Γεια σας.
Βλέποντας χθες το βράδυ μια αφίσα στο Κολινδρό για μια συναυλία στο Αιγίνιο,το μυαλό μου γύρισε λίγα χρόνια πριν και στη μικρή Ιωάννα.
Η Ιωάννα από το διπλανό Αιγίνιο γεννήθηκε κανά μισάωρο μετά την κόρη μου στο ίδιο νοσοκομείο και στο ίδιο κρεββάτι στις 20/4/2005,υγιέστατη.
Με το πατέρα της το Χρήστο (παλιό μας γνώριμο),μοιραστήκαμε την αγωνία και την αναμονή για τη γέννηση των κοριτσιών μας.
Η μητέρα της η Δήμητρα,μάθαινε από την γυναίκα μου για τις πρώτες φροντίδες του πρωτότοκου παιδιού της,μιας και μοιραζόταν το ίδιο δωμάτιο του Ιπποκρατείου.
Για εμάς ήταν το δεύτερο παιδί,για το Χρήστο και τη Δήμητρα το πρώτο.
Βγήκαμε από το νοσοκομείο,κρατώντας επαφές με τα παιδιά και ιδιαίτερα οι γυναίκες μας.
Την είδα να βαφτίζεται στον Άγιο Ανδρέα του Αιγινίου.
Την είδα αργότερα να παίζει ένα καλοκαιρινό Σάββατο βράδυ στο Παυσίλυπο με την κόρη μου.
Ήταν η τελευταία φορά που την είδα.
Μια μέρα άκουσα στις ειδήσεις για ένα κοριτσάκι και το παππού της,από το Αιγίνιο Πιερίας,που υπέστησαν σοβαρά εγκαύματα από έκρηξη της τηλεόρασης του σπιτιού τους.
Το ρεπορτάζ έγινε μετά από καταγγελία,για καθυστέρηση στην εύρεση νοσοκομείου για τον παππού και την εγγονή του.
Δεν αναφέρθηκε όνομα εκείνη τη μέρα.
Εν τω μεταξύ,με τους γονείς της Ιωάννας χαθήκαμε και δεν είχαμε νέα τους.
Κάποια μέρα όμως μάθαμε από φίλο μας Αιγινιώτη,πως το κοριτσάκι που κάηκε ήταν η Ιωάννα.
Έπεσε η γη κάτω από τα πόδια μας.
Πήραμε τηλέφωνο τα παιδιά να μάθουμε,αλλά δεν απαντούσαν στα τηλέφωνα που είχαμε.
Ότι μαθαίνουμε για τη μικρή Ιωάννα και τη πορεία της υγείας της,είναι από δεξιά κι αριστερά.
Ο παππούς της λίγο καιρό μετά τη πυρκαϊά,υπέκυψε στα εγκαύματα και τη στεναχώρια του.
Η μικρή Ιωάννα τρέχει από Αθήνα στο εξωτερικό για επεμβάσεις,και από όσα άκουσα πρέπει να μαζευτούνε χρήματα για να ξαναπάει στο εξωτερικό για καλύτερη περίθαλψη και θεραπείες.
Βοηθάνε όσο μπορούνε οι Αιγινιώτες και οι συγγενείς των γονιών,το χαμόγελο του παιδιού,αλλά τα έξοδα είναι πάρα πολλά.
Οι γονείς δε δουλεύουν,είναι συνεχώς στην Αθήνα,δίπλα στο παιδί τους.
Δε μπόρεσα να μάθω νέα τους.
Δε θέλουμε να ενοχλήσουμε τώρα.
Δε ξέρουμε και πως να συμπεριφερθούμε.
Είναι δύσκολες οι στιγμές που περνάνε.
Δε μπορώ να γράψω τι ακριβώς έχει,διότι ελπίζω να είναι ψέμα και να συμβαίνει κάτι άλλο,πιο ευχάριστο.
Ένα ευχάριστο γεγονός πάντως,είναι πως αναπνέει πλέον δίχως μηχανική υποστήριξη.
Το ελάχιστο που μπορούμε και θα το κάνουμε,είναι να βοηθήσουμε οικονομικά,όσο μπορούμε.
Μπορεί στη συναυλία να μη πάμε λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων στις 11/12/2009,στο κλειστό γυμναστήριο Αιγινίου με τις Δυτικές Συνοικίες,εισιτήρια και λαχεία όμως θα αγοράσουμε.
Υπάρχουν σε όλα τα μαγαζιά του Αιγινίου κουπόνια των 2€,για να βοηθήσουμε τη μικρή Ιωάννα.
Καλώ όλους εσάς να βοηθήσετε από τη μεριά σας,όπως μπορείτε.
Υ.Γ.
Την αφίσα δε πρόλαβα να τη φωτογραφίσω για να την αναρτήσω,διότι από τη πολλή βροχή των ημερών,αλλοιώθηκαν και καταστράφηκαν τα κείμενα.
Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009
Ο αρχηγός και η αρχηγίνα
Γεια σας.
Το καλό στην υπόθεση εκλογής αρχηγού κόμματος στη ΝΔ αλλά και στο ΠΑΣΟΚ πριν λίγα χρόνια,ήταν που μπορούσε να ψηφίσει ο απλός λαός.
Αυτό είναι πιο δημοκρατικό από το να βγει κάποιος αρχηγός κόμματος μόνο από συνέδρους.
Εξάλλου εν έτη 2009 κανείς πλέον από τους συνέδρους,δεν μπορεί να ισχυριστεί πως είναι άμοιρος ευθυνών ή ικανός να τον εμπιστεύεται ο κόσμος,ώστε να μπορεί να ψηφίζει για το οποιοδήποτε απλό μέλος.
Άλλαξαν τα χρόνια και ο κόσμος δικαιολογημένα αντιμετωπίζει τους αιρετούς με μεγάλη δυσπιστία,αφού βλέπει ότι όλα πάνε κατά διαόλου.
Μόνο κάποια λίγα κομματόσκυλα ακόμα επιβιώνουν,έως ότου,τους πάρει κι αυτούς ο λαός με τις κλωτσιές.
Το θετικό πλέον στο κόσμο είναι πως εν μέρει μπορεί πλέον να τιμωρήσει.
Κάποιος Κολινδρινός ψηφοφόρος της Κυριακής για τον αρχηγό του κόμματός του,μου ανέφερε πως στην είσοδο του κτιρίου της ψηφοφορίας,υπήρχαν αρκετά κομματόσκυλα της ΝΔ,που "συμβούλευαν" - με Ιουδαϊκά χτυπήματα στη πλάτη - τον απλό ψηφοφόρο τι να ψηφίσει.
Σαμαρά ή Ντόρα.
Για Ψωμιάδη δεν ακούστηκε κάτι το μεμπτό.
Λες κι όσοι πήγαν να ψηφίσουν δεν ήξεραν τι να κάνουν.
Ένας δυο ψηφοφόροι μάλιστα τους απάντησαν κατάλληλα και με το δικό τους τρόπο.
Μπράβο τους κι από μένα.
Κάποιος μεγάλης ηλικίας σοβαρολογώντας μου είπε ένα ωραίο για το τι έφταιξε και δεν κέρδισε η Ντόρα:
"Αφού για αρχηγό μας είπαν να ψηφίσουμε,όχι για αρχηγίνα......"
Το καλό στην υπόθεση εκλογής αρχηγού κόμματος στη ΝΔ αλλά και στο ΠΑΣΟΚ πριν λίγα χρόνια,ήταν που μπορούσε να ψηφίσει ο απλός λαός.
Αυτό είναι πιο δημοκρατικό από το να βγει κάποιος αρχηγός κόμματος μόνο από συνέδρους.
Εξάλλου εν έτη 2009 κανείς πλέον από τους συνέδρους,δεν μπορεί να ισχυριστεί πως είναι άμοιρος ευθυνών ή ικανός να τον εμπιστεύεται ο κόσμος,ώστε να μπορεί να ψηφίζει για το οποιοδήποτε απλό μέλος.
Άλλαξαν τα χρόνια και ο κόσμος δικαιολογημένα αντιμετωπίζει τους αιρετούς με μεγάλη δυσπιστία,αφού βλέπει ότι όλα πάνε κατά διαόλου.
Μόνο κάποια λίγα κομματόσκυλα ακόμα επιβιώνουν,έως ότου,τους πάρει κι αυτούς ο λαός με τις κλωτσιές.
Το θετικό πλέον στο κόσμο είναι πως εν μέρει μπορεί πλέον να τιμωρήσει.
Κάποιος Κολινδρινός ψηφοφόρος της Κυριακής για τον αρχηγό του κόμματός του,μου ανέφερε πως στην είσοδο του κτιρίου της ψηφοφορίας,υπήρχαν αρκετά κομματόσκυλα της ΝΔ,που "συμβούλευαν" - με Ιουδαϊκά χτυπήματα στη πλάτη - τον απλό ψηφοφόρο τι να ψηφίσει.
Σαμαρά ή Ντόρα.
Για Ψωμιάδη δεν ακούστηκε κάτι το μεμπτό.
Λες κι όσοι πήγαν να ψηφίσουν δεν ήξεραν τι να κάνουν.
Ένας δυο ψηφοφόροι μάλιστα τους απάντησαν κατάλληλα και με το δικό τους τρόπο.
Μπράβο τους κι από μένα.
Κάποιος μεγάλης ηλικίας σοβαρολογώντας μου είπε ένα ωραίο για το τι έφταιξε και δεν κέρδισε η Ντόρα:
"Αφού για αρχηγό μας είπαν να ψηφίσουμε,όχι για αρχηγίνα......"
Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009
Στους τυφλούς βλέπει ο κοντόφθαλμος
Γεια σας.
Εν μέσω ενός Σαββατοκύριακου γεμάτο με γρίππες και των τριών παιδιών μου(όχι των χοίρων),με εσωκομματικές εκλογές και με πολλά αθλητικά ντέρμπι,να 'μαστε και πάλι στην πεζή καθημερινότητα.
Δε μου πέφτει κανένας λόγος,αλλά το Σαμαρά αποφάσισαν να βγάλουν πρόεδρο του κόμματος της ΝΔ?
Αυτός δεν ήταν που πριν λίγα χρόνια,έριξε την ΝΔ από κυβέρνηση και μετά ίδρυσε το δικό του πολιτικό κόμμα,την Πολιτική Άνοιξη?
Αλλά η άνοιξη η δικιά του ήρθε μέσω του πρώην κόμματός του,διότι το δικό του σβήστηκε από το κομματικό χάρτη.
Ξεχνάμε γενικά οι Έλληνες και για μια φορά ακόμα,επιβεβαιώθηκε ο κανόνας που θέλει τους αποστάτες να έχουν καλύτερη τύχη,από τους πραγματικούς αγωνιστές που θυσιάζονται.
Επίσης επιβεβαιώθηκε ο κανόνας που θέλει τους υπέρμετρα φιλόδοξους ανθρώπους,να μην υπολογίζουν ούτε ντροπές,ούτε κωλοτούμπες και να μην έχουν ίχνος τσίπας πάνω τους.
Καλή του επιτυχία στο δύσκολο έργο που θα έχει,αλλά η ιστορία σύντομα θα επέμβει και θα διορθώσει το λάθος της.
Όπως τιμώρησε τον Μητσοτάκη για την στάση του,με το να μη μπορεί να δει τα παιδιά του ηγέτες αυτής της παράταξης.
Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα.
Η Ντόρα αυτό πλήρωσε,διότι αν ο πατέρας της στη προκειμένη περίπτωση ήταν άλλος,θα ήταν από καιρό η πρώτη γυναίκα αρχηγός της ΝΔ.
Ούτε το όνομα του συγχωρεμένου πρών συζύγου της Μπακογιάννη μπόρεσε να βοηθήσει,ούτε ο Ισίδωρος Κούβελος ο νυν σύζυγός της και πρόεδρος της Εθνικής Ολυμπιακής Ακαδημίας.
Ο Π.Ψωμιάδης αυτομαστιγώθηκε,με το προφίλ που καλλιέργησε όλα αυτά τα χρόνια.
Λαϊκός μεν,φιλοεξουσιαστής όμως δε.
Κάπου μπερδεύει το κόσμο και τον εαυτό του.
Στο Κολινδρό νομίζω πως κέρδισε ο Σαμαράς.
Φυσιολογικό μιας και αυτό το επίθετο αφθονεί στο χωριό μας.
Πλάκα κάνω.
Θυμάμαι πάντως πριν λίγα χρόνια,όταν ο Σαμαράς αποστάτησε κι έριξε τη κυβέρνηση Μητσοτάκη,ήταν τέτοιο το μένος των Κολινδρινών Νεοδημοκρατών που ονόμαζαν το κεντρικότερο σταυροδρόμι του Κολινδρού,από Σαμαρά σε Προδοτών.
Αλλά τα χρόνια περνάνε και ο Έλληνας ξεχνά.
Έχουν βρει και οι πολιτικάντηδες αυτού του τόπου,τη σωστή φόρμουλα να επηρεάζουν όταν κι όσο πρέπει τους ψηφοφόρους και να μην επηρεάζονται οι ίδιοι από τα χίλια δυο που μάλλον δίκαια κι όχι αδίκως τους καταλογίζει ο λαός.
Βλέπετε η μαρμίτα είναι πάρα πολύ ισχυρό δέλεαρ,ώστε να τους κάνει για οποιοδήποτε άλλο λόγο,να την εγκαταλείψουν.
Υπάρχει και μια άλλη σοβαρή παράμετρος που υποστηρίζει ότι κέρδισε ο μέτριος Σαμαράς,επειδή κανείς άλλος δεν ήταν ικανότερός του.
Στους τυφλούς δηλαδή βλέπει ο κοντόφθαλμος.
Ακραίο,αλλά μπορεί και να ισχύει.
Εν μέσω ενός Σαββατοκύριακου γεμάτο με γρίππες και των τριών παιδιών μου(όχι των χοίρων),με εσωκομματικές εκλογές και με πολλά αθλητικά ντέρμπι,να 'μαστε και πάλι στην πεζή καθημερινότητα.
Δε μου πέφτει κανένας λόγος,αλλά το Σαμαρά αποφάσισαν να βγάλουν πρόεδρο του κόμματος της ΝΔ?
Αυτός δεν ήταν που πριν λίγα χρόνια,έριξε την ΝΔ από κυβέρνηση και μετά ίδρυσε το δικό του πολιτικό κόμμα,την Πολιτική Άνοιξη?
Αλλά η άνοιξη η δικιά του ήρθε μέσω του πρώην κόμματός του,διότι το δικό του σβήστηκε από το κομματικό χάρτη.
Ξεχνάμε γενικά οι Έλληνες και για μια φορά ακόμα,επιβεβαιώθηκε ο κανόνας που θέλει τους αποστάτες να έχουν καλύτερη τύχη,από τους πραγματικούς αγωνιστές που θυσιάζονται.
Επίσης επιβεβαιώθηκε ο κανόνας που θέλει τους υπέρμετρα φιλόδοξους ανθρώπους,να μην υπολογίζουν ούτε ντροπές,ούτε κωλοτούμπες και να μην έχουν ίχνος τσίπας πάνω τους.
Καλή του επιτυχία στο δύσκολο έργο που θα έχει,αλλά η ιστορία σύντομα θα επέμβει και θα διορθώσει το λάθος της.
Όπως τιμώρησε τον Μητσοτάκη για την στάση του,με το να μη μπορεί να δει τα παιδιά του ηγέτες αυτής της παράταξης.
Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα.
Η Ντόρα αυτό πλήρωσε,διότι αν ο πατέρας της στη προκειμένη περίπτωση ήταν άλλος,θα ήταν από καιρό η πρώτη γυναίκα αρχηγός της ΝΔ.
Ούτε το όνομα του συγχωρεμένου πρών συζύγου της Μπακογιάννη μπόρεσε να βοηθήσει,ούτε ο Ισίδωρος Κούβελος ο νυν σύζυγός της και πρόεδρος της Εθνικής Ολυμπιακής Ακαδημίας.
Ο Π.Ψωμιάδης αυτομαστιγώθηκε,με το προφίλ που καλλιέργησε όλα αυτά τα χρόνια.
Λαϊκός μεν,φιλοεξουσιαστής όμως δε.
Κάπου μπερδεύει το κόσμο και τον εαυτό του.
Στο Κολινδρό νομίζω πως κέρδισε ο Σαμαράς.
Φυσιολογικό μιας και αυτό το επίθετο αφθονεί στο χωριό μας.
Πλάκα κάνω.
Θυμάμαι πάντως πριν λίγα χρόνια,όταν ο Σαμαράς αποστάτησε κι έριξε τη κυβέρνηση Μητσοτάκη,ήταν τέτοιο το μένος των Κολινδρινών Νεοδημοκρατών που ονόμαζαν το κεντρικότερο σταυροδρόμι του Κολινδρού,από Σαμαρά σε Προδοτών.
Αλλά τα χρόνια περνάνε και ο Έλληνας ξεχνά.
Έχουν βρει και οι πολιτικάντηδες αυτού του τόπου,τη σωστή φόρμουλα να επηρεάζουν όταν κι όσο πρέπει τους ψηφοφόρους και να μην επηρεάζονται οι ίδιοι από τα χίλια δυο που μάλλον δίκαια κι όχι αδίκως τους καταλογίζει ο λαός.
Βλέπετε η μαρμίτα είναι πάρα πολύ ισχυρό δέλεαρ,ώστε να τους κάνει για οποιοδήποτε άλλο λόγο,να την εγκαταλείψουν.
Υπάρχει και μια άλλη σοβαρή παράμετρος που υποστηρίζει ότι κέρδισε ο μέτριος Σαμαράς,επειδή κανείς άλλος δεν ήταν ικανότερός του.
Στους τυφλούς δηλαδή βλέπει ο κοντόφθαλμος.
Ακραίο,αλλά μπορεί και να ισχύει.
Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009
Χρόνια πολλά
Γεια σας.
Χρόνια πολλά για όσες Κατερίνες γιόρταζαν χθες και ιδιαίτερα στη μάνα και την ανιψιά μου,οι οποίες σίγουρα δε με διαβάζουν ποτέ τους,σε όσους και όσες γιορτάζουν σήμερα και ιδιαίτερα στον βαφτισιμιό μου το Στέλιο,αλλά και στο φίλο μου το Στέλιο στη Καλλιθέα Χαλκιδικής.
Χρόνια πολλά για όσες Κατερίνες γιόρταζαν χθες και ιδιαίτερα στη μάνα και την ανιψιά μου,οι οποίες σίγουρα δε με διαβάζουν ποτέ τους,σε όσους και όσες γιορτάζουν σήμερα και ιδιαίτερα στον βαφτισιμιό μου το Στέλιο,αλλά και στο φίλο μου το Στέλιο στη Καλλιθέα Χαλκιδικής.
Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009
Η επιβεβαίωση
Γεια σας.
