Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αγρότες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αγρότες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010

Απόκριες? Νo money no honey

Γεια σας.
Έχω εδώ και πολύ καιρό που ψάχνω ανεπιτυχώς να βρω μια άκρη για τη πληροφορία που μου έδωσε ο φίλος μου ο Κώστας από το Χαμάμ,όπου μαζευόμαστε τις Παρασκευές,για το χρόνο τέλεσης των εγκαινίων του διαβαλκανικού σιδηρόδρομου στον Κολινδρό.
Παρακαλώ όποιος γνωρίζει κάτι επί του θέματος κι αν θέλει φυσικά,να μου στείλει μια άκρη του νήματος για να βρω τη σωστή κατεύθυνση.

Τσικνοπέμπτη σήμερα και αναμοχλεύοντας τη μνήμη μου δε μπορώ να θυμηθώ παρόμοια πρώιμη ημερομηνία Αποκριών.
Είναι πάρα πολύ νωρίς φέτος,όπως και το Πάσχα φυσικά.
Σας έγραψα σε προηγούμενη ανάρτησή μου για μερικά ήθη,έθιμα κι εκδηλώσεις του Κολινδρού,γι' αυτές τις γιορτινές μέρες.
Ένα άλλο κομμάτι που δε σας ανέφερα,είναι αυτό με τις αγροτικές εργασίες.
Έως τις Απόκριες συνήθως "μπαίνουν" (σπέρνονται) τα καπνοσπορεία ή καρύκια.
Φέτος θα μπουν οι Απόκριες κι ακόμα δεν έγινε η απολύμανση των εκτάσεων όπου θα χρησιμοποιηθούν για τα καρύκια.
Ακόμη επίσης δεν έπεσαν καν οι πρώτες δόσεις των λιπασμάτων στα δημητριακά(σιτηρά,κριθάρι),ούτε ραντίστηκαν για τα χόρτα τους.
Πολύ λίγοι αγρότες του Κολινδρού κλάδεψαν μέρος των κτημάτων τους και πούλησαν λίγα από τα περσινά σιτάρια τους και φυσικά δε πούλησε ακόμα κανένας τη περσινή σοδειά των φύλλων καπνού.
Άνοιξε από όσο άκουσα και η 23η AGROTICA Θεσσαλονίκης,που θα επισκεφτούν σχεδόν όλοι οι Κολινδρινοί και οι Κολινδρινές (μάλλον οι κυρίες θα δουν τις βιτρίνες της χρονιάς τους στη παρακείμενη αγορά της πόλης) κι αν το συνδυάσει κανείς με τα μπλόκα και με το νέο κύμα κακοκαιρίας που έρχεται οσονούπω, τότε προβλέπεται νέα χασομέρια ή χρονοκαθυστέρηση.
Περνάει ο καιρός,πότε αργά πότε γρήγορα(συνήθως αργά στον Κολινδρό) και οι δουλειές περιμένουν ένα κιαμέτ,που έλεγαν οι παππούδες μας.
Θα πέσουν όλες μαζί και θα χαθεί η μπάλα πάλι.

