και χειροκίνητες σκούπες.
Επίσης πολλές νοικοκυρές προσέχουν πολύ τα πεζοδρόμια κάτω από τα σπίτια τους και τα διατηρούν κι αυτές καθαρά.
Ιδίως σε κεντρικούς δρόμους και σημεία,δίχως να υπονοώ ότι σε απόμερα σημεία δεν προσέχουν.
Υπάρχουν όμως κάτι εξωφρενικές καταστάσεις σαν τη χθεσινή που σε βγάζουν από τα ρούχα σου.
Φυσικά η έλλειψη κάδων απορριμμάτων είναι μια σοβαρή παράλειψη του Δήμου,αλλά συγκεκριμένα χθες βράδυ τα σπόρια όποιος και να τα έφαγε δε θα τα έριχνε ποτέ του σε κάδο,διότι αυτή είναι η νοοτροπία του.
Νοοτροπία όχλου σε γήπεδο.
Πρέπει να εκπαιδευτεί κοινωνικά ο καθένας μας για να μάθει ότι ρίχνοντας τα τσόφλια κάτω,έχει αρνητικό αντίκτυπο παντού?
Από οικονομία μέχρι πολιτισμό.
Υπάρχουν κι άλλου είδους ρυπάνσεις που έχουν να κάνουν με τη κακή νοοτροπία μας.
Μία είναι το ανεξέλεγκτο παρκάρισμα δεξιά κι αριστερά(100m από το Δημοτικό πάρκινγκ) των οχημάτων μας,επί της Μεγάλου Αλεξάνδρου αλλά κι αλλού.
Ξέρετε πόσοι ρύποι βγαίνουν καθημερινά (και εισπνέονται από εμάς) από αρκετά κακοσυντηρημένα ή μη οχήματα,που μποτιλιάρουν από άλλα κακώς ακινητοποιημένα ή παρκαρισμένα παράνομα οχήματα?
Πόσα επιπλέον καύσιμα κατασπαταλούνται στην αναμονή?
Πόσες επιπλέον μηχανικές φθορές προκαλούνται ιδίως το καλοκαίρι?
Πόσα επιπλέον νεύρα κλονίζονται με αποτέλεσμα κι άλλα ψυχοφάρμακα κι άλλα έξοδα με γιατρούς και νοσοκομεία?
Όλα τα παραπάνω χρειάζονται αστυνομικό και προστίματα στο κεφάλι μας για να καταλάβουμε το μέγεθος της ζημιάς?
Στο τέλος όλα ο άνθρωπος τα πληρώνει.
Με την υγεία και τη τσέπη του...
Η καθημερινότητα τελικά σκοτώνει ακόμη και στην επαρχία?
Αν είναι να πάμε καλύτερα στις πόλεις να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας.
Γιατί εδώ στο χωριό μας άλλα τα μαθαίνουμε από μικρά κι άλλα διαπιστώνουν μέρα με την ημέρα μεγαλώνοντας.
Είναι τελικά πολύ δύσκολο στη ζωή να αλλάξεις τη νοοτροπία του άλλου.
Άλλα θα του λες κι άλλα θα κάνει,αν φυσικά κάτσει να σε ακούσει.
Θα βρεις και το μπελά σου,ισχυριζόμενος ότι μπορεί να έχεις δίκιο σε ότι λες,αλλά αλλιώς θα σου πει κάνουν οι υπόλοιποι κι επιβιώνουν.
Άντε μετά βρες εσύ επιχειρήματα να τον αντικρούσεις.
Ο Θεός να είσαι δε θα βρεις άκρη με το παραλογισμό μας.
Εκεί που τελειώνει η λογική ξεκινάει η τρέλα...

Υ.Γ.
Ο κόσμος προχθές ήταν πολύ λίγος για μια τέτοια προσπάθεια των παιδιών μας.
Ήταν κι αυτό στα αρνητικά της βραδιάς εκ μέρους μας,δηλαδή των θεατών.

Είχα γράψει και για φιλότεχνο χωριό!!!
Τα φάσκελα που έφαγε ο Μαυρογιαλούρος σε μένα πήγαιναν!!!

