Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010

Άγιος Αντώνιος,Άγιος Αθανάσιος

Γεια σας.
Χρόνια πολλά στους Αντώνηδες και στις Αντωνίες και ιδιαίτερα στον μικρό μου γιο και στο πεθερό μου.
Αύριο είναι η δικιά μου γιορτή του Αγίου Αθανασίου και θα συμπληρώσουμε ένα τριήμερο γιορτών(χθες είχα τα γενέθλια).
Οπότε δεν θα έχω καιρό για μπλοκ.

Επίσης γιορτάζει αύριο και το μοναστήρι του Αγίου Αθανασίου Κολινδρού.
Πανέμορφο στολίδι,κόσμημα για το τόπο μας,αλλά και με πολλές ενστάσεις και προβληματισμούς,όσον αφορά τη περιουσία του.

Μονή Αγίου Αθανασίου

Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010

Τα πλάνα και τα αεροπλάνα

Γεια σας.
Μετά από τη μικρή αφιέρωση και το οδοιπορικό στην Αθήνα,ξαναμπαίνω σε ρυθμούς Κολινδρού,που η αλήθεια είναι ότι υπήρξε μια χρονοκαθυστέρηση εκ μέρους μου για ενημέρωση αξιοσημείωτων γεγονότων.
Έχουμε και λέμε λοιπόν:
Ανοίξανε τα σχολεία Παρασκευγιάτικα(πρωτοφανές για δημόσιο).
Αιωρείται μια φήμη ή σκέψη μάλλον για το σχέδιο Καλλικράτης,που αφορά συρρίκνωση δήμων,(το Κολινδρό δεν τον αφορά άμεσα αφού είναι στους 60 πρώτους ιστορικά και χρονικά παλαιότερους δήμους της Ελλάδος).
Χιόνισε ελάχιστα(μια μέρα για πολύ λίγο),σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στη Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη.
Ξεστολίστηκαν τα Χριστουγεννιάτικα από σπίτια και δρόμους.
Κρύο εξακολουθεί να μην έχει πολύ,με αποτέλεσμα να μη "κοιμούνται" τα δέντρα,αλλά και να μην εξαφανίζονται οι μύγες(κάποιος μου ανέφερε,ότι τον τσίμπησαν κουνούπια,αλλά κρατώ κάποιες επιφυλάξεις για την μαρτυρία του).
Τα διόδια του Κλειδίου (κι όχι όπως τα ξέρουμε λανθασμένα του Αιγινίου),δεν άνοιξαν ακόμα,έπειτα από δυναμική κι ουσιαστική παρέμβαση από κατοίκους της περιοχής μας.
Τα Τέμπη παραμένουν κλειστά κι ο φίλος μου ο Βαγγέλης δυσκολεύεται να κάνει γρήγορα τις μεταφορές του με τα κρέατα.
Έχουμε μια κοπέλα από το χωριό μας,που γέννησε εδώ και λίγες μέρες με καισαρική το τρίτο της παιδί,στην εντατική του Ιπποκράτειου νοσοκομείου Θεσσαλονίκης διασωληνωμένη,μετά από επιπλοκή στην υγεία της που παρουσιάστηκε μετά τη γέννα,για άγνωστη προς στιγμή αιτία,
Δόθηκε μεγάλο μέρος των επιδοτήσεων στους αγρότες του Κολινδρού,αλλά και όλης της Ελλάδος πριν τα Χριστούγεννα κι αφού τελειώσαν τα χρήματα από τις πολλές ανοιχτές οικονομικές εκκρεμότητες,αναμένεται τώρα και το υπόλοιπο πιστωτικό.
Αυτές είναι επιγραμματικά οι κυριότερες ειδήσεις που θυμάμαι το τελευταίο διάστημα. Αν θυμηθώ άλλη θα την αναφέρω.


