Ψηφιακό σχολείο

Γεια σας.
Βρήκα μια ενδιαφέρουσα είδηση εδώ http://eksipnapaidia.blogspot.com/2010/08/blog-post_9859.html και σας την παρουσιάζω:

Τρίτη, 10 Αυγούστου 2010
Από Σεπτέμβριο σε εφαρμογή το «Ψηφιακό σχολείο»

Ένα νέο πρόγραμμα εξοικείωσης των μαθητών του δημοτικού με την τεχνολογία, ξεκινά από το Σεπτέμβριο, καθώς το υπουργείο Παιδείας θέτει σε εφαρμογή το σχέδιο «Ψηφιακό σχολείο».
Έτσι, τα ολοήμερα δημοτικά σχολεία με ενιαίο αναμορφωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, έχουν τη δυνατότητα να προμηθευτούν δέκα φορητούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές (laptops), ένα ερμάριο για την αποθήκευσή τους και εγκατάσταση τοπικού δικτύου σε αίθουσες διδασκαλίας τους.
Περαιτέρω, θα διασφαλίζεται η αποτελεσματική σύνδεση στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο (ΠΣΔ), προκειμένου ο εκπαιδευτικός της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης να έχει πρόσβαση στο κατάλληλο εκπαιδευτικό ψηφιακό υλικό, κατά τη διδακτική διαδικασία.
Σκοπός είναι όλοι οι μαθητές θα μπορούν να έρχονται σε επαφή με ψηφιοποιημένες πληροφορίες και να εξοικειώνονται με τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών.
O εξοπλισμός των ολοήμερων σχολείων, όπως ανακοίνωσε την Δευτέρα το υπουργείο Παιδείας, θα γίνει στο πλαίσιο της συγχρηματοδοτούμενης πράξης «Πρόγραμμα πιλοτικής εισαγωγής ηλεκτρονικών υπολογιστών και συναφούς εξοπλισμού σε δημοτικά σχολεία για μία ψηφιακά υποστηριζόμενη διδασκαλία».
Ας σημειωθεί ότι οι σχολικές επιτροπές των δημοτικών σχολείων έχουν προθεσμία έως τις 20 Σεπτεμβρίου για να δηλώσουν συμμετοχή στο πρόγραμμα.


Ελπίζω να είναι ενήμερα τα σχολεία μας.

Η ψηφοφορία μας συνεχίζεται κανονικά για τον πρώην βουλευτή της ΝΔ κύριο Πολύζο,ο οποίος από ότι φαίνεται πρέπει να ελπίζει σε βοήθειες από τους άλλους Δήμους κι όχι από το δικό μας.
Όπως στρώνεις κοιμάσαι αγαπητέ μου.
Πάντως αν κάνει κάποιος μια βόλτα σε νεανικά στέκια του Κολινδρού,θα εισπράξει τη πραγματική εικόνα για τη γνώμη που έχουν οι νέοι του χωριού μας γι' αυτόν.
Πολύ επιεικώς αρνητικότατη.
Δε γράφονται σε δημόσιο χώρο,οι υβριστικοί χαρακτηρισμοί που εκστομίζονται για τη πάρτη του...

Το χειροκρότημα των θεατών στο τέλος,αντικατοπτρίζει την προσπάθεια!!!

Γεια σας.
Το θέμα της ημέρας είναι η καταπληκτική προσπάθεια των παιδιών του Γυμνασίου και των υπεύθυνων καθηγητών τους,να δώσουν μια νέα πνοή στα πολιτιστικά δρώμενα του Κολινδρού,αλλά και μια νέα διάσταση στη σχολική τους εκπαίδευση.
Τα δικά μου μάτια το είδαν ως την όαση της χθεσινής βραδιάς.
Από πολλά αρνητικά απογοητεύτηκα και δε μιλώ για την πολύ καλή θεατρική παράσταση.
Θα τα γράψω σε επόμενη ανάρτηση,διότι αν τα δημοσιεύσω όλα σήμερα θα γίνει μακροσκελή,άχαρη και θα χάσει την ουσία της.
Σήμερα θα γράψω τα θετικά κι ευχάριστα.
Καταρχάς θερμά συγχαρητήρια στους πρωταγωνιστές και στους συντελεστές που απεικονίζονται στη παρακάτω φωτογραφία,οι οποίοι εισέπραξαν το χειροκρότημα κατά τη διάρκεια αλλά και στο τέλος του έργου,από τους λίγους σχετικά θεατές,δείγμα του ότι έλαμψαν στη σκηνή.