Υ.Γ. 2
Όλα καλά κι όμορφα στο θέατρο,αυτοί όμως οι πανηγυρικοί των εκδηλώσεων για ποιο λόγο συνεχίζουν να υφίστανται?
Κακή συνήθεια κι ελάττωμα που πρέπει να κοπεί από τη ρίζα του...
Το έχω σχολιάσει και παλιότερα.
Υπήρχαν θεατές από τις εννιά παρά στις θέσεις τους και έσπασαν τα νεύρα τους με την αναμονή,αλλά και με το να υπομένουν τον καθένα που παίρνει το μικρόφωνο,ασχέτως αν θεωρεί ότι έχει κάτι χρήσιμο να πει ή όχι.
Ενδιαφέρει ελάχιστους πλέον,έχουν αλλάξει οι εποχές κι ο κόσμος ξυπνάμε σιγά σιγά...
Δυο λόγια και καλά από έναν και καλή διασκέδαση...
Πρέπει να τα σκέφτονται όλα οι διοργανωτές προς τέρψη των θεατών...
Όπως και κανένα μπουκάλι νερό θα ήταν χρήσιμο αν υπήρχε προς πώληση...

Υ.Γ. 3
Μια λύση πρέπει να βρεθεί για τα ξερά χόρτα που υπάρχουν στην επάνω πλευρά του θεάτρου.
Περνάνε καλώδια,κυκλοφορεί κόσμος με τσιγάρα,παρκάρουν διάφορα οχήματα,είναι και καλοκαίρι,με αποτέλεσμα να υπάρχει σοβαρός κίνδυνος πυρκαγιάς...
Κυκλοφορεί κόσμος και κοσμάκης και είναι κρίμα να γίνει καμιά ζημιά...
Ας διευθετηθεί από τους υπεύθυνους πριν είναι αργά...



Υ.Γ. 4
Καλοφωτισμένος και να σας ζήσει ο μικρός Νικολάκης αγαπητά μας ξαδέρφια Κυριάκο και Δώρα,του οποίου σήμερα έγινε η βάφτιση στο Παλιό Ελευθεροχώρι Πέλλης.
Ήταν όλα πολύ όμορφα.
Το 14ο δισέγγονο της μοναδικής εν ζωή,γιαγιάς μου.
Υπάρχει κι άλλο το 15ο όπως έγραψα σε προηγούμενη ανάρτηση,που είναι μόλις λίγων ημερών.
Ευτυχισμένη η γιαγιά μας... μετά από μια πολύ βασανισμένη αλλά γλυκειά ζωή...

Άνιση μεταχείριση...των πολιτών...

Γεια σας.
Όλοι θα ακούσατε για τον γιο του Λευτέρη Ζαγορίτη και τη ροζ περιπέτεια που είχε στο πολεμικό μουσείο(αν είναι δυνατόν!!!),με τη γνωστή και μη εξαιρετέα πρωταγωνίστρια της σόου μπιζ,Τζούλια Αλεξανδράτου.
Προσωπικά δε μ' ενδιαφέρει τι έκανε και πόσα πλήρωσε ή όχι ο Γεράσιμος Ζαγορίτης στη δεσποινίς Τζούλια.
Ούτε τι κάνει η δεσποινίς Τζούλια Αλεξανδράτου στη προσωπική της ζωή και με ποιον βγαίνει.
Δικαίωμά τους να βγάζουν τα μάτια τους με όποιους κι όποιες θέλουν.
Αυτό που με ενδιαφέρει σε μια τέτοια περίπτωση - ψάχνοντας για την ουσία του πράγματος,είναι ότι ο πατέρας του, ακόμα κάθεται στη θέση του γραμματέα του ενός από τα δύο μεγαλύτερα και "καταστροφικότερα" πολιτικά κόμματα της Ελλάδας,της ΝΔ και δεν έχει τη παραμικρή ευθιξία να παραιτηθεί,έστω για τη τιμή των όπλων κι όχι για την ανατροφή που του έδωσε.
Επίσης ο γιος ακόμα ενός βαριού "ονόματος" του Ελλαδικού χώρου σαν του Ζαγορίτη,υπηρετεί στο "σπίτι" του και για τιμωρία του επιβλήθηκε η μετάθεση σε παραμεθόριο περιοχή,εκεί που όπως πολύ καλά ξέρετε πήγαμε και πάμε όλοι οι ανώνυμοι,μην έχοντες κάποιον γνωστό για ευνοϊκή μετάθεση...
Δε λέω να του πάρουν το κεφάλι του παιδιού επειδή έκανε μια νεανική τρέλα,αλλά να μην υποτιμάνε τη νοημοσύνη μας και να μας προσβάλουν με τα χάδια που επιβάλουν στους επώνυμους.
Σίγουρα αν ήταν άλλο παιδί στη θέση του,από φτωχή κι άσημη οικογένεια κι έκανε αυτά που έκανε ο Ζαγορίτης τζούνιορ,δε θα είχε την ίδια χαλαρή αντιμετώπιση.
Άσε που με αυτή τη ποινή,δίνεις στο παιδί την ευκαιρία να υποπέσει στο ίδιο ατόπημα.
Δε χρειάζονται νομίζω περαιτέρω λόγια κι αναλύσεις επί αναλύσεων...
Η μεταχείριση των πολιτών από το κράτος είναι άδικη και πολλές φορές ρατσιστική!!!
Το βιώνουμε συνεχώς στη ζωή μας κι απορώ πώς κάνουμε όλοι τόση υπομονή!!!
Αντί να τους πετάξουμε όλους έξω από τη "δική μας χώρα",τους αφήνουμε να ρημάζουν εμάς και τη πατρίδα μας.
Είναι τόσο βαθιά ριζωμένο το "κακό" παρασύστημα ή παρακράτος,που δε μπορεί κανείς να το ξεριζώσει.
Ή το ξεριζώνουμε το κακό όλοι μαζί ή θα τους έχουμε μια ζωή νταβατζήδες στο κεφάλι μας...
Δε βλέπω άλλη λύση.
Όπως και δε βλέπω διάδοχη κατάσταση...