Σαν τέτοια μέρα έκανε παραδοσιακά χορό ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του Β' δημοτικού σχολείου Κολινδρού,στη πορεία συγχωνεύτηκε η μέρα για χορό μαζί με τον σύλλογο του Α' δημοτικού σχολείου και τα τελευταία χρόνια μου φαίνεται ότι πάει ασορτί με την οικονομία της χώρας μας.
Δε γίνεται πλέον.
Δηλαδή περικοπές των νοικοκυριών και στη διασκέδαση,άρα "no money no honey(χορό)".
Και που ήμαστε ακόμα.
Αυτό είναι το λιγότερο κακό που θα μπορούσε να μας συμβεί.
Έρχονται κι άλλα,τα οποία δε μπορούμε ακόμα να δούμε οι κάτοικοι των χωριών και που βλέπουν καθημερινά στις μεγάλες πόλεις.
Εμείς στα χωριά,λίγοι εξάλλου είμαστε κι ότι και να γίνει θα μπορούμε να εξασφαλίσουμε ένα πιάτο φαγητό,διότι το πολύ πολύ θα καλλιεργούμε μόνοι μας την απαραίτητη τροφή.
Στις πόλεις που και τι θα σπείρουν τα εκατομμύρια αστών?
Έφτασαν φυσικά και σε μας τα πρώτα μηνύματα,όσον αφορά την οικονομική κρίση,αλλά ακόμη προς το παρόν,απέχει.
Ο καθημερινός μας καφές στο Κολινδρό,στοιχίζει από 1-2 €.
Στις πόλεις στοιχίζει,σχεδόν ευρώ και τζούρα.
Ακόμα κρατάμε χαμηλά στα χωριά,τις τιμές και το πήχη,για να μπορέσουμε,κυρίως να επιβιώσουμε όλοι.
Προς το παρόν δεν ανεβαίνει ούτε χιλιοστό ο πήχης πουθενά στη χώρα μας με αυτή την ανακατεύθυνση των πληροφοριών που διαπερνάνε τα αυτιά μας σαν την ηχώ και μας επηρεάζουν τη ψυχολογία όπως οι σειρήνες το μυαλό.
Την οικονομική κρίση δε τη φοβάμαι στο χωριό μας,με την κυριολεκτική της έννοια.
Αυτό που με τρομάζει και δε θέλω να το δω με τίποτα στον Κολινδρό,είναι να σκοτώσει ή να τραυματίσει κάποιος τον συγχωριανό του για 20 και 50 €,όπως δηλαδή συμβαίνει πλέον στις δυο μεγαλύτερες Ελληνικές πόλεις και κυρίως στην Αθήνα,όπου η έλλειψη πόρων για τροφή,οδηγεί στο νόμο της ζούγκλας μεταξύ ανθρώπων.
Τότε δε θα υπάρχει πουθενά μέρος για να κλάψουμε.

Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010

Χιόνι που δε φεύγει,περιμένει κι άλλο

Γεια σας.
Αν έχεις συνηθίσει σ ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής,δύσκολα προσαρμόζεσαι σε ένα άλλο.
Από χθες το βράδυ έως σήμερα το μεσημέρι,δεν είχαμε ίντερνετ στο Κολινδρό και ξαφνικά κάτι ένιωσα πως μου έλλειπε.
Ένιωθα ένα κενό.
Εδώ και μέρες σερνόταν έως ότου κόπηκε εντελώς.
Επανήλθε όμως και το βλέπω ελαφρώς πιο γρήγορο από πριν.
Αναμένουμε και τη μέγιστη υψηλή ταχύτητα adsl,η οποία πάει από Πάσχα καλοκαίρι και μετά Χριστούγεννα και τούμπαλιν πάλι.
Αυτά περί ψηφιακής τεχνολογίας.

Τα μπλόκα συνεχίζονται δυναμικά ανά την Ελλάδα,ανυποχώρητοι οι αγρότες στις θέσεις και στα αιτήματά τους,με ενδεχόμενο να κλιμακωθούν.
Βγήκε χθες η κυρία Μπατζελή και απηύθυνε έκκληση στους αγρότες να κάνουν υπομονή,να ανοίξουν τους δρόμους κι έδωσε και κάποιες υποσχέσεις.
Καταρχάς θέλω να τονίσω ότι η κυρία Μπατζελή ήταν από τους καλύτερους Ευρωβουλευτές στα θέματα γεωργίας στη προηγούμενη θητεία της.
Τώρα αναβαθμισμένη η ίδια σε υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης ή γεωργίας όπως το ξέραμε,οφείλει να δώσει εξετάσεις και μάλιστα από τις πιο δύσκολες που υπάρχουν.
Πολλοί πρώην υπουργοί στη θέση της,έχουν αποτύχει παταγωδώς.
Στο χέρι της είναι να πετύχει,να γυρίσουν και οι αγρότες σπίτια τους.

Η μάνα από το Κολινδρό,που γέννησε το τρίτο της παιδί και αμέσως μετά βρέθηκε στα καλά καθούμενα στην εντατική του Ιπποκράτειου,είχε θετική κατάληξη,μιας και βγήκε πλέον από εκεί.