Ως είθισται σε σοβαρές παραστάσεις και θέατρα,διανεμήθηκε στους θεατές κατά την είσοδό τους στο θέατρο,ένα πάρα πολύ όμορφο και καλαίσθητο πρόγραμμα.
Διαβάστε το και Θαυμάστε το!!!







Δε μπορώ να σας περιγράψω την υφή του χαρτιού,το οποίο ήταν από πολύ καλό υλικό.

Τα σκηνικά της παράστασης και η κόρη του Μαυρογιαλούρου Αλίκη,επί τω έργω της,δηλαδή να μιλάει συνεχώς στο τηλέφωνο,αφού το πλήρωνε ο λαός...


Νεαρές μικρές Κολινδρινές προτιμούν(όντας γυναίκες),το φακό μιας φωτογραφικής μηχανής από το έργο...
Φως φανάρι ότι δεν υπάρχει κανενός είδους δίλημμα !!!


Τελικά έχασα επεισόδια,όπως αναρωτήθηκα σε παλιότερη πρόσφατη ανάρτηση,μιας και προστέθηκαν ψηλά,άλλες τρεις νέες σειρές στο ανοιχτό θέατρο Κολινδρού,όπως φαίνονται να ξεχωρίζουν στη παρακάτω φωτογραφία


Υ.Γ. 1
Χθες έμαθα ότι τα λαχεία που αγόρασα πριν λίγο καιρό από τη κουμπάρα μου,ήταν για να συγκεντρωθούν χρήματα για να ανέβει η παράσταση των παιδιών.
Είχε έξοδα η παράσταση.
Άξιζε τελικά το κόπο Γιώτα.
Μπράβο και σε σας...

Υ.Γ. 2
Επειδή γνωρίζω τα παιδιά,νομίζω ότι υπάρχει ένα τυπογραφικό λάθος στη τρίτη σελίδα του φυλλαδίου.
Το ρόλο που έπαιζε στη ταινία ο Διονύσης Παπαγιανόπουλος,του κομματάρχη Θοδωρή Γκρουέζα,τον ενσάρκωσε χθες ο Γιώργος κι όχι ο Νικόλαος Χαρίτωνας(αδερφός του).
Τα δυο παιδιά είναι δεύτερα ξαδέρφια μου.
Συνεχίζεται...

Μιχαήλ και Ευπραξία Παπαϊωακείμ

Γεια σας.
Χθες ήταν η γιορτή των Τριών Ιεραρχών.
Όπως κάθε χρόνο εδώ και πολλά χρόνια,αυτή τη μέρα τιμάμε μαζί με τους Αγίους και τους Ευεργέτες των σχολείων του Κολινδρού Μιχαήλ και Ευπραξία Παπαϊωακείμ.
Διαβάστε τι αναφέρει το σάιτ του Α' Δημοτικού Σχολείου Κολινδρού γι' αυτούς:


Μιχαήλ και Ευπραξία Παπαϊωακείμ

Οι ευεργέτες των Σχολείων
Το ζεύγος αυτών των δύο Κολινδρινών, οι οποίοι ανήκαν σε δυο από τις παλαιότατες αρχοντικές οικογένειες της κωμόπολης, διέθεσαν την μεγάλη ακίνητη περιουσία τους ( το μεγαλύτερο και πλουσιώτερο αρχοντικό και τα καλύτερα χωράφια του) την οποία δώρισαν στα σχολεία του Κολινδρού.
Οι Μιχαήλ και Ευπραξία Παπαϊωακείμ, που δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν παιδιά, έστρεψαν όλη την αγάπη τους προς τα παιδιά του Κολινδρού. Ευγενικοί και γεμάτοι καλωσύνη είχαν γίνει δυο συμπαθητικότατες μορφές, ώστε να προσαγορεύωνται απ΄όλους ως "ο παππούς και η γιαγιά του Κολινδρού".
Προς τιμή των τεσσάρων ευεργετών
Ακολουθώντας τα βήματα του θείου του ο Αρχιμανδρίτης Ιγνάτιος Παπαϊωακείμ εδώρησε του πατρικό του σπίτι για κοινωνικούς σκοπούς.
Ο Κολινδρός τιμά κάθε χρόνο όλους αυτούς τους Ευεργέτες των Σχολείων του, την ημέρα των Τριών Ιεραρχών τελώντας μνημόσυνο στη μνήμη τους.



Για πιο πολλά πατήστε εδώ:
http://1dim-kolindr.pie.sch.gr/evergetes.htm

Ένα παιδί που χαίρεται γιατί πηγαίνει στο σχολείο

Γεια σας.
Μετά από ένα ξεκούραστο πενθήμερο,επανήλθα.
Από καιρό ήθελα να αναφερθώ σε ένα παιδί του Κολινδρού που όσο το βλέπω να μεγαλώνει,τόσο και πιο πολύ βλέπω πάνω του,την πραγματική κι αληθινή διάθεση να παλέψει για να κερδίσει αυτό που του χρωστάει η ζωή.
Βάζει τα γυαλιά σε όλους μας,μαζί με τους γονείς και τα αδέρφια του.
Διαρκής αγώνας - του φίλου μου,πατέρα του και μητέρας του - για ισονομία και δικαιοσύνη.
Διαβάστε το άρθρο της Φιλομήλας Δημολαϊδου στην εφημερίδα "Μακεδονία",πριν δύο χρόνια περίπου που αφορά αυτό το παιδάκι και θα καταλάβετε τι εννοώ.


Ένα παιδί που χαίρεται γιατί πηγαίνει στο σχολείο.

Χθες ήταν η πρώτη φορά, έπειτα από ένα μήνα, που ήταν χαρούμενος. Η δασκάλα του είχε έρθει και του είχε αναθέσει εργασία για το σπίτι. Ο 12χρονος Αντώνης από τον Κολινδρό Πιερίας, που πάσχει από σύνδρομο Ντάουν, έμενε τις τελευταίες μέρες μαζί με τα αδέλφια του στο σπίτι, ως ένδειξη διαμαρτυρίας.


της Φιλομήλας Δημολαϊδου

Η μητέρα του, Ιουλία Γραμμένου, έστειλε πριν από λίγες μέρες επιστολή στον υπουργό Παιδείας Ευριπίδη Στυλιανίδη, εξηγώντας του για ποιο λόγο στερεί από τα τέσσερα παιδιά της το δικαίωμα να πάνε στο σχολείο. Ήταν η δεύτερη φορά, που διαμαρτυρόταν με αυτόν τον τρόπο. Η πρώτη ήταν πέρυσι, οπότε έστειλε αντίστοιχη επιστολή στην πρώην υπουργό Παιδείας Μαριέττα Γιαννάκου.
Η χθεσινή μέρα, πάντως, ήταν ημέρα χαράς για την πολύτεκνη οικογένεια, καθώς τοποθετήθηκε επιτέλους δασκάλα στο τμήμα ένταξης του 2ου δημοτικού σχολείου Κολινδρού. Όμως, η μητέρα δεν σταμάτησε να ανησυχεί. "Εγώ δεν νιώθω ότι τακτοποιήθηκαν όλα. Θα είμαι ήσυχη, όταν έρθει ο επόμενος Σεπτέμβρης και η δασκάλα θα βρίσκεται στη θέση της από την πρώτη μέρα του σχολικού έτους", ανέφερε η κ. Γραμμένου.