Τελικά δεν ήταν ράδιο Αρβύλα η ιστορία με τα αγριογούρουνα.
Προκλήθηκαν υλικές ζημιές σε φορτηγάκι που κουβαλούσε εμφιαλωμένα νερά.
Επιβεβαιώθηκε όμως η ύπαρξη των πιο πάνω ζώων,με μια ακόμα μαρτυρία.
Κολινδρινός οδηγός,μας διηγήθηκε τη μικρή του περιπέτεια,δίχως όμως να πάθει το παραμικρό ο ίδιος αλλά και το αμάξι.
Απλώς περνώντας από εκείνο το δρόμο,τα είδε δυο φορές να περνάνε απέναντι σε απαγορευμένη από κυνηγούς περιοχή.
Τη μια φορά είδε μόνο ένα αγριογούρουνο.
Εντυπωσιακό το γεγονός πως τα αγριογούρουνα ακολουθούν το πρώτο στη σειρά και κατά πόδας.
Δεν το ήξερα αυτό.
Τελικά δεν ήταν ράδιο Αρβύλα η ιστορία με τα αγριογούρουνα.
Προκλήθηκαν υλικές ζημιές σε φορτηγάκι που κουβαλούσε εμφιαλωμένα νερά.
Επιβεβαιώθηκε όμως η ύπαρξη των πιο πάνω ζώων,με μια ακόμα μαρτυρία.
Κολινδρινός οδηγός,μας διηγήθηκε τη μικρή του περιπέτεια,δίχως όμως να πάθει το παραμικρό ο ίδιος αλλά και το αμάξι.
Απλώς περνώντας από εκείνο το δρόμο,τα είδε δυο φορές να περνάνε απέναντι σε απαγορευμένη από κυνηγούς περιοχή.
Τη μια φορά είδε μόνο ένα αγριογούρουνο.
Εντυπωσιακό το γεγονός πως τα αγριογούρουνα ακολουθούν το πρώτο στη σειρά και κατά πόδας.
Δεν το ήξερα αυτό.
Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009
Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009
Προσοχή!!! Αγριογούρουνα.
Γεια σας.
Άκουσα χθες ότι κάποιος οδηγός παρασύρθηκε με το φορτηγάκι του δίχως να τραυματιστεί,από αγέλη αγριογούρουνων λίγο έξω από το διπλανό μας Καταχά,σε ένα δρόμο όπου οι Κολινδρινοί τον χρησιμοποιούμε κατά κόρον,όταν κατευθυνόμαστε προς νότια Ελλάδα.
Το αμάξι καταστράφηκε,αλλά πιο πολλά δεν έμαθα.
Πολλές φορές στα χωριά μας,το Α γίνεται Ω και πολύ πιθανόν να είναι και τώρα έτσι.
Ράδιο Αρβύλα.
Αυτό όμως που είναι σχεδόν βέβαιο,είναι πως υπάρχει αγέλη με αγριογούρουνα στη περιοχή μας και περνάει από το κεντρικό δρόμο τρέχοντας πολλές φορές.
Πηγαίνουν μου είπαν στα απαγορευμένα(από κυνήγι),που μάλλον εκεί έχουν φωλιές.
Χαράματα και σούρουπο συνήθως.
Αυτά τα ζώα αν σε βρουν στο δρόμο τους σε σηκώνουν και σε παρασέρνουν,είναι πολύ επικίνδυνα.
Καλά είναι οι οδηγοί να έχουμε το νου μας.
Στον ίδιο δρόμο συναντάμε πολλές φορές κι αλεπούδες,αλλά και σπανιότατα λαγούς χωρίς πετραχήλια.
Υ.Γ.
Σε σένα τον "ανώνυμο" και τις παρατηρήσεις σου,έχω να πω πρώτη και τελευταία φορά ότι:
Παντρεύτηκα 11/11/2000 και αντί να πάω μήνα του μέλιτος,έξι μέρες μετά το γάμο μου,ήμουνα στην Αθήνα και κάπου ανάμεσα Ομόνοια και Πατησίων,μαζί με τη γυναίκα μου,νιόπαντροι.
Δε χρειάζεται να γράψω άλλα.
Καταλαβαίνεις πιστεύω.
Γι αυτό νευρίασα μαζί σου και με τα συμπεράσματα που βγάζεις ελαφρά τη καρδία,όπως λέμε στο Κολινδρό μας,"με τ'νους τ'Μπαϊράμ".
VAD το έγραψα καλά?
Άκουσα χθες ότι κάποιος οδηγός παρασύρθηκε με το φορτηγάκι του δίχως να τραυματιστεί,από αγέλη αγριογούρουνων λίγο έξω από το διπλανό μας Καταχά,σε ένα δρόμο όπου οι Κολινδρινοί τον χρησιμοποιούμε κατά κόρον,όταν κατευθυνόμαστε προς νότια Ελλάδα.
Το αμάξι καταστράφηκε,αλλά πιο πολλά δεν έμαθα.
Πολλές φορές στα χωριά μας,το Α γίνεται Ω και πολύ πιθανόν να είναι και τώρα έτσι.
Ράδιο Αρβύλα.
Αυτό όμως που είναι σχεδόν βέβαιο,είναι πως υπάρχει αγέλη με αγριογούρουνα στη περιοχή μας και περνάει από το κεντρικό δρόμο τρέχοντας πολλές φορές.
Πηγαίνουν μου είπαν στα απαγορευμένα(από κυνήγι),που μάλλον εκεί έχουν φωλιές.
Χαράματα και σούρουπο συνήθως.
Αυτά τα ζώα αν σε βρουν στο δρόμο τους σε σηκώνουν και σε παρασέρνουν,είναι πολύ επικίνδυνα.
Καλά είναι οι οδηγοί να έχουμε το νου μας.
Στον ίδιο δρόμο συναντάμε πολλές φορές κι αλεπούδες,αλλά και σπανιότατα λαγούς χωρίς πετραχήλια.
Υ.Γ.
Σε σένα τον "ανώνυμο" και τις παρατηρήσεις σου,έχω να πω πρώτη και τελευταία φορά ότι:
Παντρεύτηκα 11/11/2000 και αντί να πάω μήνα του μέλιτος,έξι μέρες μετά το γάμο μου,ήμουνα στην Αθήνα και κάπου ανάμεσα Ομόνοια και Πατησίων,μαζί με τη γυναίκα μου,νιόπαντροι.
Δε χρειάζεται να γράψω άλλα.
Καταλαβαίνεις πιστεύω.
Γι αυτό νευρίασα μαζί σου και με τα συμπεράσματα που βγάζεις ελαφρά τη καρδία,όπως λέμε στο Κολινδρό μας,"με τ'νους τ'Μπαϊράμ".
VAD το έγραψα καλά?
Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2009
Το συνεταιρίζειν εστί φιλοσοφείν
Γεια σας.
Μόλις πριν από λίγο γύρισα από την καθιερωμένη έξοδο της Παρασκευής των 50 - 50 που σήμερα ήταν 100 - 0.
Μοναχός μου ήμουνα.
Οι υπόλοιποι βαρέθηκαν πια να έρχονται και μάλλον κουράστηκαν,εκτός λίγων δικαιολογημένων εξαιρέσεων.
Δικαιολογημένα βέβαια,οικογενειάρχες άνθρωποι είναι και η συστηματική έξοδος των Παρασκευών,προκαλεί προβλήματα και δυσλειτουργίες στις οικογένειές τους.
Δύσκολα μπορεί να κρατηθεί μια παράδοση λίγων μηνών,αν πρώτα δεν περάσει την ανάλογη δοκιμασία για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Γι αυτό και οι μεγάλες βιομηχανίες περνάνε τα λεγόμενα δυνατά κρας τεστ για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα,πριν βεβαιωθούν ότι τα προϊόντα τους είναι κατάλληλα προς πώληση.
Εμείς οι καημένοι,αυθόρμητα το καθιερώσαμε,ομαλά ένας ένας το εγκαταλείπουμε.
Καλά περάσαμε όμως όλο αυτό το διάστημα και δε μετάνιωσα ούτε στιγμή για τίποτα.
Με τα ποτά μας,τα μεζεδάκια μας,τις κουβέντες και τα απρόοπτά μας.
Προσωπικά δε θα ξαναπάω,αφού η θέλησή και η επιθυμία μου να παρευρίσκομαι,δε συμβαδίζει με των υπολοίπων.
Με αγγαρεία δεν εννοείται διασκέδαση.
Τώρα θα αλλάξω τις βραδινές συνήθειες της Παρασκευής και θα προσπαθήσω να ξαναγυρίσω τηλεθεατής σε μια συμπαθητική τηλεοπτική κι ανθρωπιστική,πολύχρονη,πετυχημένη εκπομπή της Αγγελικής Νικολούλη το πασίγνωστο "Φως στο τούνελ".
Δε ξέρω αν καταφέρω και τη δω,διότι τελευταία φορά,μου την είχε σπάσει με τη μυστικοπάθειά της.
Ίσως να συμβαίνει ακόμα το ίδιο.
Μπορεί οι συντελεστές της εκπομπής να θεωρούν απαραίτητη τη μυστικότητα που πρέπει να διατηρήθεί για την εξιχνίαση των εξαφανίσεων,αλλά εμένα σαν τηλεθεατή,μου τη δίνει αυτή η τακτική τους.
Άμα διαπιστώσω πως γίνονται τα ίδια θα αλλάξω κανάλι.