Υ.Γ.
Καλώς μας ήρθε ο νέος ανιψιός και το δέκατο πέμπτο συνολικά δισέγγονο,της εν ζωή γιαγιάς μου.

Οικογενειακή παράδοση

Γεια σας.
Μόλις γυρίσαμε από τον Σταβάρα,όπου συγκεντρωθήκαμε οι απόγονοι του ζεύγους Αναστασίου και Αικατερίνης Χαρίτωνος(προπάπποι μου κι όπως σας είχα γράψει στις 16/5) και περιττό να γράψω ότι περάσαμε πολύ καλά.
Τέτοιες εκδηλώσεις συμβάλλουν στο να κρατιέται αναμμένη η φλόγα της οικογενειακής παράδοσης και ζεστασιάς.
Ευχαριστούμε για όλα,όσους συνετέλεσαν να πραγματοποιηθεί η αποψινή βραδιά.

Ενώ άλλα είχαμε πει πριν λίγες μέρες σαν Κολινδρινοί για αποχή από επικείμενες εκλογές μέχρι να δικαιωθούμε,άλλα βλέπω να γίνονται.
Η ΝΔ Κολινδρού αποφάσισε να μη γίνουν τα αυτονόητα και να γίνουν κανονικά αύριο εκλογές στο Κολινδρό, για ανάδειξη νέων Νομαρχιακών συμβουλίων νομίζω.
Λυπάμαι πάρα πολύ για την απόφαση αυτή και θα στεναχωρηθώ πολύ περισσότερο αν πάνε απλοί πολίτες να ψηφίσουν, αυτούς που δε πήραν καμιά απολύτως θέση για το ζήτημα που μας καίει.
Θα είναι η απόλυτη ξεφτίλα μας.
Πώς το λένε οι Σωκράτης Μάλαμας,Μπάμπης Τσέρτος,Μανώλης Λιδάκης στο τραγούδι πριγκιπέσα?

"Άλλα θέλω κι άλλα κάνω
πώς να σου το πω
έλεγα περνούν τα χρόνια
θα συμμορφωθώ.

Μα είναι δώρο άδωρο
ν' αλλάξεις χαρακτήρα
τζάμπα κρατάς λογαριασμό
τζάμπα σωστός με το στανιό."

Βλέπω να μένουμε καμιά δεκαριά γραφικοί στο τέλος να εμμένουμε στις πάγιες θέσεις μας.
Η πλάκα θα είναι να τα καταφέρουμε και θα τα καταφέρουμε...