Ημέρα μοναξιάς

Η 11η Σεπτεμβρίου ήταν για το 12χρονο Αντώνη ημέρα μοναξιάς. "Όταν χτύπησε το κουδούνι, όλοι οι μαθητές πήγαν στις τάξεις τους. Στην αυλή μείναμε μόνο εγώ, ο Αντώνης με τη τσάντα του και ο διευθυντής. Ο Αντώνης δεν ήξερε πού να πάει και αυτό αποτυπωνόταν στο πρόσωπο του. Είχε μια έκφραση, θα έλεγα, μοναξιάς", περιγράφει η μητέρα.
Η απόφαση της να μη στείλει και τα τέσσερα παιδιά της σχολείο, από την περασμένη Δευτέρα έως και χθες, πάρθηκε έπειτα από πολλή σκέψη και συνεννόηση μαζί τους
Τα υπόλοιπα παιδιά της οικογένειας, η Κατερίνα εννέα ετών, ο Ραφαήλ, οκτώ, και ο Ιωακείμ, τεσσάρων, ζουν στο ίδιο σπίτι και άθελά τους μοιράζονται τις αγωνίες των γονιών τους. "Τα παιδιά έχουν μπει σε έναν ιδιαίτερο ρόλο. Φορτίζονται και τα ίδια με το πρόβλημα του Αντώνη".
Φαινόταν, άλλωστε, πόσο δεμένα ήταν μεταξύ τους. Καθ' όλη τη διάρκεια της παραμονής μας στο σπίτι τους ήταν συνέχεια μαζί, βοηθώντας ο ένας τον άλλον, αφήνοντας, όμως, τον Αντώνη να αναλάβει το ρόλο του… οικοδεσπότη.
"Η ύπαρξη του Αντώνη ήταν καθοριστική μέσα στο σπίτι. Τα παιδιά έχουν ευαισθητοποιηθεί και εκτιμούν αυτό που έχουν, γιατί πλέον γνωρίζουν ότι τίποτε δεν είναι δεδομένο".

Η αγωνία της μητέρας

Η εγκατάσταση της οικογένειας στην επαρχία ήρθε έπειτα από πολλή σκέψη και αφού είχε περιπλανηθεί σε διάφορα μέρη του… κόσμου. Προϋπόθεση, εν ολίγοις, ήταν το μέρος που θα μείνουν να έχει τμήμα ένταξης σε δημοτικό, για να μπορέσει ο Αντώνης να πάει σχολείο. Απλώς ο Κολινδρός, που είναι και ο τόπος καταγωγής του συζύγου της κ. Γραμμένου, συνέπεσε να πληροί τις προϋποθέσεις. Αν και ο σύζυγός της είναι σχολικός σύμβουλος πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης της Πιερίας, δεν θέλησε να χρησιμοποιήσει το όνομα και τις γνωριμίες του για να τοποθετηθεί δασκάλα στο τμήμα ένταξης του σχολείου. Ήταν μια μάνα, όπως όλες οι άλλες που αγωνιούν για το παιδί τους, και δεν άντεχε να τον βλέπει να στεναχωριέται.
"Ο Αντώνης φοιτούσε όλο αυτό το διάστημα σε κανονική τάξη, μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά. Το παιδί στιγματιζόταν, γινόταν θύτης, ενώ στην ουσία ήταν το θύμα. Έστειλα, επομένως, αυτήν την επιστολή με βαριά καρδιά, γιατί η πολιτεία χρωστάει να δείξει ενδιαφέρον σε αυτά τα παιδιά. Εμείς προσβλέπουμε στη δημόσια διοίκηση ως πολύτεκνοι και μονόμισθοι".