Υ.Γ.1
Πριν λίγο πέρασα από του Σαμαρά (όχι τον πρόεδρο της ΝΔ) και γινόταν για μια ακόμα φορά κυκλοφοριακό κομφούζιο.
Σήμερα Γιώργο εσύ το προκάλεσες με το παρκάρισμα του αυτοκινήτου σου,πάνω στο κεντρικό δρόμο.
Αύριο θα παρκάρει ο χ Κώστας ή ο κάθε ένας μας,αφού βλέπει και τον προηγούμενο σε ασυλία.
Αν προκαλούμε εμείς οι νεότεροι,που υποτίθεται έχουμε μια καλύτερη παιδεία,φαντάσου τι πρόβλημα δημιουργούν οι υπόλοιποι που μάθανε τι είναι αυτοκίνητο μετά τα τριάντα τους.
Αλλά όταν η Αστυνομία μοιράζει κλήσεις,πρώτοι πάμε και παρακαλάμε τους βουλευτές ή το δήμαρχο να τις σβήσει.
Νοοτροπία βγαλμένη από αρρωστημένες καταστάσεις...


Υ.Γ.2
Είχαμε μια ενδιαφέρουσα κουβέντα χθες με το Βαγγέλη,το κουμπάρο μου τον Χάρη(ο νονός της κόρης μου) και τον Αντίγονο(κορίτσια,ελεύθεροι και οι τρεις τους),στο καφέ STATUS,με θέμα τη ταυτοπροσωπία νύφης - μαμάς και γαμπρού - μπαμπά εκ μέρους των υποψήφιων γαμπρών και νυφών.
Επειδή όμως μας πήγε αργάμιση,έπρεπε να σκορπίσουμε ο καθένας στο "προορισμό" του,τους είπα ότι θα το έκανα θέμα στη σημερινή μου ανάρτηση.
Αλλά αν και προσπάθησα πολύ,για πρώτη φορά δεν μου έβγαινε με τίποτα,ύστερα κι από αρκετά CARDHU MALT που καταναλώθηκαν ή μάλλον αναλώθηκαν για τη κουβέντα μας εκ μέρους μου.
Θα το αναπτύξω σα θέμα μόνο αν το φέρει η στιγμή.
Αλλιώς δε μπορώ να λειτουργήσω.
"Δε μπορώ τα πλάνα και τα αεροπλάνα"

Ακούστε κι ένα άλλο πάρα πολύ αγαπημένο μου τραγούδι της Gloria Gaynor,το "Can't Take My Eyes Off You", με φόντο οπτικό υλικό από το ταξίδι μας στην Αθήνα,αν φυσικά θέλετε,το οποίο σας αφιερώνω με πολύ αγάπη

Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010

I SAY A LITTLE PRAYER

Γεια σας.
Συνεχίζοντας από τη προηγούμενη ανάρτηση για την Αθήνα,θα αναρτήσω διάφορες φωτογραφίες,θέλοντας να τονίσω το μεγαλείο αυτής της πόλης,αλλά και την παρακείμενη αθλιότητα κι εγκατάλειψη που συναντά ένας τουρίστας σε κεντρικότατα σημεία της.

Οι μεγάλες πόλεις προσφέρουν μια μαγεία στα παιδιά με τους διάφορους αγαπημένους τους ήρωες όπως ο gummy bear.



Η Αρχαία και πασίγνωστη Ακρόπολη Αθηνών,διάσημη ανά το κόσμο και σημείο αναφορά της Ελλάδος στο εξωτερικό,όπως φαίνεται από το Μοναστηράκι




Το Θησείο



Ο Παρθενώνας από κοντά κι από Ανατολικά



Το Ηρώδειο φωτογραφημένο από την Ακρόπολη



Σας έδειξα μερικές από τις ομορφιές της Αθήνας.
Ας σας δείξω και μερικές φωτογραφίες που για μας στο Κολινδρό είναι άγνωστες εικόνες και καταστάσεις.
Πρόχειρα παραπήγματα με νάϋλον για ανθρώπους με ειδικές ανάγκες,στο Μοναστηράκι,στη καρδιά της πόλης



αλλά και σε άλλο κεντρικό σημείο της Αθήνας παραπήγματα με χαρτόνι κι ότι πρόχειρο πεταμένο υλικό υπάρχει,για αλλοδαπούς συνανθρώπους μας



Όπως λέει και η ARETHA FRANKLIN, I SAY A LITTLE PRAYER για το παρακάτω αλλοδαπό της φωτογραφίας



Να κλείσω πιο ευχάριστα με όμορφες εικόνες.
Η φοβερή ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ στο Γκάζι



Το μεγαλοπρεπές εμπορικό κέντρο "ΤΗΕ ΜΑLL" στη Νεραντζιώτισσα.
"Αν χάσεις τη γυναίκα σου εκεί θα τη βρεις"

Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2010

Ο Όλυμπος κι ο Κίσαβος

Γεια σας.
Επιστροφή και πάλι στα πάτρια εδάφη μας,από προχθές το βράδυ.
Πολύ κούραση όμως μεταφέραμε στο Κολινδρό.
Πολλές βόλτες,στην Αθήνα,αλλά και ταλαιπωρία με το δρόμο από τα Τέμπη και πάνω προς Θεσσαλονίκη,με τον αποκλεισμό τους.
Ωραία τα μέρη που περάσαμε από την εκτροπή της συνήθης πορείας από και προς Αθήνα - Θεσσαλονίκης μέσω Τεμπών,αλλά είναι για κοντινές εκδρομές.
Αν ταξιδεύεις για πολλά χιλιόμετρα,είναι κουραστικός ο κύκλος που κάνεις γύρω από τον Δυτικό Όλυμπο ή από την Ανατολική Όσσα ή αλλιώς Κίσαβος.
Πέρασα και από τις δύο διαδρομές για να τις δοκιμάσω και να τις γνωρίζω,για μελλοντικές εξορμήσεις προς κι από Αθήνα.
Θα σας συνιστούσα να επιλέγετε τη παραλιακή κι Ανατολική πλευρά της Όσσας προς τη κάθοδο ή όταν περνάτε νύχτα από εκείνο το σημείο,και για την άνοδο να επιλέγετε το δρόμο μέσω Ελασσόνας(με επιφύλαξη).
Σε κακοκαιρία καλά είναι να αποφεύγεται η Ελασσόνα,διότι υπάρχει ένα πολύ δύσκολο κομμάτι δρόμου από Φωτεινά Πιερίας έως Ελασσόνα και είναι αρκετά μακρύ.
Έχει όμως φοβερή θέα του Ολύμπου από τη Δυτική πλευρά.
Σημείο που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό στο πολύ κόσμο,αφού περνάμε συνεχώς από τα Τέμπη.
Έχω την εντύπωση όμως ότι δε θα ανοίξει αυτός ο δρόμος γρήγορα.
Σίγουρα η περιοχή θα υποστεί οικονομικές ζημίες,αλλά και η Νότια Πιερία θα επηρεαστεί.
Θυμάμαι τώρα το μεγάλο μου γιο,που πάντα έλεγε πως το σημείο των Τεμπών είναι επικίνδυνο για να πέσει βράχος στο αμάξι μας.
Δικαιώθηκε με τη πτώση όγκου βράχου πολλών τόννων κι ευτυχώς που διαψεύστηκε με το αμάξι και τις ζωές μας,αν και υπήρχε η ανθρώπινη απώλεια του Ιταλού μηχανικού που πήγαινε για αυτοψία του χώρου,τις πρώτες μέρες κατάπτωσης βράχων.
Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια λένε.
Όπως σας έγραψα από το ξενοδοχείο που επέλεξα να νοικιάσω για να διανυκτερεύσω στην Αθήνα,μου χρέωσαν το adsl 5€ τα 90'.
Υπερβολικό το ποσό σε σχέση με ότι πληρώνουμε σπίτια μας το πάροχο ίντερνετ με 16-25€
το μήνα.
Τόσο θα πληρώνει και ο ξενοδόχος,άντε ας πληρώνει με πολύ υψηλή ταχύτητα (δεν είχε όμως) 30-35€ μηνιαίως,το πολύ.
Πουλάει κάτι που δε παράγει ο ίδιος,και που το κέρδος του είναι κατά πολύ πολλαπλάσιο από το κόστος συντήρησης κι εγκατάστασης.
Τα καλοκαίρια που πηγαίνω στη Χαλκιδική και επιλέγω ξενοδοχεία ή ενοικιαζόμενα δωμάτια με ασύρματη πρόσβαση στο ίντερνετ,πληρώνω το πολύ 5€ ανά ημέρα,αλλά στα πιο πολλά είναι δωρεάν.
Και στο Κολινδρό,στο ξενοδοχείο και πολυχώρο "Παυσίλυπος",δωρεάν είναι.
Και για τους θαμώνες του μαγαζιού και για τους πελάτες του ξενοδοχείου.
Έχω την εντύπωση,δίχως όμως να γνωρίζω αν στέκει νομικά,πως το να πουλάει και κάποιος άλλος ίντερνετ πέρα από το πάροχο,δεν είναι νόμιμο.
Τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι.
Μόνο τα ίντερνετ καφέ θα πρέπει να έχουν αυτή τη δικαιοδοσία,με κάποιο τέλος χρήσης.
Προχωράω στην επόμενη θλιβερή εικόνα που αντίκρισα με το πάρκινγκ των 9€ ανά ημέρα,που διαφήμιζε το συγκεκριμένο ξενοδοχείο και στη πράξη ήταν 12€.
Όταν διαμαρτυρήθηκα στον παρκαδόρο υπάλληλο του πάρκινγκ,μου απάντησε πως ήταν 9€,αλλά έγινε (σε μια νύχτα?) 12€.
Τέλος πάντων,πέρα ακόμα από το ψυγειάκι που δεν είχε μεγάλη ψύξη,διότι όπως τα κάνανε τα δωμάτια με τις κάρτες,πρέπει να είναι συγχρονισμένες με τη λειτουργία τους,κατά τα άλλα ήταν όπως και παλιότερα,δηλαδή καλά.
Ωραίο πρωινό σε καλές ώρες,καθαρό σε όλους τους χώρους του,εύκολη κι άμεση πρόσβαση στο μετρό (βασικό για μας τους επαρχιώτες),καλές τιμές δωματίων(εκπτώσεις στις τιμές μόνο μέσω ίντερνετ) και οι υπάλληλοι προσιτοί κι ευχάριστοι στο κόσμο.
Επειδή πρέπει να κλείσω,θα συνεχίσω στην επόμενη.

Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010

Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

Γεια σας.
Σας γράφω από τη πρωτεύουσα της Ελλάδος,όπου βρίσκομαι εδώ από το πρωί,αφού πέρασα ένα διήμερο λίγο πιο έξω από την Αθήνα,μην έχοντας όμως ευκαιρία να ασχοληθώ με το μπλοκ.
Λίγο οι βόλτες,λίγο οι επισκέψεις σε συγγενείς μας,μου απαγόρευαν τη συστηματική ενασχόλησή μου με τα μπλοκ μου.
Τα παιδιά μου έχουν πλέον κοιμηθεί - αφού κουράστηκαν όλη μέρα να γυρνάνε μαζί μου στα τουριστικότερα κι όχι μόνο μέρη της Αθήνας κι έχω κατέβει στη ρεσεψιόν με το λάπτοπ,αφού στο δωμάτιο που μένω δεν έχει ισχυρό σήμα για να σερφάρω στο διαδίκτυο.
Όταν γυρίσω σε λίγες μέρες,θα σας περιγράψω τι απαράδεκτες καταστάσεις αντιμετωπίζω στο ξενοδοχείο.
Εδώ που μένω έχω μείνει κι άλλες φορές κι έμενα ευχαριστημένος,αλλά αυτή τη φορά έχω πολλά παράπονα.
Δε μπορώ να γράψω πολλά,διότι μου χρεώνει τη μιάμιση ώρα 5€ ο ξενοδόχος και πρέπει να προλάβω πολλά να δω στο web.
Για adsl ασύρματο μιλάμε,όχι για ογκοχρεώσεις και χρονοχρεώσεις.
Μιλάμε για την ΕΚΜΕΤΆΛΛΕΥΣΗ.
Στο Κολινδρό λέτε να χιονίζει?
Γιατί κι εδώ κρύο έχει σήμερα.

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009

Τα όρια της ελευθερίας μου,τελειώνουν εκεί που αρχίζουν τα δικαιώματα του συνανθρώπου μου