Οικογενειακό δέντρο Αναστασίου και Αικατερίνης Χαρίτωνος

Γεια σας.
Κανονικά έπρεπε να γράψω κάτι για τη νέα απόφαση του υπουργείου εσωτερικών,που - αφού συμμάχησαν θεοί και δαίμονες - ανατρέπει την προηγούμενη και μεταφέρει την έδρα του νέου Δήμου Πύδνας από το Κολινδρό στο Αιγίνιο.
Δε θέλω όμως να σχολιάσω ακόμη,διότι κάτι περιμένω να εξακριβώσω πρώτα.
Μόλις το κάνω και βρω ευκαιρία, θα σας γράψω τη γνώμη μου.
Αξίζει μόνο να αναφέρω από το χθεσινό ανοιχτό Δημοτικό Συμβούλιο που έγινε στη Κεντρική πλατεία,τη παρουσία εκατοντάδων συγχωριανών μας,τη σχεδόν απόλυτη ομοψυχία και ομοφωνία τους,που μετά από πολλά χρόνια ξαναδιαπίστωσα και χάρηκα.
Άμα βλέπεις το χωριό σου μονοιασμένο και με μια φωνή,είναι ότι καλύτερο μπορεί να συμβεί.
Τύφλα να έχει η έδρα.
Η αγάπη μένει και στο τέλος νικάει.
Δεν έπρεπε όμως να φτάσουμε στο σημείο μηδέν για να παραμερίσουμε τα μίση και τα πάθη μας.
Στα ζόρια έρχεται η γνώση...

Δύο θείοι μου ανέλαβαν μια αξιόλογη πρωτοβουλία.
Να συγκεντρώσουν για ένα βράδυ όλους τους απόγονους των νεκρών πια παππούδων τους - των οποίων είμαι δισέγγονος - να γνωρίσουν και να γνωριστούν κάποια νέα μέλη μεταξύ τους και με όλους,αλλά και να υπάρξει μια μελλοντική σύσφιξη σχέσεων.
Ελπίζω και σίγουρα θα περάσουμε καλά.
Μπράβο σας θείοι.
Είστε παράδειγμα προς μίμηση.
Πιστεύω να τιμήσουμε τους νεκρούς προγόνους μας,στους οποίους χρωστάμε τη παρουσία μας στη ζωή, αλλά και τη προσπάθειά σας,με τη μαζική συμμετοχή μας.

Υ.Γ.1
Πρόλαβα εν ζωή μόνο τη γιαγιά τη Ρίνα (Αικατερίνη) από το ζευγάρι που θα τιμήσουμε.
Επίσης δε γνώρισε σχεδόν η συντριπτική πλειοψηφία των απογόνων τους τον Αντώνιο του όμορφου αναρτημένου σχεδιαγράμματος,διότι η τελευταία πληροφορία που έχουμε γι' αυτόν είναι ότι κατά τον εμφύλιο πόλεμο μάλλον σκοτώθηκε,δίχως όμως να γνωρίζει κάποιος να μας πει περισσότερα,κάτι που συνέβη σε πολλές οικογένειες εκείνη την εποχή.
Ούτε από τον Ερυθρό Σταυρό και τις ανακοινώσεις του,πήραμε κάποια πληροφορία.
Η τελευταία φορά που τον είδε κάποιος ζωντανό στο Κολινδρό,είναι το πρωί της ίδιας μέρας που απήχθη από τους Αντάρτες.
Αυτά ήταν φυσικά επακόλουθα πολέμων,ιδίως των εμφυλίων...

Υ.Γ.2
Προς Δημήτρη.
Ελπίζω να μη σε κούρασα με νέα μακροσκελή ανάρτηση.
Τη συμμάζεψα...

"Θα κάτσω σπίτι"