Η επιστολή στον Υπουργό Παιδείας
"Ο Αντώνης μέχρι και σήμερα που σας γράφω δεν έχει δάσκαλο. Το τμήμα ένταξης του σχολείου του δεν έχει ακόμη (ύστερα από 25 ολόκληρες ημέρες από την έναρξη του σχολικού έτους) στελεχωθεί. Αυτό σημαίνει πως αυτός και τα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου του με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες δεν υποστηρίζονται εκπαιδευτικά όπως πρέπει, ενώ υπάρχουν και άλλα παιδιά με ηπιότερες δυσκολίες. Για να καταλάβετε τι ακριβώς σημαίνει για τον Αντώνη το να βρίσκεται επί πέντε συνεχείς ώρες στην κοινή τάξη, χωρίς παράλληλη ή ειδική στήριξη, φανταστείτε τον εαυτό σας μέσα σ' ένα περιβάλλον, όπου δεν μπορείτε να επικοινωνήσετε πλήρως και να αποκωδικοποιήσετε επαρκώς τα μηνύματα. Δεν θα σας φόρτιζε αυτή η κατάσταση με άγχος και αγωνία; Γνωρίζετε ότι το σχολείο δεν είναι απλά μια πηγή ακαδημαϊκής γνώσης, αλλά κι ένας χώρος κοινωνικής δράσης και διάδρασης για όλα τα παιδιά. Ιδιαίτερα δε για παιδιά όπως ο Αντώνης είναι το κέντρο του αυτοπροσδιορισμού τους ως κοινωνικά άτομα. Έτσι όπως λειτουργεί μέχρι τώρα το σχολείο, δεν έχουν την ευκαιρία και τα υπόλοιπα παιδιά, χωρίς δυσκολίες, να μάθουν την ανοχή και το σεβασμό στο διαφορετικό. Τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες δεν μπορεί να είναι μόνο άτομα προς εκμετάλλευση για πολιτικές προεκλογικές διαφημίσεις για να οικοδομούν οι πολιτικοί το κοινωνικό τους prestige, αλλά είναι πρόσωπα που έχουν να διαδραματίσουν και ως παρουσίες μόνο, ένα σημαντικό (αντι)ρόλο πολιτισμού και κουλτούρας".

* Απόσπασμα της επιστολής της κ. Ιουλίας Γραμμένου στον υπουργό Παιδείας
Οκτ 11, 2007



Να συμπληρώσω πως πέρυσι ο Αντώνης αλλά και η Μαρία(δεύτερο παιδί - μαθητής με το ίδιο σύνδρομο),ήταν καταπληκτικοί με τη συμμετοχή τους,στη γιορτή που διοργάνωσε το δεύτερο δημοτικό σχολείο.
Συγχαρητήρια σε όσους προσπάθησαν για αυτό το αποτέλεσμα,έστω κι ετεροχρονισμένα.
Είναι ιδιαίτερα ευχάριστο για κάποιον που διατηρεί ένα μπλοκ,να μπορεί να αναφέρεται σε τέτοια τιμητικά γεγονότα για τον τόπο που ζει.

