Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010

Tώρα πια τα παιδιά μεγαλώσαν

Γεια σας.
Θυμήθηκα σήμερα το πρωί,βλέποντας αρκετά παιδιά έξω από το Status στη πλατεία, - να περιμένουν να ανοίξει ο Δημήτρης - τα δικά μας χρόνια που κάναμε πάνω κάτω τα ίδια.
Σε κάθε απεργία των καθηγητών μας,βουρ για καφέ στις τότε καφετέριες.
Κι αν κοιμόταν οι ιδιοκτήτες,περιμέναμε λίγο απ' έξω,έως ότου ξυπνήσουν.
Οπότε αν τυχόν βλέπουμε τα ίδια από τους σημερινούς μαθητές,ας μη λέμε και πολλά,ασχέτως αν έχουν δίκιο ή άδικο,δε μας παίρνει και πολύ.
Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά.

Η ουσία είναι όμως οι απεργίες να πιάνουν τόπο και να έχουν νόημα κι αιτία.
Πολλές φορές γίνονται δίχως να ξέρουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι τους λόγους που πρέπει να παραστούν στις ειρηνικές πορείες(αν πάνε φυσικά).
Επίσης ένα άλλο άσχημο φαινόμενο κατ' εμέ,είναι το γεγονός πως άλλος κάνει κι άλλος δε κάνει απεργία.
Δεν το καταλαβαίνω αυτό.
Πέρα από το οικονομικό (που όλοι όμως στερούνται το μεροκάματο των ημερών της απεργίας κι όλοι το έχουν ανάγκη),οι αποφάσεις για απεργία δε παίρνονται κατά πλειοψηφία,με δημοκρατικές διαδικασίες?
Μπορεί πολλοί να μη συμφωνούν και είναι δικαίωμά τους,αλλά οι αποφάσεις είναι των συνδικαλιστικών οργάνων τους και είναι συλλογικές.
Συν τοις άλλοις δεν είναι ηθικά σωστό,άλλοι να μη χάνουν το μεροκάματο κι άλλοι να το θυσιάζουν σε κοινό αγώνα.
Οπότε ποιος ο λόγος να διασπάται το κοινό μέτωπο από απεργοσπάστες?
Ή θα ήταν προτιμότερο τα κεκτημένα των αγώνων τους,να τα καρπώνονται μόνο οι απεργοί?
Ρατσιστικό κι αντιδεολογικό είναι,αν και με τη πρώτη ματιά φαίνεται πιο δίκαιο.
Η μόνη δικαιολογία που ίσως μπορεί να σταθεί ευπρεπώς,είναι ότι αισθάνονται ευχαριστημένοι από τις αμοιβές τους και το καθεστώς ασφάλισης και δεν επιζητούν άλλα.
Θα ήταν απόφαση καρδιάς,αν δεν είχαν τα έξτρα εισοδήματα από φροντιστήρια ή ιδιαίτερα μαθήματα με μαύρα κι αδήλωτα χρήματα.
Θα μου πει κάποιος τι φταίνε αυτοί,αν τα δίνουν οι γονείς?
Όπως και οι γιατροί.
Τι φταίνε οι άνθρωποι αν τους δίνουμε εμείς τα φακελάκια?
Και μετά πάει κατά διαόλου η κοινωνία μας.


Υ.Γ.
Άσχημο αντίκτυπο έχουν στους μαθητές οι απεργοσπάστες,όταν θα είναι από τους λίγους που είναι υποχρεωμένοι εξαιτίας τους να κάνουν μάθημα.
Όταν θα κάνουν οι πιο πολλοί μάθημα,το πρόβλημα είναι πάρα πολύ μικρό.
Τα παιδιά τώρα δεν είναι σαν και μας,σε νεότερη version.
Τώρα πια τα παιδιά μεγαλώσαν κι ωρίμασαν νωρίτερα από ότι εμείς!!!

4 σχόλια:

stelios είπε...

δυστυχως στην ελλαδα ποτε δεν ειχαμε και ουτε εχουμε συνδικαλισμο
με την πραγματικη εννοια του ορου.
δεν μπορεσα ποτε να καταλαβω τι
σχεση εχουν τα κομματα με τις συνδικαλιστικες οργανωσεις τους.στη γερμανια και στην αμερικη
υπαρχει π.χ συνδικατο μεταλλου η συνδικατο εργαζομενων σε αυτοκινητοβιομηχανιες κτλ.,χωρις καμια αναμιξη των κομματων.δηλαδη το κοινο συμφερον εχει χρωμα κομματικο(πχ νδ-πασοκ-κκε-συν?)προσφατα ειδαμε τα "καραγκιοζηλικια"(συγγνωμη σακη)των αγροτων σε γαλαζιους-πρασινους-κοκκινους κτλ,θαρρεις πως τα δικαια αιτηματα τους χρειαζονται και το πατροναρισμα και την σπεκουλα του κομματισμου.για αυτο ο κοσμος βαρεθηκε καθε χρονο τις αγροτικες κινητοποιησεις,δεν πιστευει στο δικαιο των αιτηματων τους και απορει γιατι καθε χρονο αυτες γινονται μονο μεταξυ νοεμβριου-ιανουαριου και φυσικα λογω της ταλαιπωριας που υφιστανται ειναι εναντιον τους.σακη εχουνε τανκς(τρακτερ),αν εχουνε και τσαμπουκα να κλεισουν τα σπιτια των υπουργων και του πρωθυπουργου,ας κανουν επιτελους επανασταση,ας συγκρουστουν με τα ματ,ας υπαρξουν νεκροι,ας παραλυσει η ταξη,και ολοι εμεις μαζι τους.και οχι για καλοβολεμενους συνδικαλιστες που αργοτερα εκλεγονται βουλευτες να ταλαιπωρειται αυτος που δεν φταιει.οι αγροτες με την σταση τους εχουν καταφερει να κανουν εχθρους τους ολους αυτους που παραδοσιακα τους στηριζαν(απλους πολιτες).ας το ξανασκεφτουν.και αν θελεις ειναι αναδρο αλλος να σε βλαπτει(κυβερνηση)και αλλος να την πληρωνει(λαος).
μου θυμιζει λιγο γερμανικη κατοχη και εκτελεσεις αθωων και ανημπορων γυναικοπαιδων για αντιποινα.

sakis είπε...

Μην ζητάς συγγνώμη για τίποτα Στέλιο.
Ελεύθερα εκφραζόμαστε,αφού δεν έχουμε κάτι να κρύψουμε ή να φοβηθούμε ή να γλείψουμε...
Απλός λαός με την ευχέρεια να δημοσιοποιούμε τις σκέψεις μας.
Αλήθειες υποκειμενικές λέμε,δε γίνεται να αρέσουμε σε όλους.
Και η αλήθεια χαραχτηρίζει τον ελεύθερο άνδρα.

Ανώνυμος είπε...

Μην πίνετε ρε παιδιά και μετά λέτε ότι να ναι.

sakis είπε...

Άραξε στο καφέ σου και διάβαζε άλλους κι όχι εδώ,εμάς.