Γεια σας.
Χρόνια πολλά σε όλους σας.
Καλά περάσαμε τις γιορτές,οικογενειακά,ήσυχα και πάμε τώρα ολοταχώς να αλλάξουμε τη χρονιά.
Πληρώσαμε οι πιο πολλοί,τα κατά πολύ αυξημένα τέλη κυκλοφορίας των οχημάτων μας,αλλά έχουμε τη συνείδησή μας καθαρή,διότι το περιβάλλον κι ο κόσμος μας τώρα θα σωθούν ως δια μαγείας.
Άρχισαν τα πολιτικά παρατράγουδα.
Πέρασε η περίοδος χάριτος που δικαιωματικά εκχωρείται σε κάθε νέα κυβέρνηση και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα.
Μετράμε αντίστροφα πλέον.
Πέρυσι τέτοιο καιρό διαμαρτυρόμασταν για την υπερβολική αύξηση των τελών.
Φέτος είναι το κάτι άλλο η προσαύξηση.
Που θα πάει η δουλειά κανένας δε ξέρει,μάλλον λίγοι το προβλέπουν ή το γνωρίζουν.
Κι ένα μικρό παιδί γνωρίζει πως αν ο κόσμος είχε λεφτά θα έπαιρνε καινούρια αυτοκίνητα όχι για το λόγο να μη πληρώσει πολλά τέλη,αλλά για την ευχαρίστησή του.
Τώρα από τη μια δε μπορεί να πάρει λόγω έλλειψης χρημάτων κι από την άλλη έρχεται το κράτος και "τιμωρεί" κυριολεκτικά τους φτωχούς πολίτες της,επειδή δε μπορούν να αγοράσουν νέα οχήματα.
Αλλάξαμε τη προηγούμενη κυβέρνηση για λάθη κι ανικανότητα κι έρχεται η νέα με υποσχέσεις πολλές αλλά από ουσία μηδέν.
Τίποτα δεν αλλάζει.
Μια από τα ίδια.
Πάντα ο φτωχός θα τη πληρώνει και θα φτωχαίνει.
Έτσι κι ένα μικρό παιδί μπορεί να κυβερνήσει.
Ίσως κάνει λιγότερα λάθη και ίσως αποδειχθεί πιο δίκαιο.
Τζάμπα τα πτυχία τους που από ότι φαίνεται κι αυτοί νύχτα τα πήραν.
Τέλος πάντων.
Το έχω ξαναγράψει σε προηγούμενη ανάρτηση,θέλοντας να υποδείξω μία άλλη αρρωστημένη κατάσταση,αλλά κι εδώ ταιριάζει γάντι:
"Τέτοιο μαντρί έχουμε τέτοιο γάλα βγάζουμε".

Αυτό με την Αγία Θεοδώρα φέτος τα Χριστούγεννα δε θυμάμαι να έχει ξαναγίνει.
Γεμάτος ο προθάλαμος και η κύρια είσοδος της εκκλησίας - φράκαραν με καμιά τριανταριά άτομα -,με αποτέλεσμα να μη μπορεί να περάσει ο κάθε εκκλησιαζόμενος και να πάει στις πτέρυγες που ήταν σχεδόν άδειες και μπορούσαν να απορροφήσουν πιο πολύ κόσμο.
Προσωπικά ξαναβγήκα έξω και δε μπήκα καν στο κόπο να επιχειρήσω να περάσω από το ανθρώπινο σύμπλεγμα για να πάω στη πτέρυγα των αντρών,στη δεξιά πλευρά του ναού.
Κι εδώ χωροφύλακα χρειαζόμαστε για την ορθή διαχείριση του χώρου?
Τα αυτονόητα δε μπορούμε να καταφέρουμε μόνοι μας?
Δε μπορούμε να λειτουργούμε ελεύθερα,δίχως να καταπιέζουμε τα δικαιώματα του συνανθρώπου μας?
Τότε καλά παθαίνουμε.

Υ.Γ.
Αυτή η καραμέλα ότι ο Έλληνας έχει μαύρα λεφτά και δεν έχει καμιά ανάγκη,καλά είναι να σταματήσει,διότι από τη μια δίνει άλλοθι στο κράτος κι από την άλλη υποτιμάει τη νοημοσύνη μας.
Αφορά μια μικρή μερίδα πολιτών κι όχι την πλειοψηφία του λαού μας.

Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009

Χριστουγεννιάτικη γιορτή στο Κολινδρό (video)

Γεια σας.
Μετά από τις φωτογραφίες που ανάρτησα,ας βάλω και μερικά αποσπάσματα video.



Παρά το πολύ κρύο,είχε πολύ μεγάλη συμμετοχή




Το τρενάκι με τους Αί Βασίληδες και τους μικρούς μας φίλους κατά δεκάδες να τρέχουν από πίσω του,για να προλάβουν τα δώρα.

Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

Ε.Σ.Υ.