Εκπαιδευτικό σύστημα Κολινδρού και πάσης Ελλάδος

Γεια σας.
Πολλές φορές ξεκινάω να γράψω δίχως να έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου.
Μόλις όμως γράφω τη λέξη "Γεια σας.",τότε αυτόματα κατεβαίνουν πολλά στο μυαλό μου και δυσκολεύομαι τι να πρωτοδιαλέξω για ανάρτηση.
Έτσι και σήμερα,ξεκινώ κι έχει ο θεός.
Από όλα όσα μου κατεβήκαν στο κεφάλι θα γράψω σήμερα γι αυτό.
Πρέπει να ξέρετε πως ότι γράφω δεν είναι - εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων - προσχεδιασμένο,είναι αυθόρμητο.
Κι όσο περνάει ο καιρός κι αποκτώ εμπειρίες,με τη συγγραφή μιας ανάρτησης,διαπιστώνω πόσο καλό μου κάνει και με ευχαριστεί σαν άνθρωπο.
Γυρνάω το μυαλό μου πίσω πριν λίγα χρόνια(πέντε,δέκα,δεκαπέντε,είκοσι...) και με θυμάμαι,- παρά το Αλτσχάιμερ που το βλέπω να πλησιάζει - μαθητή στο θρανίο,δίχως μπλε ποδιά όμως(είμαι νεότερος),να πασχίζει να βρει ελεύθερο θέμα για το μάθημα της έκθεσης.
Πόσο δύσκολο μου ήτανε.
Τώρα μετά από τόσα χρόνια,διαπιστώνω πως δεν είναι δα και τόσο δύσκολο.
Τέλος πάντων,περασμένα ναι,ξεχασμένα όχι.
Το μεγάλο μου γιο το Θωμά,που πάει στη Γ' Δημοτικού,από τώρα τον βάζω στο πειρασμό να κάνει το δικό του μπλοκ (ημερολόγιο μάλλον),σε μια παιδική εφαρμογή,για να εξοικειώνεται με την ιδέα του γραψίματος που θα τον βοηθήσει την κατάλληλη ώρα.
Έτσι πιστεύω,δε σημαίνει πως έχω δίκιο.
Ίδωμεν.
Θαυμάζω στα πιο πολλά μικρά παιδιά του Κολινδρού,την ευχέρεια στην έκφρασή τους,τη προφορική.
Δεν υπολείπονται παιδιών των πόλεων.
Και γι' αυτό το γεγονός πρέπει να συγχαρούμε τους νηπιαγωγούς και τους δασκάλους των παιδιών,αλλά και τους γονείς τους,για το ενδιαφέρον και τη σωστή παιδεία που τα παρέχουν.
Ευχαριστούμε πολύ λοιπόν τους νηπιαγωγούς(τις νηπιαγωγούς μάλλον) του Παιδικού Σταθμού Κολινδρού για τη σωστή υποδομή που παρέχουν στα παιδιά μας (είναι κάτι που θα φανεί αργότερα και το έχω δει).
Ευχαριστούμε πολύ τους (τις) νηπιαγωγούς των δύο νηπιαγωγείων Κολινδρού,για τη συνέχιση της υποδομής με προσθαφαιρέσεις στοιχείων στο χαρακτήρα των παιδιών μας,
όπως και τους δασκάλους των δύο δημοτικών σχολείων του Κολινδρού για την ολοκλήρωση αυτής της υποδομής.
Ενώ δεν με γεμίζει το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας(το θεωρώ ελαττωματικό),με χαρά διαπιστώνω πως έχουμε καλούς νέους εκπαιδευτικούς.
Είναι δηλαδή πολλά καλά γρανάζια μιας κακής μηχανής;
Δε στέκει αυτό,διότι θα δούλευε καλά η μηχανή.
Μάλλον έχουμε μια μηχανή με πολύ καλό περιτύλιγμα(εκπαιδευτικούς),
αλλά κακά γρανάζια(μηχανισμούς συστήματος).
Και η ζωή συνεχίζεται.

Stuart Weinstein "τρελός ή κακός επιστήμονας?"

Γεια σας.
Μιλούσα πριν λίγες μέρες για επιστήμονες που δεν είναι κατάλληλα καταρτισμένοι,στην Ελλάδα,εξαιτίας του κακού εκπαιδευτικού συστήματος που έχουμε σα κράτος.
Δε πρόλαβα να σας το δημοσιεύσω κι έπεσαν οι μάσκες.
Η διαφορά είναι ότι δεν αφορά το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα,αλλά ξένη χώρα,ξένο επιστήμονα και ξένο εκπαιδευτικό σύστημα.
Όλοι ακούσατε για το νέο φοβερό τσουνάμι,που έπληξε τα νησιά Σαμόα στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Χθες το βράδυ μπήκα στο www.zougla.gr και κοιτάξτε τι διάβασα:
"Ο πολύ ισχυρός σεισμός προκάλεσε τσουνάμι ύψους περίπου 1,57 μέτρων, σύμφωνα με το PTWC, το οποίο λίγη ώρα νωρίτερα είχε εκδώσει προειδοποίηση για πιθανό τσουνάμι τόσο στις αμερικανικές Σαμόα, όσο και σε άλλα νησιά του Ειρηνικού, όπως η Νέα Ζηλανδία, η Τόνγκα και τα νησιά Φίτζι.

