Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010

Καλό τετραήμερο

Γεια σας.
Αίφνης μας ήρθε η όρεξη(συν λίγες ελεύθερες μέρες),να πάμε κανένα τετραήμερο διακοπές.
Θα πάμε αύριο καλώς εχόντων των πραγμάτων ή στη Χαλκιδική ή προς Νέους Πόρους.
Έχουμε καιρό ως αύριο να αποφασίσουμε.
Καλές μας διακοπές...

Τρίτη 20 Ιουλίου 2010

Καλό παράδεισο...

Γεια σας.
Πολύ άσχημα ξεκίνησε η εβδομάδα που διανύουμε.
Αφού τη Κυριακή το πρωί ήμασταν στο Μύλο της Πλάκας Λιτοχώρου,στις 10 το πρωί και δεν βρίσκαμε ξαπλώστρα για ξαπλώστρα άδεια,(πρωτοφανές για την ώρα!!!),ξυπνήσαμε το επόμενο πρωί με μια πολύ δυσάρεστη είδηση.
Τη δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια,τον οποίο γνώριζα και διάβαζα από την εφημερίδα GOAL NEWS και θυμόμουνα από τη πολύκροτη υπόθεση του 2004 με τον κουμπάρο του νομίζω Κώστα Κεντέρη.
Επίσης στον Κολινδρό ξυπνήσαμε με μια ακόμα δυσάρεστη είδηση.
Βρέθηκε νεκρός στο κρεβάτι του από ανακοπή,ο γνωστός Κούλης,ένα νέο παιδί λίγο κάτω από τα τριάντα του χρόνια,θύμα κι αυτός μιας γενικευμένης αναμπουμπούλας του σύγχρονου τρόπου ζωής μας.
Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια και στις δύο οικογένειες των θυμάτων.
Δεν είναι ώρα τώρα για αναλύσεις και συμπεράσματα (θα ακούσετε πάρα πολλά εξάλλου από την επομένη της ταφής του κυρίου Σωκράτη Γκιόλια), αλλά κατά καιρούς έχω αναφερθεί πάνω κάτω με το τρόπο μου για τη κατάντια της κοινωνίας μας και γι' αυτή πληρώσανε οι νεκροί πλέον συνάνθρωποί μας με τη ζωή τους και γι' αυτή θα πληρώσουμε αύριο μεθαύριο κάποιοι άλλοι με τη δική μας ζωή,όσο παραμένουμε αδρανείς και δεν επανιδρύουμε το κράτος μας,ξεκινώντας από το απόλυτο μηδέν...
Δε χωράνε μεσοβέζικες λύσεις.
Ή το κάνεις ή δε το κάνεις...

Σάββατο 17 Ιουλίου 2010

Το τερπνόν μετά του ωφελίμου...

Γεια σας.
Έχω ετοιμάσει εδώ και πολλές μέρες ένα βίντεο κλιπ με φωτογραφίες και βίντεο από προσωπικές στιγμές κι από τον Κολινδρό,με ερασιτεχνική μουσική επένδυση δική μου,αλλά δεν ανεβαίνει με τίποτα.
Το έσπασα στα δύο,πάλι τίποτα.
Η τεχνολογία μου στέκεται εμπόδιο.
Δε το θέλει κι ο θεός.
Κουράστηκα να προσπαθώ,γι' αυτό το ανεβάζω μόνο με μουσική.
Σήμερα μετά από μερικές μέρες αφόρητης ζέστης,είναι λίγο δροσερότερος ο καιρός.
Είναι κατάλληλος για θάλασσα.
Σήμερα επίσης το βράδυ, βαφτίζουν στο χωριό μας,οι φίλοι μας Παναγιώτης και Καίτη το μικρό τους γιο και μετά ακολουθεί δεξίωση στον Παυσίλυπο.
Ωραία επιλογή,θα δροσιστούμε,όπως δροσίζονται κάθε μέρα οι θαμώνες του.
Τα παιδιά ήρθαν για διακοπές στην Ελλάδα από τη Λιθουανία όπου ζουν προσωρινά για επαγγελματικές υποχρεώσεις και συνδύασαν τη βάφτιση του γιου τους.
Το τερπνόν μετά του ωφελίμου...
Η σημαία της Λιθουανίας που εμφανίζεται στο κομμάτι του μπλοκ ψηλά που αναφέρει τις προελεύσεις χωρών των επισκεπτών,είναι δική τους.
Θα τα πούμε το βράδυ παιδιά...