Συλλυπητήρια στο φίλο μας Δημήτρη,που σαράντα μέρες μετά το θάνατο της μητέρας του,έχασε σήμερα το πρωί και το πατέρα του,και λίγες ώρες μετά και την θεία του(αδερφή της συγχωρεμένης μάνας του).
Τα παράξενα παιχνίδια της μοίρας και της ζωής,στα οποία μένουμε απαθείς θεατές.

Ελπίζω να πέρασαν καλά,οι εξ Αθηνών επισκέπτες του προηγούμενου Σαββατοκύριακου,που ερχόμενοι στο Κολινδρό για δουλειά,ίσως να το συνδύασαν και με διασκέδαση.
Ο ένας από τους πέντε,είναι φίλος Κολινδρινός που εργάζεται και κατοικεί μόνιμα στην Αθήνα.
Περάσαμε καλά το βράδυ της Παρασκευής στο Σταβάρα παιδιά,έτσι?
Αν και μας πέρασε πολύ η ώρα και όχι τίποτα άλλο,ποιος άκουγε πάλι τη γυναίκα μου.

Είχαμε το προηγούμενο Σάββατο τη γιορτή του Αγίου Διονυσίου κι εκτός από γνωστό μας φίλο και στέλεχος των 50/50,γιόρταζε κι ο φίλος μας ο Διονύσης στη Γερμανία.
Χρόνια τους πολλά.

Τη Παρασκευή αν και χιόνισε για κάποιες ώρες τη νύχτα - δε δημιούργησε προβλήματα στη κυκλοφορία των οχημάτων - το χιόνι ακόμα δεν έλιωσε.
Χθες χιόνισε πάλι αλλά λίγο.
Σήμερα τα ίδια.
Όπως λένε οι παλιοί στο χωριό μας,χιόνι που δε φεύγει περιμένει κι άλλο.
Μπορεί να επιβεβαιωθούν με καμιά σφοδρή χιονόπτωση,αλλά κάνει πολύ κρύο για να χιονίσει.
Όπως είδα τη πρόγνωση καιρού για το χωριό μας,αύριο αναμένεται να χιονίσει πολύ.
Μακάρι να δούμε και καμιά "άσπρη" μέρα κι εμείς οι κοινοί θνητοί.

Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010

Μπλοκ και μπλόκα

Γεια σας.
Μπλοκ και μπλόκα παντού,βλέπω τις τελευταίες μέρες.
Το μπλοκ είναι το μέσω έκφρασης συνήθως των απωθημένων,των γνώσεων και των προβληματισμών μας και
τα μπλόκα είναι συνήθως η ανάγκη να ακουστεί σε όλο το κόσμο το οικονομικό κραχ των περισσότερων αγροτών κι όχι της γεωργίας.
Δεν είναι παράλληλοι όροι,αν και όμοιοι στην όψη.
Η γνώμη μου για το αν πρέπει να γίνονται μπλόκα στους Ελληνικούς δρόμους,είναι αρνητική.
Πιστεύω πως θα ήταν καλύτερα να αποκλειόταν στα χερσαία σύνορα και στα λιμάνια της χώρας μας,φορτηγά νταλίκες ή κοντέινερ φορτωμένες με εισαγόμενα αγροτικά προϊόντα προς εγχώρια κατανάλωση.
Όλοι οι υπόλοιποι να περνάνε με μικρή για εκείνους ταλαιπωρία.
Με αυτό το τρόπο διαμαρτύρεσαι για το πρόβλημά σου,δεν ενοχλείς τους υπόλοιπους επαγγελματίες συμπατριώτες σου,κερδίζεις τον σεβασμό όλων και την εκτίμηση για τον αγώνα σου,δεν αφήνεις να εισαχθούν ξένα προϊόντα και να ρίχνουν τη τιμή των Ελληνικών,αλλά το κυριότερο δε θα υπάρχουν ξένα για να βαφτιστούν Ελληνικά.
Επίσης δε θα χρειάζεται μεγάλος όγκος τρακτέρ και έμψυχου υλικού να τα υποστηρίζει και θα μπορούσαν να κρατήσουν μακροχρόνια με πολλές βάρδιες των λίγων ατόμων,ώστε να μην είναι μονότονα και κουραστικά.
Θα μου πει κάποιος είναι νόμιμο να κλείνεις τα σύνορα?
Μήπως είναι νόμιμο να παρεμποδίζεις την κυκλοφορία,ιδίως τώρα που δεν υπάρχουν τα Τέμπη και οι επιλογές μετάβασης από και προς βόρεια και νότια Ελλάδα αχρηστεύονται?
Δύσκολο πάντως γενικά είναι να βρει κάποιος το δίκιο του και τη λύση στο πρόβλημά του.
Σάπιο και σαθρό το πολιτικό μας σύστημα,δεν έδωσε ποτέ του βιώσιμες λύσεις,παρά κάθε λίγο βούλωνε στόματα διάφορων κοινωνικών κι εργατικών τάξεων,μοιράζοντας μόνο χρήματα αντί ουσιαστικών λύσεων.
Το χρήμα από μόνο του έχει την ιδιότητα ως το μεγαλύτερο καταπραϋντικό,να γαληνεύει μάζες ή όχλους και στομάχια και να αποτρέπει νέες μαζικές συγκεντρώσεις ή πορείες με ασαφή κίνητρα και μη προκαθορισμένους στόχους.
Το λέει κι ένα τραγούδι:
"Για τα λεφτά τα κάνεις όλα"
Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια.
Για το μέλλον κανείς δε νοιάζεται.
Μόνο για τις πρόσκαιρες απολαύσεις.
Με τα πρώτα ευρώ που θα πέσουν,όλες οι αντιστάσεις θα διαλυθούν,έως ότου τελειώσουν πάλι τα χρήματα και σε κανένα χρόνο θα κλιμακώνονται τα μπλόκα και οι πορείες ανά την Ελλάδα.

Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2009