Πέρυσι είχε ένα ωραίο σήριαλ τέτοια μέρα το "Ευτυχισμένοι μαζί",με το Γιάννη Μπέζο,που τον θεωρώ μαζί με τον Πέτρο Φιλιππίδη και τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο τους τρεις μεγαλύτερους και καλύτερους κωμικούς ηθοποιούς της Ελλάδας τα τελευταία δέκα χρόνια.
Δε πέρασε από το μάτι μου τρέιλερ με το αναφερόμενο σήριαλ,αλλά ελπίζω να το δείχνει ακόμη.
Την άλλη Παρασκευή θα το διαπιστώσω.
Έκλεισε λοιπόν ένας κύκλος στη ζωή μου,θα ανοίξει όμως σίγουρα ένας άλλος.
Ποτέ δεν απογοητεύομαι και πάντα κοιτάω την επόμενη μέρα.
Η διάθεσή μου για τη ζωή θα συνεχιστεί έως ότου κάποια μέρα ο θεός μου πει τέλος,"τώρα θα κάνεις παρέα μαζί μου".
Τι θα του πεις του θεού τότε?
Όχι δε μπορώ?
Θα πέσει ο ουρανός να σε πλακώσει.
Θα υπακούσεις θέλοντας και μη.
Δε μιλώ μακάβρια,μη το εκλαμβάνεται έτσι,αλλά προσπαθώ να διασκεδάσω την αλήθεια.
Σας έχω ξαναπεί πως ο παππούς μου ο Νάσος διάβαζε για τη μετεμψύχωση.
Η ψυχή μπορεί ακόμα να μη ξέρω τι κάνει και που πάει,έχουμε χρόνια ακόμα να μάθουμε,αλλά τα γονίδια είναι γονίδια και διαιωνίζονται εις τους αιώνες,από γενιά σε γενιά με φυσιολογική μέθοδο κι εξέλιξη.
Κάπου θα πήρα κάτι από τον έναν παππού μου,κάπου κάτι από τον άλλον,και ούτω καθεξής.
Αλλάζω θέμα και θα ήθελα να ευχαριστήσω το φίλο μου το Νίκο,για την εξυπηρέτηση που μου έκανε χθες για αγροτική εργασία μου.
Καμιά φορά περνάει από το μυαλό μου ο προβληματισμός για το πως θα μπορέσουν να επιβιώσουν οι Έλληνες νέοι αγρότες και τι αποφάσεις θα πρέπει να πάρουν για να συνεχίσουν να ζουν στο τόπο που αγαπάνε.
Ενώ η γεωργία ποτέ δε θα σβήσει,γιατί ο άνθρωπος αιώνια θα τρέφεται,εντούτοις παρατηρούμε να αργοπεθαίνουν οι αγρότες.
Είναι οξύμωρο αυτό που μέχρι πριν λίγα χρόνια φάνταζε αδύνατο.
Έχει συρρικνωθεί τόσο πολύ ο αγροτικός πληθυσμός,που λες πως αυτό από μόνο του δε μπορεί να γίνει,αλλά χρειάζεται βοήθεια από γνώστες της αγροτοοικονομικής πολιτικής.
Βρωμάει η δουλειά κι αφήνουν τους μεγάλους αγροτοεπιχειρηματίες να γίνονται μεγαλύτεροι εις βάρος των ανίσχυρων αγροτών.
Θυμίζει έντονα την ιστορία των μπακάλικων,που είχαν να τα βάλουν με τα μεγάλα σούπερ μάρκετ.
Ανάγκασαν σε χρεωκοπία τους παντοπώληδες τα μεγάλα τραστ,για να δρουν αργότερα,ανεξέλεγκτα.
Ότι έγινε παλιά στο Καναδά,αλλά και σε άλλες χώρες σίγουρα.
Έτσι γίνεται και με τους αγρότες,μόνο που δημιουργεί το ίδιο το κράτος λίγους μεγαλοαγρότες,αντίπαλους των μικρών,για να μπορεί να τους μιλάει και να τους ελέγχει καλύτερα.
Τι να το κάνω αν στο Κολινδρό καταφέρουν πέντε άτομα κι αγοράσουν όλη τη γη?
Οι άλλοι τι θα κάνουν?
Πώς θα επιζήσουν?
Νομίζετε πώς έχουν τη διάθεση να αφήσουν την ποιοτική ζωή τους στο χωριό και να πάνε να επιζήσουν σε άθλιες και βρώμικες παραγκουπόλεις,με κλουβιά διαμερίσματα,αντί για ηλιόλουστα δροσερά κι ευάερα σπίτια?
Η ανάγκη τους διώχνει από το τόπο τους.
Εδώ κανείς δε πρόκειται να τους σκεφτεί και να τους βοηθήσει.
Αλλά κι αυτοί οι πέντε τι θα κάνουν μόνοι τους σε ένα ερειπωμένο τόπο?
Θα είναι σαν τα παιδιά κάποιων πλουσίων,που είναι μοναχοπαίδια,τα παρέχουν όλες τις ανέσεις - μέχρι και παιδικές χαρές ολόδικές τους τα κάνουν με όλα τα νέα φουσκωτά και τις πισίνες - αλλά μια δυο θα παίξουν και θα τα βαρεθούνε,αφού η ανθρώπινη παρέα δε μπορεί να συγκριθεί με κανενός άλλου είδους άψυχης συντροφιάς.
Οι γονείς τους όμως αμελούν ή αδυνατούν εκ των πραγμάτων να τα δώσουν αδέρφια ή φίλους να χαρούν τη πραγματική ζωή και τα αφήνουν μόνα τους με υποκατάστατά της.
Γι αυτό ξαναλέω πως η συγκεκριμένη τακτική δε βοηθά κανέναν τουλάχιστον στην Ελληνική επαρχία.
Πρέπει με οποιοδήποτε κόστος να μείνει η γη στους ανίσχυρους,για να μπορούν να επιβιώσουν οι άνθρωποι στο τόπο τους και να μην αναγκαστούν να μετοικήσουν για άλλες μεγάλες και ασφυκτικά γεμάτες από κόσμο πολιτείες.
Κάποιοι -για τον Κολινδρό αναφέρομαι που γνωρίζω - εκμεταλλεύτηκαν γνωριμίες και καταστάσεις κι εξασφάλισαν μεγάλες επιδοτήσεις.
Κάποιοι άλλοι όταν ο θεός(η Ε.Ο.Κ.) μοίραζε μυαλό(επιδοτήσεις),κοιμόταν επειδή κάποιοι επιτήδειοι τους υπνώτισαν κι όχι ότι δεν ξύπνησαν ή δεν ήθελαν να πάρουν.
Αυτά για ύπνο βαθύ και βαρύ τα ακούω βερεσέ,άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.
Πάντα ένα πολιτικό κυβερνητικό σύστημα όταν θέλει να σε έχει του χεριού του,το πιο απλό που μπορεί να κάνει είναι να σε κρατάει υπνωτισμένο σε βαθύ ύπνο και να ταΐζει πέντε δέκα επιτήδειους για να ελέγχει τις καταστάσεις.
Κι όταν πετύχει το σκοπό του σε ξυπνάει και είσαι ξαφνικά στα χαμένα.
Τότε φωνάζεις,χτυπιέσαι κι ωρύεσαι,αλλά το πολύ πολύ να αλλάξεις μια κυβέρνηση για να ξεθυμάνεις.
Ο σκοπός όμως της τέως κυβέρνησης έχει πια επιτευχθεί.
Την έχει κάνει λαχείο με τις πολλές παράνομες δραστηριότητες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας καθυστερημένα.
Υπνωτισμένο σε κρατάει και με μια τηλεόραση,όταν αυτά που βλέπει ο τηλεθεατής είναι επιμελώς ελεγχόμενα και κατευθυνόμενα.
Ο Χίτλερ π.χ. έλεγχε το λαό του ρίχνοντας μια ουσία (φθόριο) στο πόσιμο νερό.
Μοιράστηκαν λοιπόν όπως μοιράστηκαν ανισομερώς οι επιδοτήσεις και κάποιοι πλούτισαν επιπλέον εις βάρος άλλων.
Γιατί αυτό στην ουσία έγινε.
Και μπορώ να αναπτύξω σχετικά παραδείγματα,αλλά όλο ξεφεύγω από το προκείμενο που είναι το τι θα γίνει,κάποια πρόταση κι ενδεχομένως λύση.
Επειδή σας κουράζω με όλα αυτά,αλλά τα θεωρώ όλα αλληλένδετα τελειώνω με μια πρόταση.
Να μαζευτούν όλοι οι μικροί αγρότες και να δημιουργήσουν μιας μορφής συνεταιρισμό,δίχως γραφεία,υπαλλήλους και χαρτούρα.
Μόνο με τα υπάρχοντα εργαλεία.
Απλά πράγματα.
Έχει κάποιος αγρότης,ένα μόνο τρακτέρ και δυσκολεύεται να ανοιχτεί και να αποδώσει?
Έχει και κάποιος άλλος ένα μόνο τρακτέρ και δυσκολεύεται το ίδιο?
Τι πιο λογικό να συνεταιρέψουν,να μοιραστούν τις εργασίες βάζοντας ο καθένας το τρακτέρ του,αναλαμβάνοντας ο καθένας μια εργασία αλλά για όλα τα χωράφια των εταίρων?
Εξοικονομάς έτσι καύσιμα και χρόνο,σε παίρνει να ανοιχθείς με επιπλέον καλλιέργειες κι εκτάσεις,αλλά και με διαλογητήρια και ψυγεία.
Θα μου πεις πώς και με ποιους όρους θα εισχωρήσουν οι εταίροι σ 'αυτήν την ομάδα?