Καλό Σαββατοκύριακο...
και καλή ακρόαση...

Παρασκευή 16 Ιουλίου 2010

Αθάνατοι Ελληνάρες

Γεια σας.
Αυτό το πρόβλημα με το άναρχο παρκάρισμα οχημάτων στη κεντρικότερη οδό του Κολινδρού κι όχι μόνο και τις φορτοεκφορτώσεις των προμηθευτών της αλυσίδας Σούπερ Μάρκετ "ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ" αλλά και των δικών του φορτηγών έχει παραγίνει.
Δεν πάει άλλο.
Έχει αστυνομία ή δεν έχει,το ίδιο είναι...
Κάθεται για λίγο το περιπολικό, τα μαζεύουν οι οδηγοί τα αυτοκίνητα.
Μόλις φύγει, σε κλάσματα δευτερολέπτου γεμίζει πάλι ο δρόμος.
Την αρρωστημένη αυτή νοοτροπία, δε μπορώ να την καταλάβω!!!
Και συμβαίνουν όλα αυτά καμιά κατοσταριά μέτρα από το νέο μεγάλο Δημοτικό πάρκινγκ,που σημειωτέον είναι δωρεάν η στάθμευση,αλλά παραμένει ανεκμετάλλευτο κι άδειο.
Μάλλον μόνο η είσοδος για το πάρκινγκ έχει λίγα αυτοκίνητα.
Έως εκεί όμως.
Το κυρίως μέρος του είναι πάντα σχεδόν άδειο.
Που να χρέωναν και το παρκάρισμα!!!
Το ίδιο συμβαίνει και στη Κεντρική πλατεία Κολινδρού.
Πρώτα γεμίζει γύρω γύρω η πλατεία με οχήματα!!! και στη συνέχεια μη βρίσκοντας κενό χώρο ο επόμενος υποψήφιος για παρκάρισμα οδηγός,αναγκαστικά!!! το παρκάρει στο άλλο το παλιότερο πάρκινγκ του Δήμου μας.
Μήπως πρέπει να λειτουργήσουμε σαν τον Ιωάννη Καποδίστρια που έδωσε εντολή να κάνουν τα στραβά μάτια οι φρουροί του, σε όσους πήγαιναν να κλέψουν τις πατάτες από το λιμάνι της Αίγινας (τον απαγορευμένο καρπό σύμφωνα με τους εχθρούς του), για να διαδοθεί κατά αυτό το τρόπο πιο εύκολα η καλλιέργεια πατάτας στην πατρίδα μας?
Αφού έως που τις είχε ελεύθερες δε πήγαινε ο Ελληνικός λαός να τις καλλιεργήσει και να τις καταναλώσει...
Να απαγορευτεί λοιπόν η είσοδος και το παρκάρισμα στα πάρκινγκ,μπας κι αρχίσουμε να πηγαίνουμε παράνομα,αφού δε πάμε με τη νόμιμη οδό...