Η μελωδία της ευτυχίας

Γεια σας.
Να μη ξεχάσουμε σήμερα το βράδυ τη συναυλία για την Ιωάννα από το γειτονικό Αιγίνιο,με τις Δυτικές Συνοικίες.
Δε θα μπορέσουμε να πάμε,αλλά θα περάσουμε να κόψουμε εισιτήρια και θα φύγουμε.
Εύχομαι να πάνε όλα καλά.
Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα,όμως στο Κολινδρό,αλλά και στην Ελληνική αγροτική επαρχία,δεν κουνιέται φύλλο στην αγορά.
Δε ξέρω για τις μεγάλες πόλεις,αλλά στη Πιερία τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα.
Οι επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έφτασαν ακόμα στις τσέπες των αγροτών,με αποτέλεσμα να μη κυκλοφορεί ρευστό και ζεστό χρήμα πουθενά.
Συνηθισμένη η οικονομική ύφεση τα τελευταία χρόνια στη Πιερία,έναν φύση αγροτικό νομό.
Θυμάμαι συνεχώς τους δύο πιο δύσπραγους οικονομικούς μήνες του χρόνου για την αγορά του Κολινδρού,τον Φεβρουάριο και το Νοέμβριο κι εύχομαι να τελειώνουν γρήγορα.
Ο Φεβρουάριος ευτυχώς είναι πιο μικρός σε διάρκεια.
Ο Νοέμβρης τελείωσε,αλλά δυστυχώς φως δεν βλέπουμε.
Συνηθίσαμε πλέον και δε μας φαίνεται παράδοξο.
Να λέμε καλά που είναι και οι επιδοτήσεις και τονώνουν την τοπική οικονομία.
Φανταστείτε τι θα γίνει σε λίγα χρόνια,όπου αναμένεται να κοπούν εντελώς.
Θα κλάψουν μανούλες και θα οδηγηθούμε σε μαζικές μεταναστεύσεις πληθυσμών,προς μεγάλα αστικά κέντρα κι εξωτερικό.
Εκτός κι αν γίνει κάποιο θαύμα κι αλλάξουν τα οικονομικά δεδομένα των αγροτών.
Δεν αναφέρομαι άλλο σε δυσάρεστες καταστάσεις,μιας και οι μέρες που έρχονται μυρίζουν χαρά κι αισιοδοξία κι ακούμε τη μελωδία της ευτυχίας τους.
Ιδίως για τα παιδιά μας,είναι ο παράδεισός τους και τα κάνει πάρα πολύ ευτυχισμένα.
Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα στο κόσμο,να βλέπεις μικρά παιδιά ευτυχισμένα.
Αυτές οι γκριμάτσες χαράς που σχηματίζονται στα αθώα προσωπάκια τους,μας δίνουν βαθιές ανάσες ευτυχίας και μακροζωίας.
Μακάρι να μας έχει ο θεός καλά και να μπορούμε να δίνουμε συνεχώς στα παιδιά μας χαρές και πολύ αγάπη.
Η επικείμενη και πρωτότυπη εκδήλωση που ετοιμάζει φέτος τα Χριστούγεννα ο Πολιτιστικός μας Σύλλογος ¨Νικόλαος Λούσης",αναμένεται να αφήσει στα παιδάκια φανταστικές εντυπώσεις και ισόβιες αναμνήσεις στα πιο μεγάλα.
Το τρενάκι θα είναι προσφορά των Αστικών ΚΤΕΛ Κατερίνης κι όχι των ΚΤΕΛ Πιερίας,όπως λανθασμένα έγραψα σε προηγούμενη ανάρτηση.
Καλά που μου το είπες πρόεδρε και πρόλαβα να το διορθώσω πριν εορτής.

Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2009

Το συνεταιρίζειν εστί φιλοσοφείν

Γεια σας.
Μόλις πριν από λίγο γύρισα από την καθιερωμένη έξοδο της Παρασκευής των 50 - 50 που σήμερα ήταν 100 - 0.
Μοναχός μου ήμουνα.
Οι υπόλοιποι βαρέθηκαν πια να έρχονται και μάλλον κουράστηκαν,εκτός λίγων δικαιολογημένων εξαιρέσεων.
Δικαιολογημένα βέβαια,οικογενειάρχες άνθρωποι είναι και η συστηματική έξοδος των Παρασκευών,προκαλεί προβλήματα και δυσλειτουργίες στις οικογένειές τους.
Δύσκολα μπορεί να κρατηθεί μια παράδοση λίγων μηνών,αν πρώτα δεν περάσει την ανάλογη δοκιμασία για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Γι αυτό και οι μεγάλες βιομηχανίες περνάνε τα λεγόμενα δυνατά κρας τεστ για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα,πριν βεβαιωθούν ότι τα προϊόντα τους είναι κατάλληλα προς πώληση.
Εμείς οι καημένοι,αυθόρμητα το καθιερώσαμε,ομαλά ένας ένας το εγκαταλείπουμε.
Καλά περάσαμε όμως όλο αυτό το διάστημα και δε μετάνιωσα ούτε στιγμή για τίποτα.
Με τα ποτά μας,τα μεζεδάκια μας,τις κουβέντες και τα απρόοπτά μας.
Προσωπικά δε θα ξαναπάω,αφού η θέλησή και η επιθυμία μου να παρευρίσκομαι,δε συμβαδίζει με των υπολοίπων.
Με αγγαρεία δεν εννοείται διασκέδαση.
Τώρα θα αλλάξω τις βραδινές συνήθειες της Παρασκευής και θα προσπαθήσω να ξαναγυρίσω τηλεθεατής σε μια συμπαθητική τηλεοπτική κι ανθρωπιστική,πολύχρονη,πετυχημένη εκπομπή της Αγγελικής Νικολούλη το πασίγνωστο "Φως στο τούνελ".
Δε ξέρω αν καταφέρω και τη δω,διότι τελευταία φορά,μου την είχε σπάσει με τη μυστικοπάθειά της.
Ίσως να συμβαίνει ακόμα το ίδιο.
Μπορεί οι συντελεστές της εκπομπής να θεωρούν απαραίτητη τη μυστικότητα που πρέπει να διατηρήθεί για την εξιχνίαση των εξαφανίσεων,αλλά εμένα σαν τηλεθεατή,μου τη δίνει αυτή η τακτική τους.
Άμα διαπιστώσω πως γίνονται τα ίδια θα αλλάξω κανάλι.
Πέρυσι είχε ένα ωραίο σήριαλ τέτοια μέρα το "Ευτυχισμένοι μαζί",με το Γιάννη Μπέζο,που τον θεωρώ μαζί με τον Πέτρο Φιλιππίδη και τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο τους τρεις μεγαλύτερους και καλύτερους κωμικούς ηθοποιούς της Ελλάδας τα τελευταία δέκα χρόνια.
Δε πέρασε από το μάτι μου τρέιλερ με το αναφερόμενο σήριαλ,αλλά ελπίζω να το δείχνει ακόμη.
Την άλλη Παρασκευή θα το διαπιστώσω.
Έκλεισε λοιπόν ένας κύκλος στη ζωή μου,θα ανοίξει όμως σίγουρα ένας άλλος.
Ποτέ δεν απογοητεύομαι και πάντα κοιτάω την επόμενη μέρα.
Η διάθεσή μου για τη ζωή θα συνεχιστεί έως ότου κάποια μέρα ο θεός μου πει τέλος,"τώρα θα κάνεις παρέα μαζί μου".
Τι θα του πεις του θεού τότε?
Όχι δε μπορώ?
Θα πέσει ο ουρανός να σε πλακώσει.
Θα υπακούσεις θέλοντας και μη.
Δε μιλώ μακάβρια,μη το εκλαμβάνεται έτσι,αλλά προσπαθώ να διασκεδάσω την αλήθεια.
Σας έχω ξαναπεί πως ο παππούς μου ο Νάσος διάβαζε για τη μετεμψύχωση.
Η ψυχή μπορεί ακόμα να μη ξέρω τι κάνει και που πάει,έχουμε χρόνια ακόμα να μάθουμε,αλλά τα γονίδια είναι γονίδια και διαιωνίζονται εις τους αιώνες,από γενιά σε γενιά με φυσιολογική μέθοδο κι εξέλιξη.
Κάπου θα πήρα κάτι από τον έναν παππού μου,κάπου κάτι από τον άλλον,και ούτω καθεξής.