Ωστόσο, καθησυχαστικός εμφανίστηκε ο Stuart Weinstein, εκπρόσωπος του PTWC, αφού με δηλώσεις του στο BBC είπε ότι το συγκεκριμένο τσουνάμι ήταν πολύ μικρότερο από εκείνο που είχε σαρώσει την Ινδονησία το 2004, και πως είχε μόλις το 3% της ενέργειας που είχε απελευθερώσει εκείνο το τσουνάμι του Ινδικού Ωκεανού, που προκάλεσε τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων."
Ωραία σκέφτομαι δε θα γίνει τίποτα.
Σήμερα το μεσημέρι ανοίγω το κομπιούτερ και μπαίνοντας στο ίδιο site,έπαθα πλάκα με το τι διάβαζα.
Για τσουνάμι 5 μέτρων,νεκρούς,θύματα,αγνοούμενους κ.τ.λ.
Αμέσως το μυαλό μου πήγε στον Stuart Weinstein,τον τρελό επιστήμονα που πήρε στο λαιμό του τόσο κόσμο και σε ότι έγραφα πριν λίγες μέρες για κακό εκπαιδευτικό σύστημα.
Τι να πεις;
Κρίμα για το κόσμο που χάθηκε.
Και μέσα σε όλα αυτά,έχουμε και τους υποψήφιους βουλευτές πολλών κομμάτων και το χαβά τους,να μας ζαλίζουν και να μας βομβαρδίζουν με τα μηνύματά τους στα κινητά τηλέφωνα για πάρτυ κι ομιλίες.
(Πολλά μηνύματα αφορούν Αθηναίους και Θεσσαλονικείς βουλευτές.)
Κάποιοι θα είναι στη βουλή από βδομάδα.
Να δούμε ποιος θα έχει τη πολιτική ευθιξία να διορθώσει κι όχι μόνο να "λαμβάνει".