Αυτό πάλι με τα καλοκαιρινά Σαββατοκύριακα που εδώ και χρόνια, κάποιοι γνωστοί άγνωστοι, κλείνουν συνεχώς το δρόμο στην είσοδο της κεντρικής πλατείας με μια σιδερένια μπάρα για να μη περνάει κανένα όχημα,τι ιστορία αμαρτωλή είναι ?
Ο δρόμος κλείνει για να παίζουν τα μικρά παιδιά ελεύθερα,ώστε να αράζουν οι γονείς στα μπαράκια και να πίνουν ανενόχλητοι τα ποτά τους(πολύ σπουδαία αιτία!!!),γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι δε θα τα πατήσει κάποιος διερχόμενος οδηγός,αλλά μη γνωρίζοντας ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από εκεί που δε θα το περιμένουν...
Από το άγνωστο,που μανιωδώς πασχίζουν τα μικρά μας παιδιά να ανακαλύψουν,ως είθισται από τη φύση τους...παρά τα όσα μέτρα πρόληψης λαμβάνονται, παράνομα ή μη.
Από που ως που και με ποιο δικαίωμα κλείνετε το ΔΡΟΜΟ ΜΑΣ?
Ποιο δικαστήριο σας έδωσε σχετική άδεια?
Να μου τη δώσετε να την αναρτήσω στο μπλοκ,να τη δουν κι άλλοι...
Ίσως τους ενδιαφέρει για το τόπο τους.
Αν υπάρχει άδεια,θα πάρω πίσω όσα έγραψα.
Αλλιώς τέλος το κλείσιμο του δρόμου.
Ωραία συλλογιστική όμως,για τα μπάζα,που βολεύει μόνο τα μαγαζιά σε εκείνη τη πλευρά της πλατείας.
Απαράδεκτοι κι ανεύθυνοι οι γονείς που βαριούνται να κυνηγούν και να προσέχουν τα παιδιά τους και τα αφήνουν τελείως ξέμπαρκα στο έλεος του θεού,ακόμα κι αν από κει δεν περνάνε αυτοκίνητα.
Φυσικά απαράδεκτα και τα μαγαζιά,που εκμεταλλεύονται το γεγονός και ίσως πιέζουν καταστάσεις για να συνεχίζεται η παρανομία.
Και τα δικά μου παιδιά μικρά είναι και μας βολεύει αφάνταστα αυτή η απαράδεκτη κίνηση με τη μπάρα,αλλά η συνείδησή μας δεν το αντέχει.
Γι' αυτό προτιμώ να μη κάθομαι εκεί και να γίνομαι συνένοχος στα κόλπα τους...
Η Αστυνομία δε τα βλέπει αυτά?
Αν τα βλέπει τι περιμένει και δε κάνει τίποτα,παρά μόνο μεταμεσονύχτιους ελέγχους σε εργαζόμενους ήσυχους αλλοδαπούς?

Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010

Του Κολινδρού μας τα σοκάκια...

Γεια σας.
Δίχως πολλά λόγια πάρτε μια εικόνα του χωριού μας όσοι δεν γνωρίζεται κι εμείς που ξέρουμε να δούμε τι έχουμε και δε μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.
Στενά σοκάκια του Κολινδρού κι όχι μόνο,εφάμιλλα άλλων δημοφιλών τουριστικών Ελληνικών προορισμών,
στα οποία έχω αναφερθεί δεκάδες φορές από το μπλοκ μου.









Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010

Καταστροφικά αποτελέσματα χαλαζιού και περονόσπορου στον καπνό

Γεια σας.
Θυμάστε τις φωτογραφίες της χαλαζοχτυπημένης καπνοφυτείας που ανάρτησα πριν λίγο καιρό εδώ? http://sakiskolindros.blogspot.com/2010/06/blog-post_21.html
Κοιτάξτε μετά από 25 μέρες τη διαφορά και την σαφέστερα πιο ξεκάθαρη καταστροφική εικόνα.



Κοιτάξτε πόσα φύλλα καπνού χάνονται(γύρω στα 10),αφού είναι μη εμπορεύσιμα.
Αυτό σημαίνει ότι τα δύο πρώτα χέρια συγκομιδής του καπνού δεν υφίστανται αφού ρίχνονται κάτω.
Τα κίτρινα στίγματα στα φύλλα είναι περονόσπορος,που τα κάνει επίσης μη εμπορεύσιμα.
Άλλη κατάρα φέτος...