Αλλάζω θέμα και θα ήθελα να ευχαριστήσω το φίλο μου το Νίκο,για την εξυπηρέτηση που μου έκανε χθες για αγροτική εργασία μου.
Καμιά φορά περνάει από το μυαλό μου ο προβληματισμός για το πως θα μπορέσουν να επιβιώσουν οι Έλληνες νέοι αγρότες και τι αποφάσεις θα πρέπει να πάρουν για να συνεχίσουν να ζουν στο τόπο που αγαπάνε.
Ενώ η γεωργία ποτέ δε θα σβήσει,γιατί ο άνθρωπος αιώνια θα τρέφεται,εντούτοις παρατηρούμε να αργοπεθαίνουν οι αγρότες.
Είναι οξύμωρο αυτό που μέχρι πριν λίγα χρόνια φάνταζε αδύνατο.
Έχει συρρικνωθεί τόσο πολύ ο αγροτικός πληθυσμός,που λες πως αυτό από μόνο του δε μπορεί να γίνει,αλλά χρειάζεται βοήθεια από γνώστες της αγροτοοικονομικής πολιτικής.
Βρωμάει η δουλειά κι αφήνουν τους μεγάλους αγροτοεπιχειρηματίες να γίνονται μεγαλύτεροι εις βάρος των ανίσχυρων αγροτών.
Θυμίζει έντονα την ιστορία των μπακάλικων,που είχαν να τα βάλουν με τα μεγάλα σούπερ μάρκετ.
Ανάγκασαν σε χρεωκοπία τους παντοπώληδες τα μεγάλα τραστ,για να δρουν αργότερα,ανεξέλεγκτα.
Ότι έγινε παλιά στο Καναδά,αλλά και σε άλλες χώρες σίγουρα.
Έτσι γίνεται και με τους αγρότες,μόνο που δημιουργεί το ίδιο το κράτος λίγους μεγαλοαγρότες,αντίπαλους των μικρών,για να μπορεί να τους μιλάει και να τους ελέγχει καλύτερα.
Τι να το κάνω αν στο Κολινδρό καταφέρουν πέντε άτομα κι αγοράσουν όλη τη γη?
Οι άλλοι τι θα κάνουν?
Πώς θα επιζήσουν?
Νομίζετε πώς έχουν τη διάθεση να αφήσουν την ποιοτική ζωή τους στο χωριό και να πάνε να επιζήσουν σε άθλιες και βρώμικες παραγκουπόλεις,με κλουβιά διαμερίσματα,αντί για ηλιόλουστα δροσερά κι ευάερα σπίτια?
Η ανάγκη τους διώχνει από το τόπο τους.
Εδώ κανείς δε πρόκειται να τους σκεφτεί και να τους βοηθήσει.
Αλλά κι αυτοί οι πέντε τι θα κάνουν μόνοι τους σε ένα ερειπωμένο τόπο?
Θα είναι σαν τα παιδιά κάποιων πλουσίων,που είναι μοναχοπαίδια,τα παρέχουν όλες τις ανέσεις - μέχρι και παιδικές χαρές ολόδικές τους τα κάνουν με όλα τα νέα φουσκωτά και τις πισίνες - αλλά μια δυο θα παίξουν και θα τα βαρεθούνε,αφού η ανθρώπινη παρέα δε μπορεί να συγκριθεί με κανενός άλλου είδους άψυχης συντροφιάς.
Οι γονείς τους όμως αμελούν ή αδυνατούν εκ των πραγμάτων να τα δώσουν αδέρφια ή φίλους να χαρούν τη πραγματική ζωή και τα αφήνουν μόνα τους με υποκατάστατά της.
Γι αυτό ξαναλέω πως η συγκεκριμένη τακτική δε βοηθά κανέναν τουλάχιστον στην Ελληνική επαρχία.
Πρέπει με οποιοδήποτε κόστος να μείνει η γη στους ανίσχυρους,για να μπορούν να επιβιώσουν οι άνθρωποι στο τόπο τους και να μην αναγκαστούν να μετοικήσουν για άλλες μεγάλες και ασφυκτικά γεμάτες από κόσμο πολιτείες.
Κάποιοι -για τον Κολινδρό αναφέρομαι που γνωρίζω - εκμεταλλεύτηκαν γνωριμίες και καταστάσεις κι εξασφάλισαν μεγάλες επιδοτήσεις.
Κάποιοι άλλοι όταν ο θεός(η Ε.Ο.Κ.) μοίραζε μυαλό(επιδοτήσεις),κοιμόταν επειδή κάποιοι επιτήδειοι τους υπνώτισαν κι όχι ότι δεν ξύπνησαν ή δεν ήθελαν να πάρουν.
Αυτά για ύπνο βαθύ και βαρύ τα ακούω βερεσέ,άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.
Πάντα ένα πολιτικό κυβερνητικό σύστημα όταν θέλει να σε έχει του χεριού του,το πιο απλό που μπορεί να κάνει είναι να σε κρατάει υπνωτισμένο σε βαθύ ύπνο και να ταΐζει πέντε δέκα επιτήδειους για να ελέγχει τις καταστάσεις.