Tέτοιο μαντρί έχουμε,τέτοιο γάλα βγάζουμε

Γεια σας.
Δύσκολη υπόθεση να βρίσκεις θέματα για ανάρτηση αν δεν είσαι επαγγελματίας.
Κολλάει το μυαλό,ενώ υπάρχουν εκατομμύρια θέματα που διαφεύγουν του ερασιτέχνη(εμένα).
Το καλό όμως είναι,ότι με το συχνό γράψιμο ανοίγει το μυαλό.
Αυτό διαπιστώνω και σας συνιστώ αν μπορείτε να το εφαρμόσετε κι εσείς.
Νομίζω ότι για πρώτη φορά στη ζωή μου,αισθάνομαι την πραγματική αξία του σχολικού μαθήματος της έκθεσης.
Ότι σκοπός της είναι να αναπτύξει τη κρίση και μεθόδους επικοινωνίας του μαθητή.
Στα δικά μου σχολικά χρόνια,δε διδαχτήκαμε κάτι τέτοιο.
Για τα σύγχρονα δε ξέρω,μιας και τα παιδιά μου είναι ακόμα μικρά για τέτοια μαθήματα ώστε να έχω ιδία αντίληψη και επιπλέον δεν έχω κάνει σχετική κουβέντα με κάποιον γνώστη του αντικειμένου.
Το μεγάλο πρόβλημα στα δικά μας σχολικά χρόνια,πιστεύω ότι ήταν η μη σωστή προσέγγιση του εκάστοτε μαθήματος.
Δε ξέραμε για ποιο λόγο θα μας ήταν χρήσιμα στην υπόλοιπη ζωή μας.
Δε μάθαμε π.χ. ότι η γυμναστική σκοπό έχει να αναπτύξει σωστά το σώμα του μαθητή,την ευγενή άμιλλα,τον υγιή συναγωνισμό ή ανταγωνισμό,αλλά μάθαμε ότι είναι ώρα για κοπάνα ή πλήρη αδιαφορία.
Φυσικά αυτά διδάσκονται,αλλά εμείς κάτι τέτοιο δε μάθαμε.
Εμείς διδαχτήκαμε ότι πρέπει να διαβάζουμε,άσχετα αν το καταλαβαίναμε ή όχι.
Παπαγαλία όπως λέμε,ή αποστήθιση.
Έτσι μπορεί να πάρεις βαθμούς στο σχολείο,αλλά στη ζωή θα πάρεις κουλούρια.
Απόδειξη περίπου αυτού που λέω,είναι να πας σε ένα γιατρό θεωρητικά καταρτισμένο αλλά πάνω στην εγχείρηση να σε κόψει αλλού αντί για το σωστό σημείο(ξεχνάει και ψαλίδια μέσα σου) και να ζητάει και το φακελάκι του.
Ενώ αν ήταν καταρτισμένος επιστημονικά και δε μάθαινε παπαγαλία τα μαθήματά του,δε θα σε έκοβε λάθος ή δε θα ξεχνούσε οτιδήποτε μέσα σου ούτε θα έπαιρνε ποτέ φακελάκι.
Το φακελάκι παρεμπιπτόντως,έχει να κάνει και με άλλους παράγοντες και προπαντός με μας τους κοινωνικά αμόρφωτους που το δίνουμε πρώτα από όλα.
Δε θέλω να αναφέρω για μαθήματα θετικών επιστημών,που δεν υπήρχε στοιχειώδες πρακτικό πείραμα(φυσική,χημεία).
Και το πείραμα παπαγαλία δηλαδή,αντί για έμπρακτη απόδειξη.
Θα μου πείτε τι φταίγανε οι δάσκαλοι και οι καθηγητές μας τότε;
Μήπως κι αυτοί δε θέλανε τη πρόοδο του μαθητή ή την εξέλιξη των σχολικών εργαλείων ή των συστημάτων εκπαίδευσης;
Δε φταίγανε από την άποψη ότι τόσα ξέρανε τόσα έκαναν.
Δεν ήταν κατάλληλα εκπαιδευμένοι για να διδάξουν σε νεότερους και σύγχρονους καιρούς.
Κι αυτοί όμως αυτά διδάχτηκαν.
Ένα ελαφρυντικό υπέρ τους,ότι δεν υπήρχαν τα κατάλληλα χρηματικά κονδύλια για σωστή επάνδρωση ενός χημείου ας υποθέσουμε,στο Πανεπιστήμιο ή στο σχολείο,μιας και ήταν δύσκολα οικονομικά χρόνια.
Από τέτοιο εκπαιδευτικό στο σύνολό του σύστημα,δεν μπορούν να βγουν επιστήμονες και να είναι άρτια καταρτισμένοι.
Με λύπη μου διαπιστώνω ότι ακόμα και τώρα,το πρόβλημα διαιωνίζεται.
Όπως σωστά λέει ο φίλος μου ο Γιάννης τέτοιο μαντρί έχουμε τέτοιο γάλα βγάζουμε.
Είναι απλό το θέμα της παιδείας να λυθεί,διότι στη χώρα μας το διογκώνουμε,αλλά δεν υπάρχει πολιτική βούληση κυρίως.
Θα το αναπτύξω και σε άλλη ανάρτηση,γιατί είναι μεγάλο θέμα ως προς το ενδιαφέρον που παρουσιάζει για μένα.
Συμφωνείτε ότι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές που πέρασαν από τη ζωή μας,μένουν αξέχαστοι μόνο αν ήταν πολύ καλοί σαν επιστήμονες ή πολύ κακοί σαν άνθρωποι;
Δημήτρη και Γιώργο τελικά βρήκα θέμα να αναρτήσω.
Και μια που αναφέρθηκα σε μαντρί:
-Γιώργο φέρε ένα οχτάκιλο δοχείο,με Σεπτεμβριάτικο κατσικίσιο τυρί ή φέτα όπως είναι ευρέως γνωστό.
-Δεν τελείωσε το Μαϊσιο,αλλά να έχουμε στη καβάτζα,μην τυχόν πέσει πείνα.
Ο Γιώργος κάνει τη καλύτερη φέτα στην ευρύτερη περιοχή μας.
Στη Καστανιά τη παράγει.
Αξίζει να τη δοκιμάσετε,αλλά ποτέ δεν έχει να σου δώσει...
Δεν του μένει τίποτα...