Να δούμε τι έχει να πει και να κάνει τώρα ο ΕΛΓΑ...

Τρίτη 13 Ιουλίου 2010

Βελτιωτικά έργα στον Κολινδρό και σχόλια για το Μουντιάλ...

Γεια σας.
Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από τις βελτιωτικές κι εξωραϊστικές εργασίες που γίνονται στο χώρο πάνω από το ανοιχτό θέατρο και δε θυμίζουν σε τίποτα τις προηγούμενες που είχα αναρτήσει με τα ξερά χόρτα και τις δύο μηχανές.
Ελπίζω να προλάβει να μπει κι ο φωτισμός στον περιβάλλοντα χώρο,όπως και μερικοί κάδοι απορριμάτων.




Τελικά στο ανοιχτό θέατρο θα φιλοξενηθεί η βραδιά με την ορχήστρα "Μίκης Θεοδωράκης".
Οι ουρές των αυτοκινήτων θα είναι χιλιομέτρων και ο κόσμος αναμένεται πάρα πολύς.
Θα θυμίζουν παλιές ιστορικές στιγμές της Αναγέννησης Κολινδρού,όταν οι ουρές των παρκαρισμένων αυτοκινήτων έφταναν στην είσοδο του χωριού μας.
Ελπίζω να είναι όλα στην εντέλεια και να βγούμε ασπροπρόσωποι.
Θα βγούμε και θα το δείτε...
Εν τω μεταξύ το ερχόμενο Σαββατοκύριακο έμαθα ότι ο πολιτιστικός μας σύλλογος έχει μια ακόμα μεγάλη εκδήλωση στο καλεντάρι του.
Στο ανοιχτό θέατρο θα χορέψουν όλα τα χορευτικά του τμήματα.
Δε θα έχει και Μουντιάλ,θα είναι πρώτης τάξης ευκαιρία να πάμε να παρακολουθήσουμε.
Παρεμπιπτόντως μπράβο στην Ισπανία που άξια κατέκτησε το τουρνουά ποδοσφαίρου,αν και δεν ήμουνα μαζί της.
Έπαιξε καλά όσο για να το πάρει.
Είχα ποντάρει στοιχηματικά τη Γερμανία να πάει μεγάλο τελικό και τον Κλόζε για πρώτο σκόρερ με μεγάλες αποδόσεις,αλλά "κουβαδιάστηκα"...
Δεν είναι η πρώτη φορά...ούτε η τελευταία όμως...
Δεν πίστεψα και το Paul το χταπόδι ή τον Μάνι τον παπαγάλο με τις μαντικές τους ικανότητες,ούτε και τον κροκόδειλο για να βγω κερδισμένος...
Ας πρόσεχα...
Τουλάχιστον στο τουρνουά έπαιξε πολύ καλό ποδόσφαιρο η Γερμανία στα παιχνίδια της,εκτός του κρισιμότερου με την Ισπανία στα ημιτελικά που απογοήτευσε εμένα και μερικούς ακόμα γνωστούς συγχωριανούς μου,όλοι μας ανέκαθεν φαν της Γερμανίας,έστω κι αν αυτό δεν πολυαρέσει στους υπόλοιπους.

Δευτέρα 12 Ιουλίου 2010

Ένας φυσιοθεραπευτής για τον Νίκο... κι ένας φίλος από τα παλιά...