Κι όταν πετύχει το σκοπό του σε ξυπνάει και είσαι ξαφνικά στα χαμένα.
Τότε φωνάζεις,χτυπιέσαι κι ωρύεσαι,αλλά το πολύ πολύ να αλλάξεις μια κυβέρνηση για να ξεθυμάνεις.
Ο σκοπός όμως της τέως κυβέρνησης έχει πια επιτευχθεί.
Την έχει κάνει λαχείο με τις πολλές παράνομες δραστηριότητες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας καθυστερημένα.
Υπνωτισμένο σε κρατάει και με μια τηλεόραση,όταν αυτά που βλέπει ο τηλεθεατής είναι επιμελώς ελεγχόμενα και κατευθυνόμενα.
Ο Χίτλερ π.χ. έλεγχε το λαό του ρίχνοντας μια ουσία (φθόριο) στο πόσιμο νερό.
Μοιράστηκαν λοιπόν όπως μοιράστηκαν ανισομερώς οι επιδοτήσεις και κάποιοι πλούτισαν επιπλέον εις βάρος άλλων.
Γιατί αυτό στην ουσία έγινε.
Και μπορώ να αναπτύξω σχετικά παραδείγματα,αλλά όλο ξεφεύγω από το προκείμενο που είναι το τι θα γίνει,κάποια πρόταση κι ενδεχομένως λύση.
Επειδή σας κουράζω με όλα αυτά,αλλά τα θεωρώ όλα αλληλένδετα τελειώνω με μια πρόταση.
Να μαζευτούν όλοι οι μικροί αγρότες και να δημιουργήσουν μιας μορφής συνεταιρισμό,δίχως γραφεία,υπαλλήλους και χαρτούρα.
Μόνο με τα υπάρχοντα εργαλεία.
Απλά πράγματα.
Έχει κάποιος αγρότης,ένα μόνο τρακτέρ και δυσκολεύεται να ανοιχτεί και να αποδώσει?
Έχει και κάποιος άλλος ένα μόνο τρακτέρ και δυσκολεύεται το ίδιο?
Τι πιο λογικό να συνεταιρέψουν,να μοιραστούν τις εργασίες βάζοντας ο καθένας το τρακτέρ του,αναλαμβάνοντας ο καθένας μια εργασία αλλά για όλα τα χωράφια των εταίρων?
Εξοικονομάς έτσι καύσιμα και χρόνο,σε παίρνει να ανοιχθείς με επιπλέον καλλιέργειες κι εκτάσεις,αλλά και με διαλογητήρια και ψυγεία.
Θα μου πεις πώς και με ποιους όρους θα εισχωρήσουν οι εταίροι σ 'αυτήν την ομάδα?
Νομίζω αναλογικά με το υπάρχον κεφάλαιο.
ότι θα βάζει ο καθένας αυτό θα καρπώνεται.
Δε μπορεί ένας με τρακτέρ κι όλα τα παρελκόμενα να είναι το ίδιο με άλλον που βάζει μόνο το τρακτέρ του.
Ούτε με διαφορετική ιπποδύναμη τρακτέρ,δικαιούνται την ίδια απόδοση.
Επίσης δε μπορεί κάποιος με δέκα εκτάρια να είναι τι ίδιο με άλλον που έχει πέντε εκτάρια.
Αυτά είναι υποδεέστερα θέματα,όσον αφορά της πρωτεύουσας σημασίας που είναι να πειστεί ο μικρός παραγωγός,πως από μόνος του δε μπορεί να αντεπεξέλθει στη παγκοσμιοποίηση της αγοράς και να κλείσει τα αυτιά του στα διάφορα παπαγαλάκια που αποτρέπουν σε αυτής της μορφής συμμαχίες και για δικά τους συμφέροντα.
Δύσκολα όμως να πείσεις τον Έλληνα για οποιοδήποτε συνεταιρισμό,αφού είδε κι απόειδε τόσα χρόνια και με το δίκιο του.
Θα πειστεί μόνο όταν φτάσουμε στο σημείο μηδέν και θα είναι μονόδρομος.
Όταν θα τελειώσουν οριστικά οι επιδοτήσεις,όταν δε θα υπάρχουν χρήματα για άσκοπες σπατάλες,αλλά αναγκαστικές περικοπές,όταν θα τελειώνουν οι υδάτινοι πόροι,όταν οι μεγαλοαγρότες θα αγοράζουν με καταιγιστικούς ρυθμούς,κάθε σπιθαμή καλλιεργήσιμης γης,όταν θα αλλάξουν οι καλλιεργητικές μας συνήθειες,όταν θα χρειάζεται ανανέωση ο αγροτικός μηχανολογικός μας εξοπλισμός και άλλα που δε θυμάμαι τώρα.
Καλά όμως είναι να προλάβουμε όλα αυτά ,πριν μας προλάβουν,αν και ρεαλιστικά το βλέπω απίθανο έως αδύνατο να βγούμε πρώτοι.