Γεια σας.
Επειδή μέρες που είναι,γεμάτες χαρά κι ευτυχία,καλά είναι να θυμόμαστε και κάποιους άρρωστους συνανθρώπους μας,για να "προσγειωνόμαστε" στη πραγματικότητα.
Το κακό είναι ότι κι αν βοηθάμε,το κάνουμε μόνο σε γιορτές κι όχι συχνά.
Διάβασα χθες στο http://www.zougla.gr/ συγκινητική επιστολή που έστειλε μία ασθενής στον κύριο Θοδωρή Γιάνναρο,μοριακό - πυρηνικό βιολόγο κι έκρινα πως πρέπει να αναπαραχθεί,παρά το εορταστικό κλίμα των ημερών.


…είμαι καρκινοπαθής στο τελευταίο (κατά την Ιατρική) στάδιο μεταστατικού καρκίνου, από Θεσσαλονίκη. Διαβάζοντας την επιστολή διαμαρτυρόμενου πολίτη με την αργοπορία των γιατρών, αναρωτήθηκα για το πόσο θα έπρεπε να διαμαρτυρηθούν για την κατάντια του συστήματος Υγείας οι καρκινοπαθείς, οι άνθρωποι που έχουν συνεχές ραντεβού με το θάνατο και που οι Γιατροί και το κατεστημένο του συγκεκριμένου χώρου αργούν καθημερινά στο ραντεβού-συνέπειας μαζί τους.

Οι καρκινοπαθείς είναι οι ασθενείς που διαμαρτύρονται λιγότερο στις αίθουσες αναμονής των νοσοκομείων. Η αρρώστια που τους έχει καταβάλει δεν είναι ιάσιμη. Προσβλέπουν περισσότερο στον Θεό παρά στους ανθρώπους και οτιδήποτε προσφερθεί από τους ανθρώπους και την επιστήμη είναι αναπάντεχο δώρο που αποδέχονται με ευγνωμοσύνη, ευχαριστώντας, μακριά πια από προσωπικούς στόχους και φιλοδοξίες, για την κάθε στιγμή καλής ή υποφερτής ποιότητας ζωής που τους χαρίζεται και για την οποία παλεύουν με νύχια και με δόντια.

Τα παιδιά του καρκίνου έχουν υπομονή με τους νοσηλευτές. Γιατί οι νοσηλευτές είναι σύμμαχοι στον αγώνα τους. Εργάζονται με μισθούς πείνας, δεν είναι ενταγμένοι στα βαρέα και ανθυγιεινά και παρασκευάζουν χωρίς να έχουν τον κατάλληλο εξοπλισμό, τα χημειο-θεραπευτικά διαλύματα με κίνδυνο της ίδιας της υγείας τους. Στο τσουνάμι της νοσηλείας εξυπηρετούν διπλάσιο αριθμό αρρώστων από τον προβλεπόμενο, διασπείροντας τους αρρώστους και σε άλλα τμήματα άλλων κλινικών, εφόσον τα κρεβάτια δεν επαρκούν για όλους. Στη νυχτερινή του βάρδια, ένας νοσηλευτής έχει την ευθύνη ενός ολόκληρου ορόφου - τμήματος, γιατί κανένας υπουργίσκος δεν το πήρε ως προσωπική του υπόθεση να κάνει προσλήψεις νοσηλευτών. Όταν λοιπόν κάποια φορά αστοχήσει το χέρι της νοσηλεύτριας να βρει φλέβα με την πρώτη, της δίνουν κουράγιο λέγοντάς της «δεν πειράζει, μη στενοχωριέσαι, ξανατρύπησε τις χημειοκαμένες φλέβες μου, θα βρεις άλλο σημείο».

Τα παιδιά του καρκίνου έχουν υπομονή με τους γιατρούς Δεν γογγύζουν ούτε, όταν περιμένουν τις ατέλειωτες πέντε, έξι ή επτά ώρες, στην «επί της γης κόλαση», στα «σαλόνια» - αίθουσες αναμονής του νοσοκομείου, με το βαλιτσάκι με τα απαραίτητα για τη διήμερη ή τριήμερη νοσηλεία τους, για να τους ανακοινωθεί τελικά ότι δεν υπάρχει κρεβάτι διαθέσιμο. Ξέρουν ότι πρέπει να φύγουν και να ξανάρθουν την επόμενη, προετοιμάζοντας τον εαυτό τους άλλη μια νύχτα για την επόμενη μέρα που θα επιστρέψουν, έχοντας την ελπίδα να βρουν κρεβάτι διαθέσιμο.