Γεια σας.
Έμαθα από τον αδερφό του Νίκου τον Κώστα,
ότι το παιδί γύρισε στο χωριό μας και στο σπίτι του.
Δυσκολεύονται πολύ να βρουν διαθέσιμο φυσιοθεραπευτή,που είναι απαραίτητος από εδώ και πέρα για τη βελτίωση της υγείας του.
Αν κάποιος παρεμπιπτόντως διαβάζει το μπλοκ,είναι του επαγγέλματος κι ευκαιρεί,ας κάνει σχετική νύξη στα παιδιά.
Ο Νίκος περπατάει προς το παρόν μόνο με βοήθεια και χρειάζεται εντατική καθημερινή προσπάθεια από ειδικούς για να ορθοποδήσει μόνος του.

Το προηγούμενο Σάββατο είδα ένα φίλο από τα παλιά κι άνοιξε η καρδιά μου.
Τον Αντώνη.
Κάποτε ήμασταν μια ιδιόρρυθμη ομάδα φίλων και συνεργατών που προσπαθούσαμε μέσα από τη δουλειά,να βελτιώσουμε τους εαυτούς μας πρώτα από όλα και μετά να βγάλουμε ένα απλό μεροκάματο και τίποτα άλλο.
Μετά από πολύ αγώνα,αγωνία,άγχος,στρες,πολλές άστοχες κινήσεις(οι πιο πολλές δικές μου),αλλά και πολλές άλλες πρωτοποριακές,δε τα καταφέραμε με το μεροκάματο,αλλά έμεινε η αλληλοεκτίμηση κι ο σεβασμός μεταξύ μας.
Τουλάχιστον από μέρους μου αυτό νιώθω...και είναι το μεγαλύτερο κέρδος που αποκόμισα.
Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι ήταν ευτυχής συγκυρία που βρεθήκαμε όλοι μαζί την ίδια ώρα και στιγμή.
Το ήθελε ο θεός...
Ήταν πολύ καλές εκείνες οι στιγμές,μας σημάδεψαν για τα επόμενα χρόνια και τώρα θα μείνουν αιώνιες κι ευχάριστες αναμνήσεις...

Κυριακή 11 Ιουλίου 2010

Εκεί που τελειώνει η λογική ξεκινάει η τρέλα...

Γεια σας.
Χθες έγραψα ότι είχε κι αρνητικά η βραδιά,δίχως όμως αυτά να αφορούν τους συντελεστές της συγκινητικής αυτής προσπάθειας,αλλά εμάς τους θεατές και τη χαμένη πολιτιστική μας ταυτότητα.
Αφού απολαύσαμε όλοι το έργο μασουλώντας κατιτίς και θορυβώντας κατά τη διάρκειά του,σαν Νεοέλληνες της πλάκας που είμαστε ότι περίσσευε ή μας ήταν επιπλέον βάρος,το αφήσαμε όταν φύγαμε στη θέση μας,για να θυμίζει σε όλους το αδιαμφισβήτητο πέρασμα και την καταστροφική μας παρουσία,σε μια όαση πολιτισμού που είδαν τα μάτια μας,αλλά δυστυχώς από τη μια μπήκαν κι από την άλλη βγήκαν.
Μπαινάκης βγαινάκης.
Η απορία μου είναι αν στο σπίτι τους κάνουν τα ίδια.
Δείτε παρακάτω:

Απορώ γιατί πήγαμε να δούμε το έργο!!!
Να δούμε τα παιδιά μας πήγαμε και να βρωμίσουμε το τόπο που μας φιλοξενεί?
Έτσι μας θέλουν τα παιδιά?
Ωραία παραδείγματα προς μίμηση και πρότυπα προς διαιώνιση...
Αυτός τελικά είναι ο πολιτισμός μας και γι' αυτό στη ζωή μας παίρνουμε ότι αξίζουμε.
Σκουπίδια θα δώσεις,σκουπίδια θα πάρεις.
Μπορεί να μην υπάρχουν κάδοι απορριμάτων,αλλά αυτό δεν είναι εμπόδιο για όποιον θέλει να κρατά το χώρο του καθαρό.
Αντιθέτως η έλλειψη κάδων απορριμάτων βολεύει τους βρωμιάρηδες και τους τεμπέληδες,οι οποίοι βρίσκουν άλλοθι για την ανευθυνότητα που τους διακρίνει.
Όλα τα άλλα είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.
Είδα χθες φεύγοντας από το θέατρο νεαρά παιδιά με το άδειο κουτάκι του αναψυκτικού τους ανά χείρας,να κοιτούν δεξιά κι αριστερά για κάδο.
Αφού είδαν κι απόειδαν συνέχισαν να τα κρατάνε κι έξω από το θέατρο,μη τα ρίχνοντας όμως πολύ σωστά κάτω στο δρόμο ή στα διπλανά πρανή.
Ευτυχώς που υπάρχουν και αρκετοί τέτοιοι συγχωριανοί μας με σύνδρομο καθαριότητας και μετριάζουν την αρρωστημένη νοοτροπία που μας διακατέχει.
Το χωριό μας είναι γενικά πολύ καθαρό με τη πρώτη ματιά ενός επισκέπτη.
Συμβάλλουν πολύ σ' αυτό υπάλληλοι του Δήμου Κολινδρού,με τις μηχανοκίνητες αλλά και χειροκίνητες σκούπες.
Επίσης πολλές νοικοκυρές προσέχουν πολύ τα πεζοδρόμια κάτω από τα σπίτια τους και τα διατηρούν κι αυτές καθαρά.
Ιδίως σε κεντρικούς δρόμους και σημεία,δίχως να υπονοώ ότι σε απόμερα σημεία δεν προσέχουν.
Υπάρχουν όμως κάτι εξωφρενικές καταστάσεις σαν τη χθεσινή που σε βγάζουν από τα ρούχα σου.
Φυσικά η έλλειψη κάδων απορριμμάτων είναι μια σοβαρή παράλειψη του Δήμου,αλλά συγκεκριμένα χθες βράδυ τα σπόρια όποιος και να τα έφαγε δε θα τα έριχνε ποτέ του σε κάδο,διότι αυτή είναι η νοοτροπία του.
Νοοτροπία όχλου σε γήπεδο.
Πρέπει να εκπαιδευτεί κοινωνικά ο καθένας μας για να μάθει ότι ρίχνοντας τα τσόφλια κάτω,έχει αρνητικό αντίκτυπο παντού?
Από οικονομία μέχρι πολιτισμό.
Υπάρχουν κι άλλου είδους ρυπάνσεις που έχουν να κάνουν με τη κακή νοοτροπία μας.
Μία είναι το ανεξέλεγκτο παρκάρισμα δεξιά κι αριστερά(100m από το Δημοτικό πάρκινγκ) των οχημάτων μας,επί της Μεγάλου Αλεξάνδρου αλλά κι αλλού.
Ξέρετε πόσοι ρύποι βγαίνουν καθημερινά (και εισπνέονται από εμάς) από αρκετά κακοσυντηρημένα ή μη οχήματα,που μποτιλιάρουν από άλλα κακώς ακινητοποιημένα ή παρκαρισμένα παράνομα οχήματα?
Πόσα επιπλέον καύσιμα κατασπαταλούνται στην αναμονή?
Πόσες επιπλέον μηχανικές φθορές προκαλούνται ιδίως το καλοκαίρι?
Πόσα επιπλέον νεύρα κλονίζονται με αποτέλεσμα κι άλλα ψυχοφάρμακα κι άλλα έξοδα με γιατρούς και νοσοκομεία?
Όλα τα παραπάνω χρειάζονται αστυνομικό και προστίματα στο κεφάλι μας για να καταλάβουμε το μέγεθος της ζημιάς?
Στο τέλος όλα ο άνθρωπος τα πληρώνει.
Με την υγεία και τη τσέπη του...
Η καθημερινότητα τελικά σκοτώνει ακόμη και στην επαρχία?
Αν είναι να πάμε καλύτερα στις πόλεις να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας.
Γιατί εδώ στο χωριό μας άλλα τα μαθαίνουμε από μικρά κι άλλα διαπιστώνουν μέρα με την ημέρα μεγαλώνοντας.
Είναι τελικά πολύ δύσκολο στη ζωή να αλλάξεις τη νοοτροπία του άλλου.
Άλλα θα του λες κι άλλα θα κάνει,αν φυσικά κάτσει να σε ακούσει.
Θα βρεις και το μπελά σου,ισχυριζόμενος ότι μπορεί να έχεις δίκιο σε ότι λες,αλλά αλλιώς θα σου πει κάνουν οι υπόλοιποι κι επιβιώνουν.
Άντε μετά βρες εσύ επιχειρήματα να τον αντικρούσεις.
Ο Θεός να είσαι δε θα βρεις άκρη με το παραλογισμό μας.
Εκεί που τελειώνει η λογική ξεκινάει η τρέλα...