Νομίζω αναλογικά με το υπάρχον κεφάλαιο.
ότι θα βάζει ο καθένας αυτό θα καρπώνεται.
Δε μπορεί ένας με τρακτέρ κι όλα τα παρελκόμενα να είναι το ίδιο με άλλον που βάζει μόνο το τρακτέρ του.
Ούτε με διαφορετική ιπποδύναμη τρακτέρ,δικαιούνται την ίδια απόδοση.
Επίσης δε μπορεί κάποιος με δέκα εκτάρια να είναι τι ίδιο με άλλον που έχει πέντε εκτάρια.
Αυτά είναι υποδεέστερα θέματα,όσον αφορά της πρωτεύουσας σημασίας που είναι να πειστεί ο μικρός παραγωγός,πως από μόνος του δε μπορεί να αντεπεξέλθει στη παγκοσμιοποίηση της αγοράς και να κλείσει τα αυτιά του στα διάφορα παπαγαλάκια που αποτρέπουν σε αυτής της μορφής συμμαχίες και για δικά τους συμφέροντα.
Δύσκολα όμως να πείσεις τον Έλληνα για οποιοδήποτε συνεταιρισμό,αφού είδε κι απόειδε τόσα χρόνια και με το δίκιο του.
Θα πειστεί μόνο όταν φτάσουμε στο σημείο μηδέν και θα είναι μονόδρομος.
Όταν θα τελειώσουν οριστικά οι επιδοτήσεις,όταν δε θα υπάρχουν χρήματα για άσκοπες σπατάλες,αλλά αναγκαστικές περικοπές,όταν θα τελειώνουν οι υδάτινοι πόροι,όταν οι μεγαλοαγρότες θα αγοράζουν με καταιγιστικούς ρυθμούς,κάθε σπιθαμή καλλιεργήσιμης γης,όταν θα αλλάξουν οι καλλιεργητικές μας συνήθειες,όταν θα χρειάζεται ανανέωση ο αγροτικός μηχανολογικός μας εξοπλισμός και άλλα που δε θυμάμαι τώρα.
Καλά όμως είναι να προλάβουμε όλα αυτά ,πριν μας προλάβουν,αν και ρεαλιστικά το βλέπω απίθανο έως αδύνατο να βγούμε πρώτοι.
Μόλις πριν από λίγο γύρισα από την καθιερωμένη έξοδο της Παρασκευής των 50 - 50 που σήμερα ήταν 100 - 0.
Μοναχός μου ήμουνα.
Οι υπόλοιποι βαρέθηκαν πια να έρχονται και μάλλον κουράστηκαν,εκτός λίγων δικαιολογημένων εξαιρέσεων.
Δικαιολογημένα βέβαια,οικογενειάρχες άνθρωποι είναι και η συστηματική έξοδος των Παρασκευών,προκαλεί προβλήματα και δυσλειτουργίες στις οικογένειές τους.
Δύσκολα μπορεί να κρατηθεί μια παράδοση λίγων μηνών,αν πρώτα δεν περάσει την ανάλογη δοκιμασία για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Γι αυτό και οι μεγάλες βιομηχανίες περνάνε τα λεγόμενα δυνατά κρας τεστ για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα,πριν βεβαιωθούν ότι τα προϊόντα τους είναι κατάλληλα προς πώληση.
Εμείς οι καημένοι,αυθόρμητα το καθιερώσαμε,ομαλά ένας ένας το εγκαταλείπουμε.
Καλά περάσαμε όμως όλο αυτό το διάστημα και δε μετάνιωσα ούτε στιγμή για τίποτα.
Με τα ποτά μας,τα μεζεδάκια μας,τις κουβέντες και τα απρόοπτά μας.
Προσωπικά δε θα ξαναπάω,αφού η θέλησή και η επιθυμία μου να παρευρίσκομαι,δε συμβαδίζει με των υπολοίπων.
Με αγγαρεία δεν εννοείται διασκέδαση.
Τώρα θα αλλάξω τις βραδινές συνήθειες της Παρασκευής και θα προσπαθήσω να ξαναγυρίσω τηλεθεατής σε μια συμπαθητική τηλεοπτική κι ανθρωπιστική,πολύχρονη,πετυχημένη εκπομπή της Αγγελικής Νικολούλη το πασίγνωστο "Φως στο τούνελ".
Δε ξέρω αν καταφέρω και τη δω,διότι τελευταία φορά,μου την είχε σπάσει με τη μυστικοπάθειά της.
Ίσως να συμβαίνει ακόμα το ίδιο.
Μπορεί οι συντελεστές της εκπομπής να θεωρούν απαραίτητη τη μυστικότητα που πρέπει να διατηρήθεί για την εξιχνίαση των εξαφανίσεων,αλλά εμένα σαν τηλεθεατή,μου τη δίνει αυτή η τακτική τους.
Άμα διαπιστώσω πως γίνονται τα ίδια θα αλλάξω κανάλι.
Πέρυσι είχε ένα ωραίο σήριαλ τέτοια μέρα το "Ευτυχισμένοι μαζί",με το Γιάννη Μπέζο,που τον θεωρώ μαζί με τον Πέτρο Φιλιππίδη και τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο τους τρεις μεγαλύτερους και καλύτερους κωμικούς ηθοποιούς της Ελλάδας τα τελευταία δέκα χρόνια.
Δε πέρασε από το μάτι μου τρέιλερ με το αναφερόμενο σήριαλ,αλλά ελπίζω να το δείχνει ακόμη.
Την άλλη Παρασκευή θα το διαπιστώσω.
Έκλεισε λοιπόν ένας κύκλος στη ζωή μου,θα ανοίξει όμως σίγουρα ένας άλλος.
Ποτέ δεν απογοητεύομαι και πάντα κοιτάω την επόμενη μέρα.
Η διάθεσή μου για τη ζωή θα συνεχιστεί έως ότου κάποια μέρα ο θεός μου πει τέλος,"τώρα θα κάνεις παρέα μαζί μου".
Τι θα του πεις του θεού τότε?
Όχι δε μπορώ?
Θα πέσει ο ουρανός να σε πλακώσει.
Θα υπακούσεις θέλοντας και μη.
Δε μιλώ μακάβρια,μη το εκλαμβάνεται έτσι,αλλά προσπαθώ να διασκεδάσω την αλήθεια.
Σας έχω ξαναπεί πως ο παππούς μου ο Νάσος διάβαζε για τη μετεμψύχωση.
Η ψυχή μπορεί ακόμα να μη ξέρω τι κάνει και που πάει,έχουμε χρόνια ακόμα να μάθουμε,αλλά τα γονίδια είναι γονίδια και διαιωνίζονται εις τους αιώνες,από γενιά σε γενιά με φυσιολογική μέθοδο κι εξέλιξη.
Κάπου θα πήρα κάτι από τον έναν παππού μου,κάπου κάτι από τον άλλον,και ούτω καθεξής.
Αλλάζω θέμα και θα ήθελα να ευχαριστήσω το φίλο μου το Νίκο,για την εξυπηρέτηση που μου έκανε χθες για αγροτική εργασία μου.
Καμιά φορά περνάει από το μυαλό μου ο προβληματισμός για το πως θα μπορέσουν να επιβιώσουν οι Έλληνες νέοι αγρότες και τι αποφάσεις θα πρέπει να πάρουν για να συνεχίσουν να ζουν στο τόπο που αγαπάνε.
Ενώ η γεωργία ποτέ δε θα σβήσει,γιατί ο άνθρωπος αιώνια θα τρέφεται,εντούτοις παρατηρούμε να αργοπεθαίνουν οι αγρότες.
Είναι οξύμωρο αυτό που μέχρι πριν λίγα χρόνια φάνταζε αδύνατο.
Έχει συρρικνωθεί τόσο πολύ ο αγροτικός πληθυσμός,που λες πως αυτό από μόνο του δε μπορεί να γίνει,αλλά χρειάζεται βοήθεια από γνώστες της αγροτοοικονομικής πολιτικής.
Βρωμάει η δουλειά κι αφήνουν τους μεγάλους αγροτοεπιχειρηματίες να γίνονται μεγαλύτεροι εις βάρος των ανίσχυρων αγροτών.
Θυμίζει έντονα την ιστορία των μπακάλικων,που είχαν να τα βάλουν με τα μεγάλα σούπερ μάρκετ.
Ανάγκασαν σε χρεωκοπία τους παντοπώληδες τα μεγάλα τραστ,για να δρουν αργότερα,ανεξέλεγκτα.
Ότι έγινε παλιά στο Καναδά,αλλά και σε άλλες χώρες σίγουρα.
Έτσι γίνεται και με τους αγρότες,μόνο που δημιουργεί το ίδιο το κράτος λίγους μεγαλοαγρότες,αντίπαλους των μικρών,για να μπορεί να τους μιλάει και να τους ελέγχει καλύτερα.
Τι να το κάνω αν στο Κολινδρό καταφέρουν πέντε άτομα κι αγοράσουν όλη τη γη?
Οι άλλοι τι θα κάνουν?
Πώς θα επιζήσουν?
Νομίζετε πώς έχουν τη διάθεση να αφήσουν την ποιοτική ζωή τους στο χωριό και να πάνε να επιζήσουν σε άθλιες και βρώμικες παραγκουπόλεις,με κλουβιά διαμερίσματα,αντί για ηλιόλουστα δροσερά κι ευάερα σπίτια?
Η ανάγκη τους διώχνει από το τόπο τους.
Εδώ κανείς δε πρόκειται να τους σκεφτεί και να τους βοηθήσει.