Γεια σας.
Χρόνια πολλά σ' αυτούς που έχουν την ονομαστική τους εορτή σήμερα και ιδιαίτερα στο Χάρη τον κουμπάρο μου,το νονό της κόρης μου.
Το βράδυ θα το γλεντήσουμε στο Σταβάρα.
Είναι και Τετάρτη βράδυ,θα έχει και live μουσικό σχήμα με τους Βαγγέλη και Δημήτρη(οι γνωστοί Βάγγος και Μήτσος).
Φιλαράκια καλά από παλιά και οι δύο,με πλούσιο μουσικό ρεπερτόριο,πεπειραμένοι και καταξιωμένοι καλλιτέχνες της ευρύτερης περιοχής,αλλά κι από τα καλύτερα ονόματα στην Ελληνική Έντεχνη Μουσική Σκηνή.
Θα τους απολαύσουμε λοιπόν έως αργάμιση,θα τιμήσουμε και το νονό της κόρης μας.
Στο Κολινδρό έχουμε μια έφεση προς την έντεχνη μουσική,αλλά δε ξέρω από που και πως προήλθε.
Κατά καιρούς φιλοξενήσαμε και φιλοξενούμε μουσικά σχήματα πάσης φύσεως,αλλά και διατηρούσαμε για καιρό δύο μουσικές χορωδίες κι από τις δύο εκκλησιαστικές ενορίες.
Απαϊνή και Κατινή.
Στο τέλος επικράτησε μόνο η Απαϊνή της Αγίας Θεοδώρας,στην οποία συμμετέχει και η μάνα μου,αλλά τελευταία όχι συστηματικά λόγω της μικρής ανιψιάς μου,την οποία φροντίζει και μεγαλώνει τις καθημερινές,μια και η αδερφή μου,δουλεύει πλέον ξανά σε Γυμνάσιο της Χαλκιδικής,σαν φιλόλογος και δε τη πάει ακόμα σε κάποιο παιδικό σταθμό.
Αν ζεις μακριά από γονείς και στη πόλη,είναι ζόρι για ένα νέο ζευγάρι να μεγαλώνει τα παιδιά της.
Εμείς με τη γυναίκα μου ζούμε στο χωριό μας στο Κολινδρό,έχουμε και τους τέσσερις γονείς μας εν ζωή,γερούς και γείτονες,με αποτέλεσμα να μπορούμε ανά πάσα στιγμή να κρατήσουν τα παιδιά μας για κάποιες ώρες,να κάνουμε τις δουλειές μας ή να διασκεδάσουμε.
Έχουμε πλεονέκτημα σ' αυτό.
Παίρνουμε μεγάλες ανάσες,παρόλο που έχουμε τρία ανήλικα παιδιά.
Οπότε δε κλειστήκαμε ιδιαίτερα σπίτι.
Απλώς δε ξενυχτάμε ως πολύ αργάμιση όπως κάναμε ελεύθεροι και αν δε βγαίνουμε είναι από επιλογή κι όχι εξαιτίας των παιδιών.
Έως πριν ένα με δύο χρόνια αν δεν έβγαινα έστω για ένα καφέ έξω,θα έπρεπε να μην ήμουνα καλά ή κάτι να πάθουν τα παιδιά ή η ευρύτερες οικογένειές μας.
Δε περνούσε από το μυαλό μου να μη δε βγω έστω και για μισή ώρα.
Τελευταία προτιμώ να κάθομαι και καμιά μέρα μέσα με τα παιδιά,ιδίως αν έχει και κανένα καλό αγώνα που θα ξέρω ότι έξω δε θα μεταδίδεται.
Αν και συνήθως παίρνω τα μεγάλα έξω μαζί μου όπου πάω,για να ξεσκάνε κι αυτά,αν μου ζητήσουν και καμιά φορά να μη βγω,μάλλον δε θα βγω,ή θα βγω με κρύα καρδιά και θα γυρίσω σχεδόν γρήγορα.
Πάντως πριν παντρευτώ άκουγα το τραγούδι του Λουκιανού Κηλαηδόνη που έλεγε "θα κάτσω σπίτι" και δε πίστευα ότι μου αρμόζει,όπως και συμβαίνει.