Υ.Γ.
Ο κόσμος προχθές ήταν πολύ λίγος για μια τέτοια προσπάθεια των παιδιών μας.
Ήταν κι αυτό στα αρνητικά της βραδιάς εκ μέρους μας,δηλαδή των θεατών.

Είχα γράψει και για φιλότεχνο χωριό!!!
Τα φάσκελα που έφαγε ο Μαυρογιαλούρος σε μένα πήγαιναν!!!

Υ.Γ. 2
Όλα καλά κι όμορφα στο θέατρο,αυτοί όμως οι πανηγυρικοί των εκδηλώσεων για ποιο λόγο συνεχίζουν να υφίστανται?
Κακή συνήθεια κι ελάττωμα που πρέπει να κοπεί από τη ρίζα του...
Το έχω σχολιάσει και παλιότερα.
Υπήρχαν θεατές από τις εννιά παρά στις θέσεις τους και έσπασαν τα νεύρα τους με την αναμονή,αλλά και με το να υπομένουν τον καθένα που παίρνει το μικρόφωνο,ασχέτως αν θεωρεί ότι έχει κάτι χρήσιμο να πει ή όχι.
Ενδιαφέρει ελάχιστους πλέον,έχουν αλλάξει οι εποχές κι ο κόσμος ξυπνάμε σιγά σιγά...
Δυο λόγια και καλά από έναν και καλή διασκέδαση...
Πρέπει να τα σκέφτονται όλα οι διοργανωτές προς τέρψη των θεατών...
Όπως και κανένα μπουκάλι νερό θα ήταν χρήσιμο αν υπήρχε προς πώληση...

Υ.Γ. 3
Μια λύση πρέπει να βρεθεί για τα ξερά χόρτα που υπάρχουν στην επάνω πλευρά του θεάτρου.
Περνάνε καλώδια,κυκλοφορεί κόσμος με τσιγάρα,παρκάρουν διάφορα οχήματα,είναι και καλοκαίρι,με αποτέλεσμα να υπάρχει σοβαρός κίνδυνος πυρκαγιάς...
Κυκλοφορεί κόσμος και κοσμάκης και είναι κρίμα να γίνει καμιά ζημιά...
Ας διευθετηθεί από τους υπεύθυνους πριν είναι αργά...



Υ.Γ. 4
Καλοφωτισμένος και να σας ζήσει ο μικρός Νικολάκης αγαπητά μας ξαδέρφια Κυριάκο και Δώρα,του οποίου σήμερα έγινε η βάφτιση στο Παλιό Ελευθεροχώρι Πέλλης.
Ήταν όλα πολύ όμορφα.
Το 14ο δισέγγονο της μοναδικής εν ζωή,γιαγιάς μου.
Υπάρχει κι άλλο το 15ο όπως έγραψα σε προηγούμενη ανάρτηση,που είναι μόλις λίγων ημερών.
Ευτυχισμένη η γιαγιά μας... μετά από μια πολύ βασανισμένη αλλά γλυκειά ζωή...