Αλλά κι αυτοί οι πέντε τι θα κάνουν μόνοι τους σε ένα ερειπωμένο τόπο?
Θα είναι σαν τα παιδιά κάποιων πλουσίων,που είναι μοναχοπαίδια,τα παρέχουν όλες τις ανέσεις - μέχρι και παιδικές χαρές ολόδικές τους τα κάνουν με όλα τα νέα φουσκωτά και τις πισίνες - αλλά μια δυο θα παίξουν και θα τα βαρεθούνε,αφού η ανθρώπινη παρέα δε μπορεί να συγκριθεί με κανενός άλλου είδους άψυχης συντροφιάς.
Οι γονείς τους όμως αμελούν ή αδυνατούν εκ των πραγμάτων να τα δώσουν αδέρφια ή φίλους να χαρούν τη πραγματική ζωή και τα αφήνουν μόνα τους με υποκατάστατά της.
Γι αυτό ξαναλέω πως η συγκεκριμένη τακτική δε βοηθά κανέναν τουλάχιστον στην Ελληνική επαρχία.
Πρέπει με οποιοδήποτε κόστος να μείνει η γη στους ανίσχυρους,για να μπορούν να επιβιώσουν οι άνθρωποι στο τόπο τους και να μην αναγκαστούν να μετοικήσουν για άλλες μεγάλες και ασφυκτικά γεμάτες από κόσμο πολιτείες.
Κάποιοι -για τον Κολινδρό αναφέρομαι που γνωρίζω - εκμεταλλεύτηκαν γνωριμίες και καταστάσεις κι εξασφάλισαν μεγάλες επιδοτήσεις.
Κάποιοι άλλοι όταν ο θεός(η Ε.Ο.Κ.) μοίραζε μυαλό(επιδοτήσεις),κοιμόταν επειδή κάποιοι επιτήδειοι τους υπνώτισαν κι όχι ότι δεν ξύπνησαν ή δεν ήθελαν να πάρουν.
Αυτά για ύπνο βαθύ και βαρύ τα ακούω βερεσέ,άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.
Πάντα ένα πολιτικό κυβερνητικό σύστημα όταν θέλει να σε έχει του χεριού του,το πιο απλό που μπορεί να κάνει είναι να σε κρατάει υπνωτισμένο σε βαθύ ύπνο και να ταΐζει πέντε δέκα επιτήδειους για να ελέγχει τις καταστάσεις.
Κι όταν πετύχει το σκοπό του σε ξυπνάει και είσαι ξαφνικά στα χαμένα.
Τότε φωνάζεις,χτυπιέσαι κι ωρύεσαι,αλλά το πολύ πολύ να αλλάξεις μια κυβέρνηση για να ξεθυμάνεις.
Ο σκοπός όμως της τέως κυβέρνησης έχει πια επιτευχθεί.
Την έχει κάνει λαχείο με τις πολλές παράνομες δραστηριότητες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας καθυστερημένα.
Υπνωτισμένο σε κρατάει και με μια τηλεόραση,όταν αυτά που βλέπει ο τηλεθεατής είναι επιμελώς ελεγχόμενα και κατευθυνόμενα.
Ο Χίτλερ π.χ. έλεγχε το λαό του ρίχνοντας μια ουσία (φθόριο) στο πόσιμο νερό.
Μοιράστηκαν λοιπόν όπως μοιράστηκαν ανισομερώς οι επιδοτήσεις και κάποιοι πλούτισαν επιπλέον εις βάρος άλλων.
Γιατί αυτό στην ουσία έγινε.
Και μπορώ να αναπτύξω σχετικά παραδείγματα,αλλά όλο ξεφεύγω από το προκείμενο που είναι το τι θα γίνει,κάποια πρόταση κι ενδεχομένως λύση.
Επειδή σας κουράζω με όλα αυτά,αλλά τα θεωρώ όλα αλληλένδετα τελειώνω με μια πρόταση.
Να μαζευτούν όλοι οι μικροί αγρότες και να δημιουργήσουν μιας μορφής συνεταιρισμό,δίχως γραφεία,υπαλλήλους και χαρτούρα.
Μόνο με τα υπάρχοντα εργαλεία.
Απλά πράγματα.
Έχει κάποιος αγρότης,ένα μόνο τρακτέρ και δυσκολεύεται να ανοιχτεί και να αποδώσει?
Έχει και κάποιος άλλος ένα μόνο τρακτέρ και δυσκολεύεται το ίδιο?
Τι πιο λογικό να συνεταιρέψουν,να μοιραστούν τις εργασίες βάζοντας ο καθένας το τρακτέρ του,αναλαμβάνοντας ο καθένας μια εργασία αλλά για όλα τα χωράφια των εταίρων?
Εξοικονομάς έτσι καύσιμα και χρόνο,σε παίρνει να ανοιχθείς με επιπλέον καλλιέργειες κι εκτάσεις,αλλά και με διαλογητήρια και ψυγεία.
Θα μου πεις πώς και με ποιους όρους θα εισχωρήσουν οι εταίροι σ 'αυτήν την ομάδα?
Νομίζω αναλογικά με το υπάρχον κεφάλαιο.
ότι θα βάζει ο καθένας αυτό θα καρπώνεται.
Δε μπορεί ένας με τρακτέρ κι όλα τα παρελκόμενα να είναι το ίδιο με άλλον που βάζει μόνο το τρακτέρ του.
Ούτε με διαφορετική ιπποδύναμη τρακτέρ,δικαιούνται την ίδια απόδοση.
Επίσης δε μπορεί κάποιος με δέκα εκτάρια να είναι τι ίδιο με άλλον που έχει πέντε εκτάρια.
Αυτά είναι υποδεέστερα θέματα,όσον αφορά της πρωτεύουσας σημασίας που είναι να πειστεί ο μικρός παραγωγός,πως από μόνος του δε μπορεί να αντεπεξέλθει στη παγκοσμιοποίηση της αγοράς και να κλείσει τα αυτιά του στα διάφορα παπαγαλάκια που αποτρέπουν σε αυτής της μορφής συμμαχίες και για δικά τους συμφέροντα.
Δύσκολα όμως να πείσεις τον Έλληνα για οποιοδήποτε συνεταιρισμό,αφού είδε κι απόειδε τόσα χρόνια και με το δίκιο του.
Θα πειστεί μόνο όταν φτάσουμε στο σημείο μηδέν και θα είναι μονόδρομος.
Όταν θα τελειώσουν οριστικά οι επιδοτήσεις,όταν δε θα υπάρχουν χρήματα για άσκοπες σπατάλες,αλλά αναγκαστικές περικοπές,όταν θα τελειώνουν οι υδάτινοι πόροι,όταν οι μεγαλοαγρότες θα αγοράζουν με καταιγιστικούς ρυθμούς,κάθε σπιθαμή καλλιεργήσιμης γης,όταν θα αλλάξουν οι καλλιεργητικές μας συνήθειες,όταν θα χρειάζεται ανανέωση ο αγροτικός μηχανολογικός μας εξοπλισμός και άλλα που δε θυμάμαι τώρα.
Καλά όμως είναι να προλάβουμε όλα αυτά ,πριν μας προλάβουν,αν και ρεαλιστικά το βλέπω απίθανο έως αδύνατο να βγούμε πρώτοι.
Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009
Πολίτες Α' και Β' κατηγορίας
Γεια σας.
Τι σας έγραφα πριν λίγες μέρες και συγκεκριμένα το Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2009 και στην ανάρτηση με τίτλο " ο στρατός" για πολίτες Α' και Β' κατηγορίας;
Ώσπου να στεγνώσει το μελάνι έπεσαν οι μάσκες για μια ακόμα φορά.
Διαβάστε τι έγινε με την εκδότρια της Ελευθεροτυπίας την κυρία Μάνια Τεγοπούλου, η οποία συνελήφθη τα ξημερώματα, αφού πρωταγωνίστησε σε έντονο επεισόδιο με την Αστυνομία,όπως το διάβασα στο www.zougla.gr:
"Η Μάνια Τεγοπούλου, η οποία επέστρεφε από πάρτι σε γνωστό κέντρο διασκέδασης επί της Κηφισίας, πέρασε με κόκκινο τα φανάρια της Πανόρμου και αστυνομικοί, αφού την σταμάτησαν, της ζήτησαν να κατέβει ώστε να υποβληθεί στους νόμιμους ελέγχους.
Η εκδότρια αρνήθηκε να αποβιβαστεί από το αυτοκίνητο, κλώτσησε και έβρισε τους αστυνομικούς, και προφανώς βρισκόταν σε ανεξέλεγκτη κατάσταση λόγω μέθης. Επίσης, αρνήθηκε και να υποβληθεί σε αλκοτέστ. Τέσσερα περιπολικά χρειάστηκαν για να ακινητοποιήσουν το όχημά της.
Η εκδότρια καθ' όλη την διάρκεια του πρωτοφανούς επεισοδίου τηλεφωνούσε σε πολιτικούς παράγοντες, αλλά και στον δικηγόρο θείο της. Κινητοποιήθηκε ολόκληρο το σύστημα και τελικά συνελήφθη και κρατήθηκε, ώστε να οδηγηθεί το πρωί της Παρασκευής στο Αυτόφωρο.