Ζητούνται νύφες και κατανόηση

Γεια σας.
Με αφορμή μια ανταλλαγή σχολίων με τον συμπατριώτη μας VAD κατά κόσμο ΑΠΟΥΡΩ,θα ήθελα να αναφερθώ στην υπογεννητικότητα,που μαστίζει και το χωριό μας.
Καταντήσαμε τα τελευταία χρόνια - ενώ να έχουμε από τις αρτιότερες στην Ελλάδα σχολικές κι αθλητικές υποδομές - να μην έχουμε έμψυχο ανθρώπινο δυναμικό να τις επανδρώσει.
Είναι αποτέλεσμα διάφορων παραγόντων:
1) Κακές οικονομικές καταστάσεις οδήγησαν πολλούς νέους,εκτός Κολινδρού για μια καλύτερη τύχη.
2) Κακές συνθήκες διαβίωσης - όχι οικονομικές - επίσης ανάγκασαν πολλά παιδιά να μεταναστεύσουν.
3) Η αρρωστημένη νοοτροπία του ευ ζην που υπάρχει σε αρκετούς συγχωριανούς μας,έδιωξε πολλούς νέους από τα σπίτια τους.
4) Η αναποφασιστικότητα των νέων του χωριού μας να δημιουργήσουν οικογένεια είναι μια άλλη σοβαρή αιτία.
5) Η έλλειψη "νυφών",επίσης.
Υπάρχουν κι άλλες υποδεέστερες αιτίες,αλλά αυτές είναι οι κυριότερες πιστεύω.
Θα σταθώ στη τρίτη παράγραφο για να κάνω μια παρατήρηση.
Με την αρρωστημένη νοοτροπία εννοώ συν τοις άλλοις και την αντίληψη που έχουν κάποιοι,ότι το δικό μου είναι και το καλό.
Το απολυταρχικό και αντιδημοκρατικό κατάλοιπο ή κουσούρι,που άφησαν κάποιες πολιτικές κυρίως καταστάσεις στο τόπο μας.
Στέκομαι επίσης στη πέμπτη παράγραφο για τις νύφες.
Τα νέα κορίτσια πλέον,όπως και σε όλη την Ελληνική τουλάχιστον επαρχία,μόλις ενηλικιωθούν,εκπληρώνουν ένα από τα όνειρα για ανεξαρτητοποίησή τους.
Φεύγουν από τα στενά όρια της μικρής επαρχίας,να κάνουν τη δική τους ζωή,ανενόχλητες και το κυριότερο,δίχως τα επαρχιώτικα μάτια στραμμένα πάνω σε κάθε τους βήμα.Δε σημαίνουν αυτά ότι δε σκέφτονται να κάνουν δική τους οικογένεια.Είναι από τα άλλα όνειρά τους,αλλά τα οριοθετούν.
Αυτό με τα στραμμένα μάτια,ασφυκτιά όμως και πολλά νέα αγόρια,που θέλουν να κάνουν διαφορετική ζωή από τη συνηθισμένη των κοινών αντρών της επαρχίας.
Είναι δύσκολη υπόθεση να "πνίγεσαι" στο τόπο σου,στα δικά σου λημέρια και σοκάκια και θέλει μεγάλη κατανόηση από τους υπόλοιπους για να βοηθηθείς και να επιβιώσεις.
Τρόποι διαφυγής υπάρχουν αρκετοί κι εύκολοι για τους νέους,επιστροφής δε βλέπω.
Δε πρέπει να ξεχνάμε ότι οι άνθρωποι δεν είναι όλοι δυνατοί χαρακτήρες και πολλοί δεν αντέχουν και λυγίζουν σε δύσκολες καταστάσεις,με αποτέλεσμα η διαφυγή τους από τη πατρίδα που τους χλευάζει,να είναι μονόδρομος.
Μ'αυτά και μ'αυτά δε γεννάμε πλέον παιδιά κι ο Κολινδρός αλλά και η Ελληνική επαρχία ερημώνει,ενώ οι πόλεις γεμίζουν συνεχώς.
Το πρόβλημα είναι οικονομικό,κοινωνικό και πολιτικό και δε βλέπω να λύνεται από ανθρώπινο παράγοντα,παρά τις κατά καιρούς φιλότιμες αλλά ημιτελείς προσπάθειες που επιχειρούνται.
Αλλά ποτέ μη λες ποτέ και άσε τη φύση να δράσει,μάλλον να αντιδράσει.
Ίσως αναγκάσει πολλούς να επαναπατριστούν,για λόγους ισορροπίας της.

Λίγο μεγάλο το άρθρο σήμερα,αλλά μεγαλύτερο είναι το πρόβλημα.


Ανακοίνωση:
Αναζητούνται κορίτσια κι αγόρια για δημιουργία οικογενειών.

Τόπος :Κολινδρός Πιερίας.
Στόχος :Δημιουργία οικογενειών με απώτερο σκοπό το γάμο.
Προέλευση :Θα μετρήσει η Ελληνική εντοπιότητα,αλλά δε θα απορριφθεί οποιαδήποτε άλλη.
Ηλικία :Αδιάφορο.
Πτυχία :Αδιάφορο.
Προϋπηρεσία :Αδιάφορο.
Μπόνους :
1) Παιδιά σε ήρεμο και καθαρό περιβάλλον(η καλύτερη αμοιβή που μπορεί να έχει κάποιος πια στη ζωή του).
2) Δωρεάν τα έξοδα και παράβολα γάμου,χαρακτηρισμός κι ένταξη στο σχέδιο πόλεως,ανάλογης τοποθεσίας - με χαμηλές τιμές αγοράς οικοπέδων -, σε συνοικία με την ονομασία "το όνειρο" κι ανέγερσης οικοδομών με χαμηλό συντελεστή δόμησης.
Τα πέντε πρώτα ζευγάρια θα αποκτήσουν δωρεάν το νέο τους οικόπεδο.
Στα επόμενα πέντε θα υπάρξει επιδότηση επιτοκίων,των δανείων πρώτης κατοικίας που τυχόν θα πάρουν.
Τα παραπάνω είναι μια ευγενική προσφορά του Δήμου Κολινδρού.