Δεν γογγύζουν, δεν εκφράζουν παράπονα στους γιατρούς τους, ούτε στην αίθουσα αναμονής της ογκολογικής κλινικής βραχείας θεραπείας;, όταν, ώρες ατέλειωτες, περιμένουν υπομονετικά να τους δει ο γιατρός τους και στη συνέχεια να κάνουν τη θεραπεία τους, μετά από ώρες ταξίδι, ερχόμενοι από κάποια άλλη πόλη της Βόρειας Ελλάδας. Κι εκεί ο γιατρός έχει έρθει στην ώρα του, αλλά θα πρέπει να είναι βιονικός, για να καταφέρει να αποφασίσει για τη ζωή 80-100 ανθρώπων στα λίγα λεπτά που αντιστοιχούν στον κάθε καρκινοπαθή και να αποφύγει το λάθος. Όταν ο γιατρός καθημερινά αποφασίζει για 100 ζωές, θα το κάνει το λάθος και το λάθος αυτό θα κοστίσει μια ζωή.

Θυμώνουν οι καρκινοπαθείς, αλλά δεν τα βάζουν ούτε με τους νοσηλευτές ούτε με τους γιατρούς τους, γιατί ξέρουν καλά ότι δεν φταίνε αυτοί, που δεν υπάρχουν άλλα δέκα εξειδικευμένα νοσοκομεία, για να εξυπηρετήσουν τους καρκινοπαθείς όλης της Ελλάδας. Υποπτεύομαι πως οι νοσηλευτές και κυρίως οι ογκολόγοι πλέον στην Ελλάδα, όταν ανήκουν στην κάστα εκείνη των γιατρών, που «δεν τα παίρνουν», μάλλον δουλεύουν, για να σώσουν την ψυχή τους. Όπως ο χειρουργός-ογκολόγος της γράφουσας, ο ίδιος με καρκίνο, τελείως καθαρός από δοσοληψίες φακέλων, έδινε την ψυχή του στην πολύωρη εγχείρηση να σώσει αυτό που άλλοι θεωρούσαν χαμένη υπόθεση, σε ένα κράτος που έχει το θράσος να μιλάει για πολιτισμό, ενώ δεν έχει εξασφαλίσει το αυτονόητο, ένα κρεβάτι στον άρρωστο. Σε ένα κράτος που δεν σέβεται τον γιατρό και τον νοσηλευτή, αλλά πάνω από όλα δεν σέβεται τον άρρωστο.

Οργίζονται στα ασανσέρ του ογκολογικού νοσοκομείου που χωρούν τόνους πόνου και απόγνωσης και που μέσα τους στοιβάζονται ταυτόχρονα οι βαριά εγχειρισμένοι στα φορεία, μαζί με συνοδούς, με τον κίνδυνο να μολυνθούν. Και δυσανασχετούν, γιατί δεν θέλουν και όμως πρέπει να ανέβουν στο κολαστήριο, αλλά δεν χωρούν και φωνάζουν, γιατί εκεί ο φταίχτης έχει πρόσωπο και λέγεται κράτος. Το κράτος που δεν διαθέτει τα απαραίτητα κονδύλια, ώστε να γίνουν καινούργια και πιο σύγχρονα αντικαρκινικά νοσοκομεία και που δεν κάνει εδώ και πολλά χρόνια προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.

Οι καρκινοπαθείς κάποιες στιγμές όμως χάνουν την υπομονή τους, όταν, ειδικά, δεν έχουν ούτε τους γιατρούς σύμμαχους στην αρρώστια τους. Είναι οι στιγμές που πρέπει να παλέψουν τελείως μόνοι τους, γιατί στο σύστημα υγείας δεν υπάρχουν μόνο οι φακελοφονιάδες αλλά και οι αδίστακτοι γιατροί, που αδιαφορώντας για την τύχη του δικού τους ασθενή, ισχυριζόμενοι πως οποιαδήποτε θεραπεία θα ήταν μάταιη, τον αποκλείουν από οποιοδήποτε θεραπευτικό σχήμα (ενώ άλλοι ογκολόγοι διαβεβαιώνουν για το αντίθετο), αρνούνται οποιαδήποτε διευκόλυνση, ώστε να αναζητήσει ο ασθενής την τύχη του στο εξωτερικό. Και όλα αυτά προκειμένου να τον εντάξουν στην κλινική έρευνα κάποιου νέου φάρμακου, το οποίο όμως όταν θα έχει έρθει, πιθανότατα, να είναι για τον ασθενή πλέον πολύ αργά.