Αν και οι κατηγορίες που την βάρυναν ήταν πολλές και εξαιρετικά σοβαρές (όπως αντίσταση κατά της Αρχής, εξύβριση, απείθεια, άρνηση να υποβληθεί σε αλκοτέστ, οδήγηση σε κατάσταση μέθης, παραβίαση ερυθρού σήματος), η Μάνια Τεγοπούλου οδηγείται στον εισαγγελέα μόνον με την κατηγορία της παράβασης των άρθρων 42 και 44 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, κατηγορία σχετικά ασήμαντη μπροστά στα αδικήματα στα οποία υπέπεσε.
Σύμφωνα με άριστα πληροφορημένους κύκλους, η διαμόρφωση της τελικής κατηγορίας κατά της θυγατέρας του Κίτσου Τεγόπουλου και συνιδιοκτήτριας της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία», κατόπιν παρεμβάσεων και άνωθεν εντολών που δόθηκαν από πολιτικούς παράγοντες, τελικά οδηγείται στο Αυτόφωρο με την κατά το δυνατόν ελαφρότερη κατηγορία.
Είναι προφανές πως κάθε άλλος μέσος πολίτης αυτής της χώρας θα αντιμετώπιζε το σύνολο των κατηγοριών και θα καταδικαζόταν με όλη την δυνατή αυστηρότητα, χωρίς να του αναγνωριστούν ελαφρυντικά και χωρίς να παρέμβει το όποιο σύστημα προστασίας προσωπικοτήτων VIP, όπως είναι η Μάνια Τεγοπούλου."
-------------------------------------------------------------------------------------
Ο τίτλος της εφημερίδας της,συνάδει με τη συμπεριφορά της,δε νομίζετε;
Προκαλείτε με τη συμπεριφορά σας κυρία Μάνια Τεγοπούλου.
Τώρα θα βγουν οι δικηγόροι της και θα πουν το ποίημα να κατηγορήσουν τους αστυνομικούς για απρεπή συμπεριφορά στη πελάτισσά τους, ή ότι δεν ήπιε αλλά της έδωσαν να πιει και άλλα τέτοια ψεύτικα κι αηδιαστικά επιχειρήματα,με πολύ μπλα μπλα.
Τόσα χρόνια τα μάθαμε απέξω κι ανακατωτά.
Τα ξέρετε κι εσείς ότι αυτά γίνονται κατά κόρον,αλλά όπως εγώ,έτσι κι εσείς,αδιαφορούμε,διότι εκ των προτέρων γνωρίζουμε πως δε θα βγάλουμε άκρη σκαλίζοντας τέτοια φαινόμενα.
Ίσα ίσα που μπορεί να βρούμε και το μπελά μας.
Έτσι σκεφτόμαστε κι όχι άδικα.
Πως θα γίνει όμως;
Η απραγία μας,θα μας αφήνει συνεχώς στην υποδεέστερη κατηγορία πολιτών,με αποτέλεσμα την άνιση κι όχι δίκαιη και ισόνομη μεταχείριση,που θα 'πρεπε να έχει μια δημοκρατική κι ελεύθερη χώρα σαν την Ελλάδα.
Μήπως ζυγώνει η στιγμή που θα μας βρουν μπροστά τους οι τυχάρπαστοι;
Δε πάει άλλο,δεν έχουμε άλλη υπομονή,διότι την αναλώσαμε μάταια σε τέτοιου είδους ιστορίες και καταστάσεις και κάποια μέρα σύντομα,θα δουν τον άλλο εαυτό μας.
Να μη πω πιο μεγάλη κουβέντα,αλλά κάποια μέρα θα τους πάρουμε με τις κλωτσιές και δε θα ξέρουν που να κρυφτούν.
Εξάλλου καλύτερα να σε φοβούνται,παρά να σε σέβονται.
Και κάποιοι Κολινδρινοί να τα ακούνε αυτά....
Τι σας έγραφα πριν λίγες μέρες και συγκεκριμένα το Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2009 και στην ανάρτηση με τίτλο " ο στρατός" για πολίτες Α' και Β' κατηγορίας;
Ώσπου να στεγνώσει το μελάνι έπεσαν οι μάσκες για μια ακόμα φορά.
Διαβάστε τι έγινε με την εκδότρια της Ελευθεροτυπίας την κυρία Μάνια Τεγοπούλου, η οποία συνελήφθη τα ξημερώματα, αφού πρωταγωνίστησε σε έντονο επεισόδιο με την Αστυνομία,όπως το διάβασα στο www.zougla.gr:
"Η Μάνια Τεγοπούλου, η οποία επέστρεφε από πάρτι σε γνωστό κέντρο διασκέδασης επί της Κηφισίας, πέρασε με κόκκινο τα φανάρια της Πανόρμου και αστυνομικοί, αφού την σταμάτησαν, της ζήτησαν να κατέβει ώστε να υποβληθεί στους νόμιμους ελέγχους.
Η εκδότρια αρνήθηκε να αποβιβαστεί από το αυτοκίνητο, κλώτσησε και έβρισε τους αστυνομικούς, και προφανώς βρισκόταν σε ανεξέλεγκτη κατάσταση λόγω μέθης. Επίσης, αρνήθηκε και να υποβληθεί σε αλκοτέστ. Τέσσερα περιπολικά χρειάστηκαν για να ακινητοποιήσουν το όχημά της.
Η εκδότρια καθ' όλη την διάρκεια του πρωτοφανούς επεισοδίου τηλεφωνούσε σε πολιτικούς παράγοντες, αλλά και στον δικηγόρο θείο της. Κινητοποιήθηκε ολόκληρο το σύστημα και τελικά συνελήφθη και κρατήθηκε, ώστε να οδηγηθεί το πρωί της Παρασκευής στο Αυτόφωρο.
Αν και οι κατηγορίες που την βάρυναν ήταν πολλές και εξαιρετικά σοβαρές (όπως αντίσταση κατά της Αρχής, εξύβριση, απείθεια, άρνηση να υποβληθεί σε αλκοτέστ, οδήγηση σε κατάσταση μέθης, παραβίαση ερυθρού σήματος), η Μάνια Τεγοπούλου οδηγείται στον εισαγγελέα μόνον με την κατηγορία της παράβασης των άρθρων 42 και 44 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, κατηγορία σχετικά ασήμαντη μπροστά στα αδικήματα στα οποία υπέπεσε.
Σύμφωνα με άριστα πληροφορημένους κύκλους, η διαμόρφωση της τελικής κατηγορίας κατά της θυγατέρας του Κίτσου Τεγόπουλου και συνιδιοκτήτριας της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία», κατόπιν παρεμβάσεων και άνωθεν εντολών που δόθηκαν από πολιτικούς παράγοντες, τελικά οδηγείται στο Αυτόφωρο με την κατά το δυνατόν ελαφρότερη κατηγορία.
Είναι προφανές πως κάθε άλλος μέσος πολίτης αυτής της χώρας θα αντιμετώπιζε το σύνολο των κατηγοριών και θα καταδικαζόταν με όλη την δυνατή αυστηρότητα, χωρίς να του αναγνωριστούν ελαφρυντικά και χωρίς να παρέμβει το όποιο σύστημα προστασίας προσωπικοτήτων VIP, όπως είναι η Μάνια Τεγοπούλου."
-------------------------------------------------------------------------------------
Ο τίτλος της εφημερίδας της,συνάδει με τη συμπεριφορά της,δε νομίζετε;
Προκαλείτε με τη συμπεριφορά σας κυρία Μάνια Τεγοπούλου.
Τώρα θα βγουν οι δικηγόροι της και θα πουν το ποίημα να κατηγορήσουν τους αστυνομικούς για απρεπή συμπεριφορά στη πελάτισσά τους, ή ότι δεν ήπιε αλλά της έδωσαν να πιει και άλλα τέτοια ψεύτικα κι αηδιαστικά επιχειρήματα,με πολύ μπλα μπλα.
Τόσα χρόνια τα μάθαμε απέξω κι ανακατωτά.
Τα ξέρετε κι εσείς ότι αυτά γίνονται κατά κόρον,αλλά όπως εγώ,έτσι κι εσείς,αδιαφορούμε,διότι εκ των προτέρων γνωρίζουμε πως δε θα βγάλουμε άκρη σκαλίζοντας τέτοια φαινόμενα.
Ίσα ίσα που μπορεί να βρούμε και το μπελά μας.
Έτσι σκεφτόμαστε κι όχι άδικα.
Πως θα γίνει όμως;
Η απραγία μας,θα μας αφήνει συνεχώς στην υποδεέστερη κατηγορία πολιτών,με αποτέλεσμα την άνιση κι όχι δίκαιη και ισόνομη μεταχείριση,που θα 'πρεπε να έχει μια δημοκρατική κι ελεύθερη χώρα σαν την Ελλάδα.
Μήπως ζυγώνει η στιγμή που θα μας βρουν μπροστά τους οι τυχάρπαστοι;
Δε πάει άλλο,δεν έχουμε άλλη υπομονή,διότι την αναλώσαμε μάταια σε τέτοιου είδους ιστορίες και καταστάσεις και κάποια μέρα σύντομα,θα δουν τον άλλο εαυτό μας.
Να μη πω πιο μεγάλη κουβέντα,αλλά κάποια μέρα θα τους πάρουμε με τις κλωτσιές και δε θα ξέρουν που να κρυφτούν.
Εξάλλου καλύτερα να σε φοβούνται,παρά να σε σέβονται.
Και κάποιοι Κολινδρινοί να τα ακούνε αυτά....
Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009
Η άλλη όψη της εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Γεια σας.
Άσχετο,αλλά φίλος με είπε σήμερα το απόγευμα,για τη παράνομη σχέση που έχει συγχωριανός μας με εκτός χωριού άγνωστη κοπέλα κι έπεσα από τα σύννεφα.