Σάββατο 10 Ιουλίου 2010

Το χειροκρότημα των θεατών στο τέλος,αντικατοπτρίζει την προσπάθεια!!!

Γεια σας.
Το θέμα της ημέρας είναι η καταπληκτική προσπάθεια των παιδιών του Γυμνασίου και των υπεύθυνων καθηγητών τους,να δώσουν μια νέα πνοή στα πολιτιστικά δρώμενα του Κολινδρού,αλλά και μια νέα διάσταση στη σχολική τους εκπαίδευση.
Τα δικά μου μάτια το είδαν ως την όαση της χθεσινής βραδιάς.
Από πολλά αρνητικά απογοητεύτηκα και δε μιλώ για την πολύ καλή θεατρική παράσταση.
Θα τα γράψω σε επόμενη ανάρτηση,διότι αν τα δημοσιεύσω όλα σήμερα θα γίνει μακροσκελή,άχαρη και θα χάσει την ουσία της.
Σήμερα θα γράψω τα θετικά κι ευχάριστα.
Καταρχάς θερμά συγχαρητήρια στους πρωταγωνιστές και στους συντελεστές που απεικονίζονται στη παρακάτω φωτογραφία,οι οποίοι εισέπραξαν το χειροκρότημα κατά τη διάρκεια αλλά και στο τέλος του έργου,από τους λίγους σχετικά θεατές,δείγμα του ότι έλαμψαν στη σκηνή.


Ως είθισται σε σοβαρές παραστάσεις και θέατρα,διανεμήθηκε στους θεατές κατά την είσοδό τους στο θέατρο,ένα πάρα πολύ όμορφο και καλαίσθητο πρόγραμμα.
Διαβάστε το και Θαυμάστε το!!!







Δε μπορώ να σας περιγράψω την υφή του χαρτιού,το οποίο ήταν από πολύ καλό υλικό.

Τα σκηνικά της παράστασης και η κόρη του Μαυρογιαλούρου Αλίκη,επί τω έργω της,δηλαδή να μιλάει συνεχώς στο τηλέφωνο,αφού το πλήρωνε ο λαός...


Νεαρές μικρές Κολινδρινές προτιμούν(όντας γυναίκες),το φακό μιας φωτογραφικής μηχανής από το έργο...
Φως φανάρι ότι δεν υπάρχει κανενός είδους δίλημμα !!!


Τελικά έχασα επεισόδια,όπως αναρωτήθηκα σε παλιότερη πρόσφατη ανάρτηση,μιας και προστέθηκαν ψηλά,άλλες τρεις νέες σειρές στο ανοιχτό θέατρο Κολινδρού,όπως φαίνονται να ξεχωρίζουν στη παρακάτω φωτογραφία


Υ.Γ. 1
Χθες έμαθα ότι τα λαχεία που αγόρασα πριν λίγο καιρό από τη κουμπάρα μου,ήταν για να συγκεντρωθούν χρήματα για να ανέβει η παράσταση των παιδιών.
Είχε έξοδα η παράσταση.
Άξιζε τελικά το κόπο Γιώτα.
Μπράβο και σε σας...

Υ.Γ. 2
Επειδή γνωρίζω τα παιδιά,νομίζω ότι υπάρχει ένα τυπογραφικό λάθος στη τρίτη σελίδα του φυλλαδίου.
Το ρόλο που έπαιζε στη ταινία ο Διονύσης Παπαγιανόπουλος,του κομματάρχη Θοδωρή Γκρουέζα,τον ενσάρκωσε χθες ο Γιώργος κι όχι ο Νικόλαος Χαρίτωνας(αδερφός του).
Τα δυο παιδιά είναι δεύτερα ξαδέρφια μου.
Συνεχίζεται...