Και όταν τα παιδιά του καρκίνου χάσουν την υπομονή τους αλλά κυρίως την εμπιστοσύνη στους γιατρούς τους, δεν κάνουν καταγγελίες και μηνύσεις. Χάνουν την ελπίδα τους και, όταν χάσουν την ελπίδα τους, αποσύρονται από τον αγώνα να κερδίσουν τη ζωή τους και αποσύρονται σιγά σιγά από την ίδια τη ζωή.
Αγαπητή Μαριλίζα, ελπίζω πως οι χαλεποί καιροί για τους καρκινοπαθείς θα μείνουν στη μνήμη μας, ως μία πολύ κακή και θλιβερή ανάμνηση, ως μία ανάμνηση ενός πολύ κακού συστήματος υγείας, το οποίο έφθασαν σε αυτό το σημείο κακοί υπουργοί υγείας, κάποιοι εκ των οποίων ήταν γιατροί, απλά και μόνο διότι έγιναν οι επίορκες παραφυάδες ενός δύσοσμου και άδικου συστήματος, που είχε τον ρόλο του οικονομικού τροχονόμου των εκάστοτε υπηρετών του κατεστημένου.

Πιστεύω πως το σχήμα αυτό που τώρα ανέλαβε το Υπουργείο Υγείας με επικεφαλής δύο κορίτσια με κέφι και όραμα θα δώσει επιτέλους ελπίδες και στόχο ζωής σε χιλιάδες συνανθρώπους μας, στις τάξεις των οποίων, ανά πάσα στιγμή μπορεί να προστεθούμε και εμείς…



Καλές γιορτές και μη ξεχάσετε να κάνετε το καθήκον σας.

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

Χριστουγεννιάτικη γιορτή στο Κολινδρό

Γεια σας.
Είχαμε χθες στη Κεντρική πλατεία του Κολινδρού εκδήλωση για μικρούς και μεγάλους και παρά το πολύ κρύο είχε πολύ μεγάλη συμμετοχή. Δείτε μερικές χαρακτηριστικές φωτογραφίες από την εκδήλωση.



Η μηχανή του περίφημου τρένου.





Φρούτα εποχής και παράδοσης Κολινδρινών Χριστουγέννων.






Κάστανα παραδοσιακά σε φωτιά και τηγάνι






Κολινδρινά παραδοσιακά μελομακάρονα και κουραμπιάδες.







Το λιτότερο κι ομορφότερο φυσικό χριστουγεννιάτικο δέντρο της Ευρώπης!!!






Οι κάρτες των παιδιών μοναδικά στολίδια του.

Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009

Αλλαγή τίτλων

Γεια σας.
Είπα να κάνω μια μίνι ανακαίνιση στο μπλοκ,αλλάζοντας την αρχική του ονομασία σε "kolindros dreamin".
Δε μπορώ να ξέρω αν θα σας αρέσει,αλλά εμένα μου πάει πιο πολύ.
Το εμπνεύστηκα από αγαπημένο μου τραγούδι που άκουγα το πρωί,το Καλιφόρνια ντρίμιν από τους Beach Boys .
Επίσης χρησιμοποιώ σαν συμπληρωματική έκφραση το "μεθυσμένη πολιτεία" στην υπάρχουσα περιγραφή.
Όχι όμως κυριολεκτικά,αλλά μεταφορικά.
Να μη νομίσει κάποιος ότι είμαστε όλη μέρα σουρωμένοι,μόνο τις νύχτες.
loooollll.
Το τρενάκι ήρθε στο Κολινδρό χθες το μεσημέρι,εγκαινιάστηκε με επιβάτες,πέρασε το κρας τεστ και σήμερα το απόγευμα ίσως παρελάσει.
Θα κοιτάξω να βγάλω και να αναρτήσω φωτογραφίες.