Τον ξέρω τον άνθρωπο,πολύ καλό παιδί,με αγαπημένη οικογένεια και πρόσωπο στη μικρή κοινωνία και στην εκκλησία του τόπου μας.
Δε πήγαινε το μυαλό μου γι 'αυτόν τον άνθρωπο.
Τον θεωρώ πρότυπο οικογενειάρχη.
Θα μου πείτε εν έτη 2009 και τη μέρα της επετείου του Πολυτεχνείου,γράφεις για ένα κουτσομπολίστικο,σύγχρονο και σύνηθες τέτοιο κοινωνικό περιστατικό?
Δε θέλω να γράφω για κουτσομπολιά,ούτε το εκλαμβάνω έτσι,αλλά με προβληματίζει ως γεγονός,διότι υποβαθμίζει από μόνο του την έννοια της οικογένειας και αν θέλετε πιο βαθιά τα ιδεώδη για τα οποία κάποιοι κάποτε αγωνίστηκαν έμμεσα.
Αν και λίγο άσχετο με τη μέρα,νομίζω οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου, είχαν στο ρομαντικό και νεανικό μυαλό τους,μια οικογένεια αγαπημένη και με εφόδια να παρέχει στα παιδιά της,παιδεία μόρφωση,αλληλεγγύη και πρωτίστως σωστά πρότυπα.
Θέλω να πιστεύω - χωρίς να μπορώ να μπω στο μυαλό τους - ότι με αυτό κατά νου,αγωνίστηκαν για μια καλύτερη παιδεία κι ελευθερία.
Κάποιοι από αυτόν τον αγώνα,έπεσαν νεκροί,κάποιους τους κακομεταχειρίστηκαν σε φυλακές,κάποιοι πόνεσαν για πολλά,το αποτέλεσμα όμως 36 χρόνια μετά τους δικαιώνει?
Προσωπική μου εκτίμηση είναι πως πέρασε και δεν ακούμπησε.
Καταρχάς η 17 Νοέμβρη,τη νεότερη γενιά την ενδιαφέρει ως μέρα που δε θα κάνουν μάθημα.
Μέρα για καφέ.
Τη λίγο μεγαλύτερη γενιά της μπαίνει στο μάτι,διότι τέτοια μέρα μπορεί να κάνει δολιοφθορές σε δημόσιες περιουσίες,αλλά έχει και τα πιο πολλά παιδιά της που νιώθουν την ημέρα πραγματικά και δείχνουν κατανόηση στους αγωνιστές.
Τη δική μου γενιά την ψιλοακουμπάει,διότι το έμαθε αργά και δεν ξέρει αν πρέπει ή δεν πρέπει να τιμάτε.
Την αμέσως επόμενη γενιά ενώ την αγγίζει βαθιά γιατί ήταν και η άμεσα πρωταγωνίστρια,στη πράξη παρατήρησα,πως ήταν η πρώτη που λάκισε από τα αγωνιστικά ιδεώδη κατά τη συντριπτική της πλειοψηφία.
Υπάρχουν όμως κάποιοι που κρατάνε ψηλά τη σημαία,αλλά είναι ελάχιστοι κι απόμειναν μόνοι.
Για την επόμενη γενιά δε το συζητάμε καν ότι την απασχολεί.
Κι αν την απασχολεί λίγο,γίνεται προς την αντίθετη πλευρά του καταπατητή.
Αυτή είναι η πραγματικότητα και δε μου λέει τίποτα ότι τέτοια μέρα μιλάνε όλοι οι πολιτικοί και γίνονται εκδηλώσεις στο Πανελλήνιο για το θεαθήναι.
Σίγουρα λάθος δρόμο έχουμε πάρει,τα ΜΜΕ παίζουν κι αυτά το δικό τους ρόλο με τον κιτρινισμό που εντέχνως προωθούν συνεχώς κι ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις και μεγάλα συμφέροντα.
Η επιστροφή στα κεκτημένα του λαού,δείχνει όνειρο απατηλό.
Οι ίδιοι οι επιζώντες πρωταγωνιστές και μη,της εξέγερσης,ακολούθησαν άλλο δρόμο και δεν δείχνουν διάθεση να επανέλθουν σε παλιά τίμια και ρομαντικά μονοπάτια.
Οπότε δίκιο έχουν και οι μαθητές που πάνε μαζικά για καφέ τέτοια μέρα,αλλά από μόνοι τους εκεί που θα πίνουν το καφεδάκι τους ας λησμονούν κάποιους που γι 'αυτό που κάνουν εκείνη την ώρα,κάποιοι ήταν υπεύθυνοι και τιμωρήθηκαν με το να πίνουν το καφέ τους νέοι,παρέα με τον Άγιο Πέτρο.
Άσχετο,αλλά φίλος με είπε σήμερα το απόγευμα,για τη παράνομη σχέση που έχει συγχωριανός μας με εκτός χωριού άγνωστη κοπέλα κι έπεσα από τα σύννεφα.
Τον ξέρω τον άνθρωπο,πολύ καλό παιδί,με αγαπημένη οικογένεια και πρόσωπο στη μικρή κοινωνία και στην εκκλησία του τόπου μας.
Δε πήγαινε το μυαλό μου γι 'αυτόν τον άνθρωπο.
Τον θεωρώ πρότυπο οικογενειάρχη.
Θα μου πείτε εν έτη 2009 και τη μέρα της επετείου του Πολυτεχνείου,γράφεις για ένα κουτσομπολίστικο,σύγχρονο και σύνηθες τέτοιο κοινωνικό περιστατικό?
Δε θέλω να γράφω για κουτσομπολιά,ούτε το εκλαμβάνω έτσι,αλλά με προβληματίζει ως γεγονός,διότι υποβαθμίζει από μόνο του την έννοια της οικογένειας και αν θέλετε πιο βαθιά τα ιδεώδη για τα οποία κάποιοι κάποτε αγωνίστηκαν έμμεσα.
Αν και λίγο άσχετο με τη μέρα,νομίζω οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου, είχαν στο ρομαντικό και νεανικό μυαλό τους,μια οικογένεια αγαπημένη και με εφόδια να παρέχει στα παιδιά της,παιδεία μόρφωση,αλληλεγγύη και πρωτίστως σωστά πρότυπα.
Θέλω να πιστεύω - χωρίς να μπορώ να μπω στο μυαλό τους - ότι με αυτό κατά νου,αγωνίστηκαν για μια καλύτερη παιδεία κι ελευθερία.
Κάποιοι από αυτόν τον αγώνα,έπεσαν νεκροί,κάποιους τους κακομεταχειρίστηκαν σε φυλακές,κάποιοι πόνεσαν για πολλά,το αποτέλεσμα όμως 36 χρόνια μετά τους δικαιώνει?
Προσωπική μου εκτίμηση είναι πως πέρασε και δεν ακούμπησε.
Καταρχάς η 17 Νοέμβρη,τη νεότερη γενιά την ενδιαφέρει ως μέρα που δε θα κάνουν μάθημα.
Μέρα για καφέ.
Τη λίγο μεγαλύτερη γενιά της μπαίνει στο μάτι,διότι τέτοια μέρα μπορεί να κάνει δολιοφθορές σε δημόσιες περιουσίες,αλλά έχει και τα πιο πολλά παιδιά της που νιώθουν την ημέρα πραγματικά και δείχνουν κατανόηση στους αγωνιστές.
Τη δική μου γενιά την ψιλοακουμπάει,διότι το έμαθε αργά και δεν ξέρει αν πρέπει ή δεν πρέπει να τιμάτε.
Την αμέσως επόμενη γενιά ενώ την αγγίζει βαθιά γιατί ήταν και η άμεσα πρωταγωνίστρια,στη πράξη παρατήρησα,πως ήταν η πρώτη που λάκισε από τα αγωνιστικά ιδεώδη κατά τη συντριπτική της πλειοψηφία.
Υπάρχουν όμως κάποιοι που κρατάνε ψηλά τη σημαία,αλλά είναι ελάχιστοι κι απόμειναν μόνοι.
Για την επόμενη γενιά δε το συζητάμε καν ότι την απασχολεί.
Κι αν την απασχολεί λίγο,γίνεται προς την αντίθετη πλευρά του καταπατητή.
Αυτή είναι η πραγματικότητα και δε μου λέει τίποτα ότι τέτοια μέρα μιλάνε όλοι οι πολιτικοί και γίνονται εκδηλώσεις στο Πανελλήνιο για το θεαθήναι.
Σίγουρα λάθος δρόμο έχουμε πάρει,τα ΜΜΕ παίζουν κι αυτά το δικό τους ρόλο με τον κιτρινισμό που εντέχνως προωθούν συνεχώς κι ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις και μεγάλα συμφέροντα.
Η επιστροφή στα κεκτημένα του λαού,δείχνει όνειρο απατηλό.
Οι ίδιοι οι επιζώντες πρωταγωνιστές και μη,της εξέγερσης,ακολούθησαν άλλο δρόμο και δεν δείχνουν διάθεση να επανέλθουν σε παλιά τίμια και ρομαντικά μονοπάτια.
Οπότε δίκιο έχουν και οι μαθητές που πάνε μαζικά για καφέ τέτοια μέρα,αλλά από μόνοι τους εκεί που θα πίνουν το καφεδάκι τους ας λησμονούν κάποιους που γι 'αυτό που κάνουν εκείνη την ώρα,κάποιοι ήταν υπεύθυνοι και τιμωρήθηκαν με το να πίνουν το καφέ τους νέοι,παρέα με τον Άγιο Πέτρο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)